ΣΤΗΛΕΣ - ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Τίποτα

Σε μια εποχή δυσκολιών, η καθημερινή ζωή γίνεται άσκηση επιβίωσης. Σπάνια κοιτάζουμε πίσω για να μην παραδοθούμε στην παραλυτική νοσταλγία που παραμονεύει.

Για την Τζέσικα

Ένα μικροσύμπαν με ξωτικά και μάγους. Κι εμείς στην μέση, σαν χόμπιτ που όταν σμίγαμε στήναμε τις γιορτές μας με μια κοινή πεποίθηση πως ο μόνος λόγος για τον οποίο αξίζει κανείς να ζει, είναι για να χαρεί τον ελεύθερο χρόνο του.

Το πρώτο παγωτό είναι πάντα αλλιώτικο

Η αλήθεια είναι όμως πως δεν το λες και εξ’ ολοκλήρου γλυκό, γλυκόπικρο ίσως και αυτό γιατί τα συναισθήματα που δεν έρχονται δημιουργούν μια άσχημη προσμονή.

Έρωτας πρώτων ημερών

Κάθομαι στο γραφείο, η ώρα δύο παρά κάτι, καπνίζω, σηκώνομαι, τρέχω στην πόρτα. Eίμαι έτοιμη να φύγω, όχι δεν πρέπει, γυρνώ στο παράθυρο, χαζεύω λίγο τον ουρανό, ψάχνω να δω τι θα γράψω.

Επιστολές από την κόλαση

Εδώ βαθιά στην κόλαση, τα πράγματα δεν είναι και τόσο άσχημα. Ούτε καζάνια, ούτε μαστιγώματα, ούτε καν ένας σοδομισμός από τέρατα δεν παίζει – παρόλο που ορισμένοι που έκαναν το σταυρό τους μια ζωή στο άκουσμα μιας τέτοιας τιμωρίας, μοιάζουν αρκετά σκυθρωποί εδώ στο μπαρ παρά ικανοποιημένοι.

Ανάσες

Βρέχει δύο μέρες ασταμάτητα. Ξεπλένονται οι δρόμοι. Αλλά ο ουρανός με βαραίνει. Αρχετυπικά αντανακλαστικά. Ψάχνω καταφύγιο. Σε στέγες, σε αγκαλιές, σε χαμόγελα. Πότε ανακούφιση πότε αγωνία. Κι έτσι κυλούν οι μέρες. Δεν τις μετράω πια.

Η πόλη η δική μας, η παλιά…

Θα πέσω πάνω σου στο δρόμο τυχαία. Γεια, πώς είσαι; Όλα καλά; Έτσι λέμε, τα ίδια, αντέχουμε, θα πεις. Θα πορευτούμε για λίγο μαζί. Δεν ήμουν έτοιμος γι’ αυτό, θα σκύψεις να μου πεις.

Autostop ID: Νίκος Χαλβατζής

Αφορμή για κάποιες σκέψεις, ένα πρόσφατο solo live του Νίκου Χαλβατζή. Πρόκειται για έναν εκπληκτικό στιχουργό και ιδιοφυή μουσικό.

Σαν σύννεφα

Γράφουν οι «The Drums» (The Drums FBpage) : Less dreaming. More meaning. Η φράση καρφωμένη στη σκέψη για μέρες. Σαν μανιφέστο που περιμένει να γραφτεί…