Μανώλης Φάμελλος: «Είμαι απλά, ένας ακροατής που απολαμβάνει»

Ο Μανώλης Φάμελλος μας υποδέχεται στον Κήπο του Μεγάρου μαζί με το Στάθη Δρογώση, στις 7 Ιουλίου. Εκεί φιλοδοξούν να μας «προσκαλέσουν στη δική τους γιορτή μουσικής, σε ένα σχήμα που προσφέρεται για ρεμβασμό στην πολυθρόνα αλλά και για χορό στο γρασίδι». Εμείς μιλήσαμε με τον Μανώλη Φάμελλο, μια δροσερή Κυριακή και μετά από μια καλοκαιρινή μπόρα. Μιλήσαμε για το ρόλο της Χαρούλας Αλεξίου στη μουσική παράσταση, για συναυλίες, για καλοκαίρια, και φυσικά για μουσική!

 

Από το Δελτίο Τύπου, μπορεί να καταλάβει κανείς πως η συναυλία θα είναι λίγο ιδιαίτερη, περισσότερο σαν παράσταση. Ποιος θα είναι λοιπόν ο δικός σας ρόλος;

Ελπίζω ο ρόλος μ να είναι ουσιαστικός και να μην περιοριστώ στο ρόλο του διαιτητή. Αστειεύομαι φυσικά! Θα είμαι ο οικοδεσπότης μαζί με το Στάθη Δρογώση. Μαζί μας θα είναι κ ο Οδυσσέας Τσάκαλος, που παίζαμε μαζί το χειμώνα, όπως και ο Βαγγέλης ο Μαρκαντωνης που θα ανοίξει τη συναυλία. Μάλιστα ο τελευταίος, έχει και νέο δίσκο που θα προσπαθήσει να παρουσιάσει μέσα στα πλαίσια του δυνατού, επειδή ο χρόνος της συναυλίας είναι περιορισμένος και αυστηρά προκαθορισμένος.

Σαν δύσκολο μου ακούγεται να τηρηθεί ο χρόνος σε μια συναυλία.

Κι όμως συμβαίνει στον Κήπο του Μεγάρου. Βλέπετε υπάρχουν νοσοκομεία στη γύρω περιοχή και άνθρωποι που μπορεί να ενοχλούνται, οπότε και εμείς το σεβόμαστε.

Σωστά! Πως φαίνεται ότι δεν έχω παρευρεθεί σε συναυλία του Κήπου! Τι να περιμένει λοιπόν το κοινό από αυτή την συναυλία;

Δεν είναι μια εμφάνιση σαν όλες τις άλλες. Θέλουμε να παίξουμε τραγούδια από τους δίσκους μας και έχουμε έναν άνθρωπο που μας ενώνει, την Χαρούλα Αλεξίου με την οποία έχουμε συνεργαστεί και οι δύο, σε διαφορετικές περιστάσεις και με διαφορετικές αφορμές. Τη βρήκαμε λοιπόν σε μια ευαίσθητη στιγμή, ελεύθερη υποχρεώσεων, την προσεγγίσαμε και δεν κατάφερε να μας αρνηθεί. Έτσι, θα έρθει για να πούμε τα τραγούδια που έχουμε ηχογραφήσει μαζί της από το 2004 μέχρι και σήμερα. Ο Στάθης και εγώ θα αδράξουμε την ευκαιρία να της γνωρίσουμε και τον Κήπο, αφού δεν έτυχε μέχρι σήμερα να παίξει εκεί.

Να περιμένουμε και κάποια ντουέτα της Κας Αλεξίου με τον κο Δρογώση και εσάς;

Φυσικά, αυτό είναι το μόνο σίγουρο!

Καταλαβαίνω πως θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε και διαφορετικά ήδη μουσικής. Διάβασα για ακουστική, για στοιχείο ηλεκτρονικό, για παλιά και νέα τραγούδια…

Ναι αυτό το σχήμα είναι αρκετά ελαστικό, το χειμώνα έπαιξε σε διαφορετικούς χώρους και διευρύνεται ανάλογα με τις δυνατότητες του. Η σκηνή του Μεγάρου είναι μεγάλη και μεις θα το διευρύνουμε όσο περισσότερο μπορούμε με κάποιους επιπλέον μουσικούς. Γενικά, εκμεταλλευόμαστε τη δυνατότητα που μας δίνεται.

