37 μέρες σε απεργία γέννας

Μπορεί μια γυναίκα να ξεκινήσει απεργία γέννας διεκδικώντας το δίκιο της; Η Νικολέτα Λεούση, η νεαρή κινηματογραφίστρια, με αφορμή ένα ασυνήθιστο όνειρο συνθέτει το σενάριο της ταινίας “37 Μέρες” και ζητά την υποστήριξη του κοινού μέσα από μια διαδικτυακή καμπάνια.


Νικολέτα, μετά την βραβευμένη μικρού μήκους ταινία «Γεννήτρια» το 2013 επιστρέφεις φέτος με μια ιδέα που έχει σαφείς αναφορές στην Ελλάδα της ανεργίας και της ανασφάλιστης εργασίας. Θες να μας πεις δύο λόγια για την ταινία αυτή;

Η ταινία λέγεται «37 Μέρες» και είναι η ιστορία της Μαρίας που είναι έγκυος και κάνει απεργία γέννας. Η Μαρία δουλεύει ανασφάλιστη σε ένα μαγαζί μανικιούρ-πεντικιούρ και είναι 9 μηνών έγκυος όταν απολύεται. Το ίδιο βράδυ, γυρνάει σπίτι της αναστατωμένη και βλέπει στον ύπνο της ενα όνειρο. Ξυπνά και είναι πια σίγουρη: Το παιδί δεν πρόκειται να έρθει αν δεν την πάρει πίσω στη δουλειά, το αφεντικό της ο Στέλιος. Από ‘κει και πέρα ξεκινά ένα μεγάλο αγώνα να κερδίσει πίσω τη δουλειά της με κάθε τρόπο.

Γιατί θέλεις να κάνεις αυτή την ταινία;

Η ιδέα ξεκίνησε από ενα όνειρο. Είδα ότι ήμουν εγκυος, και δεν ηθελα να γεννήσω. Και έπρεπε αλλά ένιωθα μεγάλο φόβο και αγωνία να το αποφύγω. Ξύπνησα με ταραχή και προσπάθησα να καταλάβω γιατί είδα κάτι τέτοιο. Δεν κατάφερα να το εξηγήσω τότε. Όμως από εκεί μου ήρθε η ιδέα τι θα γινόταν αν υπήρχε κάποια που μπορεί να το ελέγξει. Πλεόν ξέρω ότι θέλω να κάνω την ταινία γιατί έχω ανάγκη να ανακαλύψω εάν μια ιδέα ακόμα και τόσο τρελή όσο μια «απεργία γέννας» μπορεί να βοηθήσει κάποιον σε μια δύσκολη κατάσταση. Που μπορεί να τον οδηγήσει; Πόσο όμορφο ή επικίνδυνο είναι αυτό; Γύρω μου βλέπω τους ανθρώπους να νιώθουν ηττημένοι και αδύναμοι. Αυτη η παραίτηση με τρομάζει, αντίθετα ο χαρακτήρας της Μαρίας με εμπνέει. Υπάρχει μια σκηνή στην ταινία που η Μαρία είναι πολύ φοβισμένη, είναι μέσα σε ενα τρόλεϊ και κλαίει. Ενας παππους δίπλα της τη ρωτάει «πότε γεννάτε;» κι η Μαρία του απαντά «ίσως ποτέ». Ένας λόγος που θέλω να κάνω την ταινία είναι για να δω πώς θα είναι η Έλλη όταν λέει αυτό.

Το ρόλο της Μαρίας, στην ταινία, θα ενσαρκώσει η Έλλη Τρίγγου. Τι ήταν αυτό που σε έκανε να την επιλέξεις;

Για το ρόλο της Μαρίας είχα βάλει αγγελία και είχα απαντήσεις από πολλές ηθοποιούς ή ερασιτέχνες. Όμως το casting αποδείχθηκε πολύ δύσκολο. Κάναμε πολλές σκηνές πρόβα και αρκετές συναντήσεις με κάποιες ηθοποιούς, αλλά δεν το έπαιρνα απόφαση. Και μετά γνώρισα την Ελλη σε ένα γύρισμα που ήμουν σκριπτ. Και την έγραφα με μια κάμερα που είχα χώρις να ξέρω γιατί. Όταν πήγα σπίτι και είδα το βίντεο κατάλαβα οτι την έγραφα γιατί είναι η Μαρία. Νομίζω ότι αυτο που είδα στην Έλλη ειναι μια παιδικότητα που ήθελα να έχει η ηρωιδα και μια μαχητικότητα και μετά τη γνώρισα και κατάλαβα οτι είναι και ένας ανθρωπος πολύ παθιασμένος μ’ αυτό που κάνει και χάρηκα διπλά. Δουλεύει από το πρωί ως το βράδυ σε γυρίσματα και στη σχολή της και έχει πολύ ενδιαφέρουσες ιδέες για το χαρακτήρα.

