Ανθρώπινα Δικαιώματα: Πόσες καταδίκες μετρά η Ελλάδα;

humanrights

Η 10η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σε ανάμνηση της υπογραφής της Παγκόσμιας Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ, στις 10 Δεκεμβρίου 1948. Έμπνευση γι’ αυτό, αποτέλεσε το όραμα για έναν κόσμο γεμάτο με δικαιώματα και ελευθερίες χωρίς διακρίσεις και όχι α λα καρτ.

Ωστόσο, εδώ στην Ελλάδα του 2015, συζητάμε και βάζουμε επί τάπητος ακόμη και πολύ βασικά θέματα. Από το αν και κατά πόσον είναι “φυσιολογικό” να είναι κάποιος ομοφυλόφιλος και κατ’ επέκταση δικαιούται ή όχι όσα και οι ετεροφυλόφιλοι μέχρι και το αν και κατά πόσον είναι δυνατή η ανθρώπινη αντιμετώπιση στους πρόσφυγες και μετανάστες, που περνούν από τη χώρα μας, σε αναζήτηση αξιοπρεπούς και ασφαλούς διαβίωσης.

Αναλυτικότερα και απ΄ όσα μπορεί να φαντάζεται ο καθένας, μιλούν οι αριθμοί και οι εκθέσεις, καθώς η Ελλάδα έχει ουκ ολίγες φορές καταδικαστεί από διεθνείς οργανισμούς και φορείς για την αδιάκριτη και αδιάντροπη καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ασκεί, σε βάρος κυρίως μειονοτήτων και αδυνατότερων πληθυσμιακών ομάδων.

Συγκεκριμένα, κόλαφο, για οποιαδήποτε θεωρητικά ευνομούμενη κοινωνία, συνιστά η πρόσφατη έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας τον Απρίλιο του 2014, σχετικά με την κουλτούρα ατιμωρησίας και κακομεταχείρισης που επικρατεί στην ελληνική αστυνομία. Η εν λόγω έρευνα εκθέτει τις πολλές και συνεχιζόμενες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από μέλη των σωμάτων ασφαλείας, ενώ εξετάζονται λεπτομερώς οι ρίζες και η φύση του ελλείμματος λογοδοσίας της ελληνικής αστυνομίας, καθώς και η αποτυχία της να διεξάγει άμεσες, διεξοδικές και αμερόληπτες έρευνες σχετικά με τις καταγγελίες.

Πέρα όμως από τα πολλά παραδείγματα αστυνομικής βίας που έχουν καταγραφεί κατά καιρούς, ο κατάλογος με την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων εν Ελλάδι δεν σταματά εδώ. Σύμφωνα με την ετήσια κατάταξη των Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα (Reporters without Borders) για το 2015, η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. και 91η παγκοσμίως, όσον αφορά την ελευθερία του Τύπου.

Παράλληλα, το 2014 η Ελλάδα είχε ήδη συλλέξει 53 καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αναφορικά με τις συνθήκες που επικρατούν στους χώρους κράτησης των φυλακών, ενώ ντροπιαστικές εικόνες από “νοσοκομείο” – Κολαστήριο των φυλακών Κορυδαλλού έχουν κάνει εδώ και χρόνια και εξακολουθούν το γύρο του διαδικτύου, καταδεικνύοντας την τραγικότητα της κατάστασης.

Όσον αφορά, δε, στην καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων με ρατσιστικά κίνητρα, είναι ενδεικτικό ότι από τον Οκτώβριο του 2011 έως και τον Ιανουάριο του 2014, το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας κατέγραψε πάνω από 350 περιστατικά ρατσιστικής βίας. Το Δίκτυο διαπίστωσε μεν μείωση σε οργανωμένες ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον μεταναστών αλλά αύξηση των εγκλημάτων μίσους εναντίον λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων, διεμφυλικών και μεσοφυλικών το 2014. Μεταξύ του Ιανουαρίου και του Ιουνίου, τα Αστυνομικά Τμήματα και τα Γραφεία για την αντιμετώπιση της ρατσιστικής βίας κατέγραψαν 31 περιστατικά με ενδεχόμενο ρατσιστικό κίνητρο.

Το πιο θλιβερό είναι πως στην καθημερινότητά μας, ακούμε όλο και πιο συχνά “ανθρώπους” που κατέχουν δημόσιο βήμα να πράττουν κηρύγματα φόβου και μισαλλοδοξίας, ουσιαστικά μη αναγνωρίζοντας κανένα δικαίωμα -πόσω δε μάλλον ισότητα και ισοτιμία- σε συγκεκριμένες φυλετικές, κοινωνικές ή οποιουδήποτε άλλου είδους πληθυσμιακές ομάδες.

Από τον μητροπολίτη Άνθιμο που “αγαπά” μεν τους μετανάστες και τους ομοφυλόφιλους αλλά τι κρίμα που δεν χωράμε όλοι εδώ (κι ας συγκαλύπτεται για χρόνια υπόθεση βιασμού ανηλίκου στο Παπάφειο Ίδρυμα του οποίου προεδρεύει) και τον Καλαβρύτων Αμβρόσιο που μας καλεί να φτύνουμε τους ομοφυλόφιλους όπου τους βρίσκουμε, μέχρι πολιτικές προσωπικότητες που διαπομπεύουν άρρωστους ανθρώπους, ποινικοποιώντας παράλληλα την ασθένεια αλλά και εκείνους που μιλούν για “τριχωτές χήρες” αναφερόμενοι σε συντρόφους του ίδιου φύλου, με κυριότερο όλων την αποδοχή και ανάδειξη νεοναζιστικού μορφώματος σε τρίτη δύναμη του ελληνικού Κοινοβουλίου, η ελληνική κοινωνία έχει κάτι πολύ σάπιο στα θεμέλιά της.

Κι όσο τέτοια καρκινώματα σαν και τα παραπάνω δεν βρίσκουν ίαση, τόσο η 10η Δεκεμβρίου θα παραμένει γι’ αυτό τον τόπο μια απλή Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη κλπ. και θα δίνει αφορμές για περαιτέρω καταδίκες της Ελλάδας. Τι κι αν κάποιοι έχουν χάσει τη ζωή τους και κάποιοι ακόμα θα τη χάσουν στο μέλλον, διεκδικώντας ελευθερία, δικαιοσύνη, ισότητα και άλλα τέτοια; Εδώ είναι απλά Πέμπτη και έρχονται Χριστούγεννα. Μέρες γιορτής, αγάπης και ειρήνης. Κατά το δοκούν.