Μια γροθιά αξιοπρέπειας

nazi2

Πριν μερικές μέρες, 33Ο νεοναζί του «Νορδικού Αντιστασιακού Κινήματος» παρέλασαν στη πόλη Borlänge, της επαρχίας Dalarna της Σουηδίας. Στη διάρκεια της παρέλασής τους, μια μαύρη γυναίκα, μέλος της Πρωτουβλίας της Dalarna ενάντια στο Ρατσισμό, στάθηκε μπροστά τους με τη γροθιά της υψωμένη.

Οι πορείες των διάφορων ακροδεξιών μορφωμάτων έχουν, χωρίς καμία αμφιβολία, ένα πολύ συγκεκριμένο κοινό χαρακτηριστικό: τη δημιουργία μιας αίσθησης φόβου σε όσες και όσους τις παρακολουθούν. Με ειδική περιβολή στις περισσότερες των περιπτώσεων (αρβύλες, παντελόνια παραλλαγής, ξυρισμένα κεφάλια, άλλοτε και κράνη) αλλά και με ύφος και συνθήματα που «ξερνάνε» μισαλλοδοξία και σκοτάδι από άλλες, πιο μαύρες εποχές της σύγχρονης ιστορίας, οι ομάδες αυτές καλλιεργούν και στοχεύουν στο φόβο όσων δεν είναι σαν κι αυτούς, όσων δεν ασπάζονται τη μισάνθρωπη ιδεολογία τους.

Ωστόσο, στην περίπτωση του «Νορδικού Αντιστασιακού Κινήματος» και στη διάρκεια μια τέτοιου είδους πορείας, προαγωγής φοβικών μηνυμάτων (στόχος ήταν να συσπειρώσουν νεοναζιστές από τις γειτονικές χώρες, χωρίς να καταφέρουν τελικά να τους κινητοποιήσουν), βρέθηκε εκεί μια μαύρη γυναίκα, η Tess Asplund, μόνη ενάντια σε όλους τους, να υψώσει τη γροθιά της.

Η γροθιά της Tess κλείνει μέσα της όλη την εναπομείνασα αξιοπρέπεια του ανθρώπινου είδους, αν θέλουμε να λέμε πως ανήκουμε σε αυτό. Μια γροθιά ανάσας και φωτός σε μια Ευρώπη που όλο και περισσότερο αφήνει να γιγαντώνουν και ενισχύει με τις πολιτικές της τα ακροδεξιά και φασιστικά μορφώματα, συνεργαζόμενη, δε, πολλές φορές με εκείνα, όταν τα έχει ανάγκη για τη «βρώμικη» δουλειά, για όσα το επίσημο κράτος δεν μπορεί φανερά να αναλάβει δράση, τέτοια όπως αναλαμβάνουν αυτού του είδους οι ομάδες.

Κάθε προσωπική, καθημερινή, με όποια μέσα διαθέτει κανείς, αντίσταση στο φασισμό, είναι ένα ακόμα βήμα προς τη συλλογική ελευθερία και -εντέλει- την ίδια τη ζωή. Το 1948, όταν η Ανατολική Ευρώπη γίνεται βορά της Σταλινικής δικτατορίας, ο Καμύ αντιδρά με μια σειρά από άρθρα. «Όταν ένας άνθρωπος, κάπου στον κόσμο, υψώνει τη γυμνή γροθιά του μπροστά σε ένα τανκ και ουρλιάζει πως δεν είναι σκλάβος, τι χαρακτηρισμός μας ταιριάζει αν μένουμε αδιάφοροι;», θα αναρωτηθεί. Ας αναρωτηθούμε για μια στιγμή το ίδιο πράγμα και για την περίπτωση της Tess.