Είδαμε την ταινία “The second mother”

mother

Της Κασσάνδρας Γαλάτου

Σκηνοθεσία: Anna Muylaert

Ηθοποιοί: Regina Casé, Camila Márdila, Karine Teles, Lourenço Mutarelli, Michel Joelsas, Helena Albergaria, Bete Dorgam, Luis Miranda, Theo Werneck, Luci Pereira, Anapaula Csernik

Το “The Second Mother”, της Βραζιλιάνας σκηνοθέτιδας Anna Muylaert, αποτελεί μια ιδιαίτερα ευχάριστη ταινία, που πραγματεύεται με έξυπνο και χιουμοριστικό τρόπο το οικουμενικό ζήτημα των ταξικών διαφορών.

Η υπόθεση της ταινίας είναι η εξής: “Η Val (Regina Casé) δουλεύει χρόνια ως υπηρέτρια σε μια εύπορη βραζιλιάνικη οικογένεια (Karine Teles, Lourenço Mutarelli & Michel Joelsas )του São Paulo. Οι τακτοποιημένες, αρμονικές μεταξύ τους σχέσεις θα ανατραπούν όμως όταν έρθει να μείνει για λίγο μαζί τους η κόρη της Val, Jéssica (Camila Márdila), την οποία εκείνη έχει να δει πολλά χρόνια.”

Μέσα από μια ρεαλιστική, άμεση και διεισδυτική παρουσίαση της θεματικής του, με απλή αλλά ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία και πολύ καλές ερμηνείες, το έργο κατορθώνει να τραβήξει την προσοχή του θεατή, να τον διασκεδάσει αλλά και να τον προβληματίσει. Η πρωταγωνίστρια, Val, ενσαρκωμένη από την εξαιρετική Regina Casé, είναι αξιολάτρευτη και «μιλάει» στον θεατή μέσα από τα βιώματά της, την αδεξιότητα, την καλοσύνη και την αφέλειά της. Η σύγκρουση μεταξύ της ίδιας και της κόρης της είναι ο πυρήνας ολόκληρης της ταινίας. Από την μία έχουμε μια μητέρα συντηρητική, φοβισμένη και συγκαταβατική και από την άλλη μια κόρη έξυπνη, φιλόδοξη και αντιδραστική. Η πρώτη φοβάται μην χάσει την δουλειά της, η δεύτερη δεν θυσιάζει την περηφάνια της για κανέναν. Όλο αυτό το σεναριακό παιχνίδι δημιουργεί καταστάσεις ενδιαφέρουσες και κωμικές, που χρήζουν παράλληλα κοινωνικού προβληματισμού. Κάτι που αναμφίβολα μας μαθαίνει η ταινία είναι πως η υποταγή δεν είναι τίποτα άλλο παρά προσωπική επιλογή και θέμα χαρακτήρα.

Στο σύνολο του έργου γίνονται και άλλα, πολύ επίκαιρα κοινωνικά σχόλια, όπως η ανθρώπινη αποξένωση λόγω της τεχνολογίας, κάτι που φαίνεται στην σκηνή του δείπνου, στην μέση περίπου της ταινίας, όπου η οικογένεια κάθεται στο τραπέζι, έχει τελειώσει το φαγητό της και όλα τα μέλη της έχουν ένα κινητό στο χέρι. Μιλάνε μεν μεταξύ τους, αλλά ούτε καν κοιτιούνται. Μια αρκετά θλιβερή εικόνα που βλέπουμε δυστυχώς πολύ συχνά. Επιπλέον, ένα ιδιαίτερα σημαντικό θέμα που παρουσιάζει είναι η δυσκολία που αντιμετωπίζουν οι οικογενειακές σχέσεις, τόσο για οικονομικούς, όσο και κοινωνικούς λόγους. Μια μητέρα που έχει δέκα χρόνια να αντικρύσει το παιδί της και παράλληλα έχει θυσιάσει την ίδια της την ζωή και κυρίως την αξιοπρέπειά της, προκειμένου να το μεγαλώσει, είναι ένα τρανό παράδειγμα.

Η ταινία κλείνει με ένα πολλά υποσχόμενο happy end και μεταδίδει το μήνυμα πως ποτέ δεν είναι αργά για μια καινούρια αρχή. Μια κοινωνική σπουδή και μια πολύ καλή κινηματογραφική επιλογή για αυτή την εβδομάδα.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 3/5

Για το Movie Heat,

Κασσάνδρα Γαλάτου