Ποιο είναι το βασικό σας κοινό στοιχείο με τον Κο Δρογώση;

Η ευλογία είναι ότι αλληλοσυμπληρωνόμαστε. Ο Στάθης παίζει πιάνο και ακορντεόν, εγώ παίζω κιθάρα και μαντολίνο, οπότε είμαστε μια μικρή ορχήστρα από μόνοι μας. Το ρεπερτόριο μας επικοινωνεί αρκετά, υφολογικά δηλαδή βρισκόμαστε σε κοντινές συχνότητες. Αυτή  η μεταξύ μας επικοινωνία, έχει δημιουργήσει μια μουσική γλώσσα. Δεν είναι σταθερή αλλά πηγαίνει παρακάτω μαζί με εμάς. Προς τα εμπρός ελπίζω!

Εσείς αλήθεια τι μουσική ακούτε;

Προσπαθώ να παρακολουθώ τι συμβαίνει στη μουσική, αλλά η μουσική έχει μεγάλη ιστορία οπότε κατά καιρούς, βρίσκω περιπτώσεις όπως μεγάλους τραγουδοποιούς που δεν είχε τύχει να ακούσω με προσοχή και μελετάω μονογραφίες. Έτσι μελετάω και περιπτώσεις. Τα τελευταία χρόνια ακούω μουσική περιπτωσιολογικά θα έλεγα.

Όλο αυτό ακούγεται σαν μια πολύ ολοκληρωμένη διαδικασία.

Δεν είναι καθόλου ολοκληρωμένη, απλά είμαι ένας ακροατής που απολαμβάνει…

Λογικό μου ακούγεται. Είστε καλλιτέχνης οπότε έχετε την τύχη η δουλειά να είναι ταυτόχρονα και το χόμπυ σας.

Δεν ξέρω που αρχίζει το ένα και τελειώνει το άλλο. Ευχή και κατάρα είναι αυτό. Αν δεν προσέξεις, σιγά σιγά όλο αυτό ίσως μεταμορφωθεί σε κάτι που μοιάζει αλλά δεν είναι ΑΥΤΟ.

Και πως ελέγχεται αυτό κατά τη γνώμη σας;

Με την αγάπη μόνο. Όσο επικρατεί το πάθος και θες να ζήσεις δίπλα του, νομίζω δεν κινδυνεύεις. Κινδυνεύεις όταν γίνεσαι εμπροσθοφυλακή του εαυτού σου, όταν πάψεις να είσαι δημιουργικός.

Η λέξη συναυλία κάνει συνειρμό με το καλοκαίρι. Εσάς ποιος είναι ο αγαπημένος σας συναυλιακός προορισμός;

Το καλοκαίρι αγαπώ να βρίσκομαι στη θάλασσα. Είμαι νησιώτης και γω και μου αρέσει πολύ η εμπειρία του να παίζω στα νησιά. Φέτος μάλιστα, παίξαμε αρκετά και το χειμώνα στα νησιά. Εγώ ούτως ή άλλως από μικρός έτσι πέρναγα τα καλοκαιρινά βράδια μου. Έκανα αυτοσχέδιες συναυλίες…

Άρα από μικρός στις συναυλίες. Πολύ ενδιαφέρον! Και ποιο ήταν το τυχερό κοινό σε αυτές τις πρώτες σας συναυλίες;

Συνήθως, ήταν ανοιχτό το κάλεσμα… Ήμασταν μια παρέα με δύο κιθάρες και περνούσαμε μουσικά το χρόνο μας.

Νομίζω λοιπόν, πως δεν μένει πια παρά να σας παρακολουθήσουμε και Live στην “πολυθρόνα του Κήπου”! Καλή σας επιτυχία στη συναυλία και καλό καλοκαίρι να έχουμε.

Καλό καλοκαίρι, ελπίζω να σας δούμε και από κοντά στη συναυλία.