Τα μαθηματικά του πολέμου

πόλεμος

Στην “Τέχνη του πολέμου” ο Σουν Τσου κάπου γράφει πως τα πολεμικά σχέδια θα πρέπει να είναι σκοτεινά και αδιαπέραστα όπως η νύχτα, κι όταν είναι έτοιμα να υλοποιηθούν να πέφτουν σαν κεραυνός. Οι περισσότεροι από αυτούς που πολεμούν ποτέ δεν κρύβουν τα σχέδια τους για τα εδάφη που θα διεκδικήσουν. Περιμένουν την κατάλληλη αφορμή. Εκείνοι που συνεχίζουν να κάνουν επιχειρήσεις, να ετοιμάζουν συρράξεις έχουν τη γνώμη τους πάνω απ’ όλους. Πώς θα μπορούσαν να σκεφτούν τα απομεινάρια του πολέμου, που καταργεί το μέλλον, τις μετακινήσεις, τις συζητήσεις; Θεωρούν τους εαυτούς τους παντοδύναμους αλλά κανείς ποτέ δεν θα είναι παντοδύναμος όσο η δυστυχία υπάρχει.

Αμέσως μετά την τρομοκρατική επίθεση στις Βρυξέλλες, ο Michael Morrell, ο πρώην νούμερο δύο της CIA, ανακοίνωσε, ότι το ISIS “νικάει” στη συνεχιζόμενη αντιπαράθεση του με τις ΗΠΑ και τις χώρες της Ευρώπης. “Νικούν, και θα πρέπει να βρούμε επιπλέον στρατηγικές, για να μπορέσουμε να τους υπονομεύσουμε.” Με αφορμή τα λεγόμενά του, το counterpunch.org συγκέντρωσε τα παρακάτω νούμερα. Τα “μαθηματικά του ιμπεριαλισμού”, όπως ονομάστηκαν, μετρούν τους νεκρούς που έπεσαν από τις επεκτατικές πολιτικές που ασκούνται χρόνια. Δείτε ενδεικτικά.

Tα τελευταία 15 χρόνια οι μαχητές του Ισλάμ έχουν πραγματοποιήσει πέντε μεγάλες συντονισμένες επιθέσεις κατά των ΗΠΑ και δυτικών ευρωπαϊκών στόχων (στη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον το 2001, στη Μαδρίτη το 2004, στο Λονδίνο το 2005, στο Παρίσι το 2015 και στις Βρυξέλλες το 2016) σκοτώνοντας περίπου 3402 άτομα. Αν θέλουμε να το διευρύνουμε περαιτέρω για να συμπεριλάβουμε και επιθέσεις που συνέβησαν στη Ρωσία, μαζί με όλες τις λιγότερο μαζικές επιθέσεις κατά των ΗΠΑ και των ευρωπαϊκών εδαφών (συνολικά 693, κυρίως Ρώσοι), ο αριθμός ανέρχεται σε 4560.

Σύμφωνα με τη μελέτη του Πανεπιστημίου Μπράουν για το Κόστος των Πολέμων, 92.000 Αφγανοί έχασαν τη ζωή τους από την εισβολή των ΗΠΑ στη χώρα τους το 2001 και 165.000 Ιρακινοί σκοτώθηκαν ως αποτέλεσμα του πολέμου στη χώρα αυτή μετά την εισβολή των ΗΠΑ το 2003. Γύρω στους 57.000 Πακιστανούς σκοτώθηκαν από τότε που οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τον πόλεμο τους στην εν λόγω χώρα κατά την περίοδο 2004-2005. Και αυτά είναι συντηρητικές εκτιμήσεις από τον υπολογισμό του ίδιου του αρθογράφου.

Για τη Λιβύη ακριβή στατιστικά στοιχεία είναι δύσκολο να δοθούν. Όπως ωστόσο αποδεικνύεται, περίπου 3.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν ως άμεσο αποτέλεσμα της εκστρατείας βομβαρδισμού Allied το 2011, και επανειλημμένα ανάλογος αριθμός ανθρώπων έχασε τη ζωή του ως αποτέλεσμα των φανατικών θρησκευτικών συγκρούσεων που στην ουσία απελευθέρωσε η εκστρατεία.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, πάνω από 250.000 άνθρωποι έχουν πλέον σκοτωθεί στον πόλεμο, και σχεδόν το 75% αυτών των θανάτων έχει προκληθεί από τη στιγμή που οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, ενεπλάκησαν πιο ενεργά στη σύγκρουση στα τέλη του 2013. Κατά την ίδια αυτή περίοδο των 15 χρόνων, από το 2001, ο πιο σημαντικός στρατηγικός “φίλος” των ΗΠΑ, το Ισραήλ, έχει πραγματοποιήσει τρεις επιθέσεις (2006, 2008-09 και 2014) στη Λωρίδα της Γάζας, σκοτώνοντας συνολικά περίπου 4000 Παλαιστίνιους. Το σύνολο των Ισραηλινών που σκοτώθηκαν από αυτές τις επιθέσεις, τις οποίες τα διεφθαρμένα και εκδιδόμενα μέσα μαζικής ενημέρωσής μας, επιμένουν να τις αποκαλούν “πολέμους”, είναι 95.

Στη συνέχεια, υπάρχει η υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ πραξικοπηματική κυβέρνηση του στρατηγού Αλ-Σίσι στην Αίγυπτο η οποία, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πραγματοποίησε την “εκ προμελέτης” σφαγή των 817 ειρηνικών διαδηλωτών στην Πλατεία Rabaa στο Κάιρο στις 14 του Αυγούστου, 2013.

Υπάρχει παράλληλα και ο συνεχιζόμενος πόλεμος στη Σομαλία που διεξάγεται με τα υπο αμερικανική ηγεσία drones και τις ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ, όπου τουλάχιστον 250 Σομαλοί έχασαν τη ζωή τους στα χέρια αυτών των δυνάμεων.

Το Ιράκ, η Λιβύη, η Γάζα, η Σομαλία, το Πακιστάν και η Συρία θεωρούνται πλέον καμμένη γη, ενώ οι πολίτες που βρίσκονται ακόμα εκεί δίνουν κάθε ουγγιά της ενέργειας τους για την επιβίωση. Το ίδιο μπορεί να λεχθεί και για το Αφγανιστάν. Ενώ τα πράγματα είναι ίσως πιο ανεκτά στο επίπεδο των καθημερινών ρυθμών, η Αίγυπτος και η Αλγερία και ο Λίβανος, αποτελούν πλέον πραγματικές φωλιές του φόβου και της απέχθειας, όπου οι άνθρωποι ξέρουν ότι λίγες “απαγορευμένες” λέξεις, μπορούν να σου προκαλέσουν μια ολόκληρη ζωή με προβλήματα ή έναν θάνατο.