Χρυσή Αυγή – Προσωπική Υπόθεση… Η ματιά της Ανζελίκ Κουρούνη

Χρυσή Αυγή

H δημοσιογράφος και σκηνοθέτις, Ανζελίκ Κουρούνη, ανέπτυξε από νωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη δράση των ναζιστικών μορφωμάτων και ιδιαίτερα για την άνοδο της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα της κρίσης. Το ντοκιμαντέρ «Χρυσή Αυγή – Προσωπική Υπόθεση» αποτελεί την τρίτη ταινία της που στην ουσία είναι η προσωπική της ματιά στο ακροδεξιό κόμμα. Το εκτενές υλικό που αγγίζει τις εκατό ώρες και στο οποίο βασίζεται η ταινία, είναι προϊόν της πενταετούς έρευνας της δημιουργού και ήδη έχει προβληθεί σε πολλές πόλεις. Την Πέμπτη πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα και στην Αθήνα. Διαβάστε τη συνέντευξη που παραχώρησε στο pints.gr η δημιουργός.

K. Κουρούνη πώς επιλέξατε να αναδείξετε μέσα από τη δουλειά σας το θέμα της Χρυσής Αυγής; Με ποιο τρόπο την ορίζετε σαν “προσωπική υπόθεση”;

Κάλυπτα τα θέματα της Χρυσής Αυγής ως δημοσιογράφος έτσι κι αλλιώς, ενώ τα ολοκληρωτικά κινήματα ανέκαθεν με απασχολούσαν. Πριν 26 χρόνια πήρα την πρώτη μου συνέντευξη από τον ιδιοκτήτη του “Στόχου” που ήταν μια καθαρά ρατσιστική εφημερίδα, ενώ απορούσα πως είναι δυνατόν ένα έντυπο με τέτοιο περιεχόμενο να κυκλοφορεί στα περίπτερα. Στη συνέχεια, πήρα συνέντευξη από τον Περίανδρο και το Μιχαλολιάκο. Πάντα είχα μια έμμονη ιδέα με το θέμα της Χρυσής Αυγής και το πώς αυτή κατάφερε να είναι το τρίτο κόμμα στη σύγχρονη εποχή στην Ελλάδα που τόσο υπέφερε από το ναζισμό. Είναι αδιανόητο πως ένα κόμμα με ναζιστικό περιεχόμενο από το 0,2% έχει φτάσει στο ποσοστό του 6-7%. Ο σύντροφος μου είναι Εβραίος, ενώ η οικογένειά του υπέφερε από το Ολοκαύτωμα. Ο ένας μου γιος είναι γκέι, ενώ εγώ αριστερή φεμινίστρια. Καταλαβαίνετε πως με την άνοδο της Χρυσής Αυγής, δεν έχω να περιμένω τίποτα. Ξεκίνησα την έρευνά μου ενώ δεν ήμουν προκατειλλημένη. Στη συνέχεια διαπίστωσα πως όσα είχα στο μυαλό μου για τις ναζιστικές τους πρακτικές είναι η πραγματικότητα.

 

-Πόσο επικίνδυνο ήταν για εσάς να έρθετε σε επαφή με ανθρώπους που σχετίζονται με την ακροδεξιά οργάνωση;

Oι κάμεραμαν μου χτυπήθηκαν όλοι, γι’ αυτό στο τέλος αναγκάστηκα να εκτελέσω μόνη μου τα χρέη της εικονοληψίας. Δέχτηκα χτυπήματα κι εγώ η ίδια και κάποιοι από τους συντελεστές του ντοκιμαντέρ. Ήταν σαφώς επικίνδυνο, γιατί ακόμα κι αν τα στελέχη του κόμματος τυπικά δέχτηκαν να μιλήσουν μαζί μας, υπόγεια κινούνταν άλλες δυνάμεις. Ωστόσο, η επίθεση προς το πρόσωπό μου βιντεοσκοπήθηκε. Όσο χτυπούσαν, εγώ είχα την κάμερα ανοιχτή. Σαφώς έχω δεχτεί απειλές. Προσέχω, έχω πάρει κάποια μέτρα ασφαλείας, αλλά ο κίνδυνος παραμένει. Θα ήταν μεγάλο ψέμα να πω ότι δεν φοβάμαι, ξέρουμε ποιοι είναι. Δεν θα τους κάνω όμως τη χάρη να αλλάξω τη ζωή μου. “Η βρεγμέμη γάτα δεν φοβάται τη βροχή”… Μην ξεχνάτε πως εργάζομαι για τη Charlie Hebdo.