Θεωρείς ότι η διαδικασία της συμμετοχικής χρηματοδότησης, μέσω κάποιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας όπως το kickstarter, ανοίγει έναν καινούριο δρόμο στους νέους δημιουργούς;

Το ελπίζω. Ακόμα είμαι σε αναμμένα κάρβουνα για να δω το αποτέλεσμα αλλά η συμμετοχή των ανθρώπων είναι συγκινητική. Τσεκάρω καθε τρεις και λίγο το site του kickstarter να δω αν μπηκε κανείς και η χαρα είναι μεγάλη οταν βλέπεις οτι κάποιος που δεν τον ξέρεις προσωπικά σου έβαλε λεφτά. Δείχνει πίστη σε κάτι που κάνεις, δείχνει μια σύνδεση με κάποιον που ως τώρα δεν είχα την εμπειρία της. Ωστόσο ξέρω ότι οι καιροί ειναι απίστευτα δύσκολοι και νιώθω αυτή την εκστρατεία σα μια προσπάθεια να έρθουμε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα.

Θέλεις να μας πεις λίγα λόγια για την ομάδα σου;

Με χαρά. Εκτος από την ‘Ελλη που είναι και η πιο πρόσφατη στην ομάδα, είμαστε ο Βαγγελης Σέρφας στο σενάριο μαζί, η Λουκία Χουλιάρα στα σκηνικά-κοστούμια, ο Νίκος Καρανικόλας στη διεύθυνση φωτογραφίας και η Αρτεμις Αναστασιάδου στο μοντάζ.

Όταν ξεκίνησα το σενάριο ήμουν μπερδεμένη. Τι θέλω να πω; Το λέει αυτό η ιστορία; Έχει ενδιαφερον αυτό; Μήπως γράφω για τον εαυτό μου πολύ; Ποιο δρόμο πρέπει να ακολουθήσει τώρα; Όλα αυτά για μένα ήταν δύσκολα, ο Βαγγέλης όμως, κατάλαβε την ιστορία, είχε πολύ καλές ιδεες και μια πιο ψύχραιμη ματιά από εμένα. Ήταν σεναριογραφος- ψυχολογος στη συγκεκριμένη περίπτωση και τον ευχαριστώ για τις αντοχές του. Η Λουκία ήταν η πρώτη που άκουσε την ιδέα μια μέρα σε περίπατο στου Φιλοππάπου. Και ήταν η πρώτη που είδε αξία στην ιστορία και την πιστεψε όπως η Λουκία ξερει να πιστεύει, με ενα τρόπο μοναδικό. Είναι ο πιο κοντινός χαρακτήρας στη Μαρία νομίζω από όλους. Ο Νίκος έκανε διεύθυνση φωτογραφίας και στη Γεννήτρια και τώρα ανυπομονώ να επαναλάβουμε τη μέθοδο συνεργασίας. Ο Νίκος επιμένει να συζητά για την ιδέα της ταινίας, τι θέλουμε να πούμε όσο πιο απλά γίνεται, προτείνει κάποιους κανόνες που μπορούμε να ακολουθούμε σε όλη την ταινία και περιορισμούς. Μέσα απο αυτούς τους περιορισμούς κατεβαίνουν οι πιο καλές ιδέες. Η Άρτεμις είναι λίγο σα δασκάλα μου στο μοντάζ, έχω δουλέψει βοηθός της και θαυμάζω τον τρόπο που μοντάρει. Χαίρομαι πολύ που θα καταφέρουμε να μοντάρει από την Αμερική.

Πως μπορεί να βοηθήσει κανείς;

Μπορεί να συνεισφέρει στην εκστρατεία μας μέσω kickstarter εδώ: https://www.kickstarter.com/projects/319517217/37-days Αλλά επίσης και όσοι θέλουν να υποστηρίξουν την ταινία μας με ελληνική κάρτα μπορουν να βάζουν χρήματα στον παρακάτω λογαριασμό και να μας στέλνουν ένα email με την αναταμοιβή-δώρο που θέλουν. (37meres@gmail.com). Τράπεζα Πειραιώς IBAN: GR40 0172 0090 0050 0901 6768 427

Σας ευχαριστω πολύ για τη στήριξη!