Αντώνης Αντωνόπουλος: «Μας αρέσει η συνήθεια»

Με αφορμή τη σημερινή πρεμιέρα στο BIOS για την παράσταση “Η τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ”, συνομιλήσαμε με το σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή της παράστασης, Αντώνη Αντωνόπουλο! Απολαύστε τον.

Καλησπέρα σας. Πείτε μας δύο λόγια για εσάς και την ενασχόληση σας με το θέατρο. Ποια ήταν η αφορμή ή η αιτία να ασχοληθείτε με το χώρο;

Δεν είχα δει πολύ θέατρο ως παιδί. Όμως ήταν ένα περιβάλλον, που για κάποιο λόγο με έλκυε. Ταυτόχρονα, οι απόπειρες που είχα κάνει για να συμμετέχω σε κάποια θεατρική ομάδα στο σχολείο με πανικόβαλαν. Κάποια στιγμή ξεπέρασα τον αρχικό πανικό και συνειδητοποίησα πόσο μου άρεσε να βρίσκομαι μαζί με άλλους ανθρώπους και να διαβάζουμε κείμενα και να κάνουμε πρόβα. Αποφάσισα να δώσω εξετάσεις σε μια δραματική σχολή αλλά δεν πέρασα. Τα κατάφερα με τη δεύτερη. Το πιο σημαντικό ήταν ότι από τύχη έμαθα ότι ο Τάσος Μπαντής θα ξανάνοιγε τη σχολή του “Εμπρός”. Εκεί όλοι οι καθηγητές επέμεναν στην αξία του συνόλου και της ομαδικής προσπάθειας. Η σχολή αυτή διαμόρφωσε τον τρόπο με τον οποίο προσπαθώ να δουλεύω στο θέατρο.

Στην «τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ» ο πρωταγωνιστής ηχογραφεί μια μαγνητοταινία με τα σημαντικότερα γεγονότα του περασμένου έτους. Πριν την καινούρια ηχογράφηση ακούει μια παλαιότερη.Πιστεύετε πως το παρελθόν είναι καθοριστικός παράγοντας για το μέλλον μας ή υπάρχει πάντα η ελπίδα να αλλάξουμε αυτό που είμαστε αν το επιθυμούμε;

Ο Κραπ ηχογραφεί τις μαγνητοταινίες σαν ένα είδος ημερολογίου. Κάθε χρόνο, την ημέρα των γενεθλίων του, ταξινομεί τη ζωή του. Κάθε φορά που ακούει τον παρελθοντικό εαυτό του συνειδητοποιεί πόσο γελοίος και μικρός έχει υπάρξει. Πιστεύω πως δεν μπορούμε να απαλλαγούμε εύκολα από το παρελθόν. Είμαστε το παρελθόν, είτε το θέλουμε είτε όχι. Οι άνθρωποι μαθαίνουμε τρόπους και μοτίβα συμπεριφοράς και με δυσκολία απαλλασσόμαστε από αυτά. Μας αρέσει η συνήθεια.

Τι θα απαντούσατε σε κάποιον που η πολύπλοκη φύση και γραφή του Μπέκετ, θα τον απέτρεπε από το να παρακολουθήσει το έργο;

Δεν πιστεύω ότι ο Μπέκετ είναι πολύπλοκος. Ίσως ανεβαίνει με πολύπλοκο τρόπο κάποιες φορές. Στον Μπέκετ, όπως και σε πολλούς άλλους συγγραφείς, έχει φορτωθεί ένα βάρος με αποτέλεσμα να θεωρούνται δύστροποι και δυσνόητοι. Για μένα ο Μπέκετ ασχολείται με κάτι πολύ ανθρώπινο με τρόπο πολύ τρυφερό.

Τα έργα του Μπέκετ, έχουν μια μοναδική δυναμική και ικανότητα, να αναδεύουν τον εσωτερικό μας κόσμο και να δίνουν τροφή για προσωπική δουλειά. Εσείς πως το διαχειρίζεστε αυτό ως σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής της παράστασης;

Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι όταν κάποιος διαβάσει ένα κείμενο του Μπέκετ μπορεί να επικοινωνήσει με έναν άμεσο τρόπο. Σε μια παράσταση επειδή υπάρχουν πολλαπλά επίπεδα παρακολούθησης ίσως κάποιος δεν μπορέσει να ακολουθήσει την καθαρότητα του νοήματος που έχει ο Μπέκετ. Το δύσκολο λοιπόν για μένα είναι να καταφέρουμε μέσω της παράστασης να μεταφέρουμε την αίσθηση που είχαμε και εμείς διαβάζοντάς το.

Στην παράσταση χρησιμοποιείτε το βίντεο, ως αφηγητή αν έχω καταλάβει καλά. Πόσο περίπλοκο είναι να συνδυάζει κανείς τη φυσική παρουσία με τη βιντεοσκόπηση και να αλληλεπιδρά με αυτή;

Στην παράσταση υπάρχει ένα βίντοσκοπημενο υλικό δράσεων το οποίο λειτουργεί ως βάση για να δημιουργηθεί μια μελλοντική προβολή του προσώπου, του Κραπ. Έχει πολύ ισχυρή παρουσία στην παράσταση. Υπάρχει μια συνεχής αλληλεπίδραση με άμεσο ή έμμεσο τρόπο. Η χρήση του βιντεο στο θέατρο ειναι καμιά φορά πολύπλοκη. Ειναι πολύ ισχυρό σαν μέσο τόσο που πολλές φορές γίνεται ισχυρότερο και από την ζωντανή παρουσία του ηθοποιού. Χρειάζεται να βρεθεί η σωστή ισορροπία ανάμεσα σε όλα τα υλικά.

Ποια πληροφορία σχετικά με τον Μπέκετ ως προσωπικότητα ή ως άνθρωπο θεωρείται πως θα ήταν ενδιαφέρον να μοιραστείτε για τους αναγνώστες μας και γενικά με τους θεατές;

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι πολλές από τις αφηγήσεις του Κραπ βασίζονται σε πραγματικά γεγονοτα της ζωής του Μπέκετ. Το έγραψε το 1958. Ανάμεσα στο Τέλος του Παιχνιδιού και τις Ευτυχισμενες Μέρες. Είχε ενθουσιαστεί με την τεχνολογία της εποχής, τα μαγνητόφωνα με τις μαγνητοταινίες. Το ότι μπορείς να ηχογραφείς τον εαυτό σου. Να στέκεσαι απέναντι στον εαυτό σου.

Ευχαριστούμε πολύ! Καλή επιτυχία στην πρεμιέρα του Κράπ λοιπόν και καλή αρχή!!