 

-Οι στόχοι σας μέσα από την προβολή του ντοκυμαντέρ ποιοι είναι; Ποια είναι τα ερωτήματα που θέλετε να θέσετε στο κοινό;

Μεταφέρω στο κοινό αυτά που έχω δει από κοντά και αυτό που θέλω είναι οι θεατές να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Το περιεχόμενο του ντοκιμαντέρ δεν είναι προπαγανδιστικό, ενώ πολλοί με έχουν κατηγορήσει για το ότι προβάλλω την άποψη της Χρυσής Αυγής. Δεν το αρνούμαι. Κι αυτό γιατί θέλω αυτοί που ψηφίζουν το κόμμα από ‘δω και πέρα συνειδητά να ξέρουν γιατί το κάνουν. Θα ήθελα πάρα πολύ να δουν την ταινία όσοι το ψηφίζουν, κι αυτό γιατί δεν είμαι καθόλου πεπεισμένη πως γνωρίζουν στ’ αλήθεια τι αυτό πρεσβεύει.

 

-Πώς τελικά τα μέλη της Χρυσής Αυγής παρουσιάζονται ως θύματα του συστήματος;

Είναι μέρος της πολιτικής και της προπαγάνδας τους. Το δείχνω και στο ντοκιμαντέρ. Έχουν μια διαλεκτική, η οποία όντως τους κάνει να παρουσιάζονται σαν θύματα της δημοκρατίας, της δυσλειτουργίας της δημοκρατίας. Το ότι η δίκη έχει καθυστερήσει είναι υπέρ τους. Ο απλός λαός σκέφτεται πως αν έφταιγαν θα ήταν μέσα. Το γεγονός πως είναι έξω άνθρωποι που έχουν διαπράξει αδικήματα, λειτουργεί υπέρ τους.

 

-Κατά την άποψή σας, κατά πόσο κάποιες παγιωμένες στην Ελλάδα αντιλήψεις -που καλλιεργούν πολλά ΜΜΕ και το πολιτικό σύστημα- ευνόησαν την άνοδο του ελληνικού νεοναζιστικού κομματος;

Είναι ένα ζήτημα που θίγω και αποδεικνύω στην ταινία. Συγκεκριμένες εκπομπές καλούν τον Ηλία Κασιδιάρη και τον ρωτούν ποια είναι η τελευταία εκπομπή που είδε αντί να τον ρωτήσουν αν είναι ρατσιστικό κόμμα η Χρυσή Αυγή και ποια είναι η θέση της για τα πογκρόμ. Μόνο κάποιοι δημοσιογράφοι από συγκεκριμένα μέσα πρόβαλαν τη δράση του ναζιστικού κόμματος εξ’ αρχής. Μετά το θάνατο του Παύλου Φύσσα ξαφνικά όλοι συνειδητοποίησαν το ποιόν των μελών του. Πριν γιατί δεν έλεγαν την αλήθεια; Στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα για μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρχε γραμμένο το μήνυμα “Έξω οι ξένοι”. Ήταν δουλειά του δήμαρχου να το βγάλει. Δεν το έκανε. Είναι ότι και το “Έξω οι Εβραίοι”. Αυτά τα πράγματα είναι επικίνδυνα.

 

-Πώς προβλέπετε το μέλλον της Ευρώπης σε σχέση με την άνοδο της ακροδεξιάς με αφορμή τις τελευταίες τρομοκρατικές επιθέσεις στις ευρωπαϊκές πόλεις και το προσφυγικό;

Η Ευρώπη είναι τελειωμένη υπόθεση από την άποψη πως αυτή τη στιγμή δεν έχει τίποτα άλλο να προτείνει πέρα από τη λιτότητα και τον άγριο φιλελευθερισμό. Υπάρχει μια μερίδα του λαού -τόσο εδώ όσο και στο εξωτερικό- που προβάλλει αντιστάσεις στις άγριες αυτές πρακτικές, ωστόσο αυτό που βλέπω είναι πως αυτές καταπολεμώνται από τις ανώτερες δυνάμεις. Όσον αφορά τα μέλη της Χρυσής Αυγής, εκμεταλλεύονται την κατάσταση και παρουσιάζονται ως θύματα του ολοκληρωτικού συστήματος της Ευρώπης. Τα λαϊκίστικα πατριωτικά κόμματα που δίνουν εύκολες απαντήσεις σε δύσκολα και σύνθετα ερωτήματα που οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να απαντήσουν, ανεβαίνουν και αυτό το βλέπουμε συνολικά. Η Ευρώπη τρώει μόνη της τα παιδιά της.