Για την Ισαβέλ, τον πρώτο μου έρωτα

marcos-ana

Γράφει ο Χρήστος Κωτσακόπουλος

Μέχρι τα 42 του χρόνια δεν είχε γνωρίσει γυμνό σώμα γυναίκας. Ένας φίλος του, με τις καλύτερες προθέσεις, τον πήγε σε ένα καμπαρέ πληρώνοντας μία κοπέλα, 500 πεσέτες, για να περάσει τη νύχτα μαζί του. Εκείνος όμως δεν την άγγιξε.

Πέρασαν όλη τη νύχτα μιλώντας, αφηγούμενος την προσωπική του ιστορία. Όταν, χαράματα πια, επέστρεψε στο σπίτι του ανακάλυψε στην τσέπη του σακακιού του το χαρτονόμισμα των 500 πεσετών. Αμέσως κατευθύνθηκε σε κοντινό ανθοπωλείο, της αγόρασε λουλούδια αξίας 500 πεσετών και μία κάρτα που έγραφε: “Για την Ισαβέλ, τον πρώτο μου έρωτα”.

Της είπε πως έγινε ποιητής στο πιο εχθρικό για την ποίηση έδαφος: τη φυλακή. Ήταν ο πολιτικός κρατούμενος που περισσότερο χρόνο πέρασε, 23 ολόκληρα χρόνια, πίσω από τα κάγκελα των φυλακών του Καθεστώτος, έχοντας καταδικαστεί δύο φορές σε θάνατο. Αν και ο ίδιος γλύτωσε την εκτέλεση από καθαρή τύχη, έδωσε τη στερνή αγκαλιά σε πολλούς συντρόφους του. Από τα 19 του χρόνια έως τα 42 έγραφε λαθραίους στίχους ακουμπώντας στους δίσκους και τα πιάτα της φυλακής. “Δεν ξέρω αν η ποίηση μου είναι καλή η κακή, ήταν ωστόσο αναγκαία” έλεγε.

Το πιο δύσκολο για εκείνον όμως ήταν να προσαρμοστεί στην ελευθερία: Τα μάτια του δεν άντεχαν το φως. Οι ανοιχτοί χώροι τού προκαλούσαν ναυτία. Και γνώρισε τη ζωή όταν αντιλήφθηκε ότι είχε χάσει όλη του τη νιότη. Την έλεγαν Vida Sender, κόρη Ισπανών αναρχικών και μέλλουσα μητέρα του γιου του, Marcos.

“Γνώρισα τη φυλακή ως στρατευμένος κομουνιστής, και έως ότου να γνωρίσω τον έρωτα της ζωής μου δεν κατάλαβα τι μου είχαν στερήσει. Όταν την είδα κατάλαβα ότι για εκείνη είχα καταφέρει να βγω από τη φυλακή, για εκείνη υπήρχα στον κόσμο. Αλλά, εξ αιτίας των δυσκολιών της συμβίωσης, εκείνη μου χάρισε άλλη μια φορά την ελευθερία”.

Ο έρωτας εξελίχθηκε σε μία φιλία που τους συνόδευσε σε όλη τους τη ζωή. Τους άρεσε να κάθονται στην πλατεία κοντά στο σπίτι του, όπου ο ποιητής πραγματοποιούσε την αγαπημένη του δραστηριότητα: να βλέπει τους ανθρώπους να περνούν και να φαντάζεται τι προβλήματα να είχαν, τι να σκέφτονται.

Αυτά όλα τα αναφέρει ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του με τίτλο “Πείτε μου πως είν’ το δέντρο” [εκδόσεις Καστανιώτη 2014]. Μάλιστα η ιστορία του συγκίνησε τον Almodóvar ο οποίος, μόλις το διάβασε, ευθείς αποφάσισε να αγοράσει τα δικαιώματα του βιβλίου και έκτοτε έχει στο συρτάρι του το προσχέδιο μίας μελλοντικής ταινίας με επίκεντρο το πρόσωπο του ποιητή.

Ο Μάρκος Άνα απεβίωσε πριν από λίγες μέρες στα 96 του χρόνια..