HAIL, CAESAR!

hail caeser

Σκηνοθεσία:Joel Coen & Ethan Coen

Ηθοποιοί:Josh Brolin, George Clooney, Alden Ehrenreich, Ralph Fiennes, Jonah Hill, Scarlett Johansson, Channing Tatum, Tilda Swinton, Frances McDormand, Emily Beecham, Heather Goldenhersh, Alison Pill, Emily Beecham, Wayne Knight, Christopher Lambert, Clancy Brown, Dolph Lundgren, Michael Gambon

Πάει και τελείωσε, οι Coen αποτελούν ξεχωριστό κινηματογραφικό είδος. Σαν τον Tarantino ένα πράγμα, οι μόνες ταινίες που μπορούν να αποτελέσουν σημείο αναφοράς ή/και σύγκρισης με τις δικές τους είναι ξεκάθαρα… οι δικές τους. Μετά την διετή αποχή τους από τη σκηνοθετική καρέκλα με το υπέροχο “Inside Llewyn Davis” (2013) και, έχοντας γράψει σενάρια για δύο εξίσου θαυμάσιες ταινίες (το 2014 για το “Unbroken” της Angelina Jolie και το 2015 για το “Bridge of Spies” του Steven Spielberg, που θαυμάσαμε μόλις 3 μήνες πριν), επιστρέφουν στη σκηνοθεσία με το “Hail, Caesar!”, μια κομεντί (περισσότερο κωμωδία θα λέγαμε) που σατιρίζει το Hollywood στις αρχές των 1950’s, αλλά εύκολα χαρακτηρίζεται ως επίκαιρο και για τη σημερινή εποχή του κινηματογράφου.

Η υπόθεση της ταινίας είναι η εξής: “ Ένα στέλεχος χολιγουντιανού στούντιο της δεκαετίας του ’50 (Josh Brolin), με αποστολή να «διορθώνει» ό,τι πηγαίνει στραβά με τους σταρ και την ιδιωτική τους ζωή, πρέπει να βρει τι απέγινε ο πρωταγωνιστής ενός ιστορικού έπους (George Clooney), ο οποίος απήχθη μυστηριωδώς.”

Φόρος τιμής και παράλληλα μαύρη σάτιρα στον κλασικό αμερικανικό κινηματογράφο λοιπόν, και όλα αυτά με voice narration από τον Michael Gambon. Όχι παιδιά, δεν κάνατε λάθος όσοι είδατε το έργο, ο Dumbledore είναι ο αφηγητής της ταινίας. Στην επιφάνεια, το “Hail, Caesar!” είναι αυτό και μόνο αυτό. Μέχρι και το πρώτο 1/3 της ταινίας, άντε λίγο πριν τη μέση, η ταινία είναι καθαρή κωμωδία (κλασική η σκηνή τσακωμού ενός ορθόδοξου ιερέα, ενός καθολικού πάστορα και ενός Εβραίου για την υπόσταση και τη φύση του Θεού!). Από τη μέση και μετά, όμως, όταν ανακαλύπτει ο θεατής ποιος κρύβεται πίσω από την απαγωγή του George Clooney (ευφυέστατο casting του Clooney ως τεράστιος σταρ – και – της τότε εποχής), τα πράγματα λαμβάνουν μια πιο περίεργη τροπή.

Και κάπου εκεί το χάνουν οι Coen. Καλά, το μέσο Αμερικανό θεατή τον έχουν χάσει προ πολλού (αν ο μέσος Αμερικανός θεατής έχει δει ταινία των Coen πέρα από το “No Country for Old Men” (2007), άντε και το “True Grit” (2010), that is!), αλλά και πάλι προσπαθούν να πουν πολλά – σωστά – πράγματα στο δεύτερο μισό της ταινίας, έχοντας λιγότερο από 1 ώρα στη διάθεσή τους. Πολιτική, κοινωνικές τάξεις, θρησκεία, φιλοσοφία, ιστορία, Ψυχρός Πόλεμος, και πολλά άλλα, όλα θέματα είναι άκρως ενδιαφέροντα, αλλά η ώρα είναι λίγη, νιώθεις το χρόνο να περνάει και θέλεις κι άλλο, και η ισορροπία μεταξύ κωμωδίας και δράματος είναι άνιση και άκρως δύσκολο να επιτευχθεί (άλλωστε για αυτήν ακριβώς την ισορροπία δεν αγαπάμε τους Coen?). Τα δυνατά σημεία της ταινίας όμως είναι εξαιρετικά, οπότε κερδίζουν έξτρα πόντους από αυτό.

Το cast είναι αψεγάδιαστο. Είναι όλοι ένας κι ένας (εύκολα εντοπίζουμε αντιστοιχίες & ομοιότητες μεταξύ των πρωταγωνιστών και των star της τότε εποχής) και πραγματικά δεν ξεχωρίζει κανείς. Δεν αναφέρω κανέναν γιατί ειλικρινά θα πρέπει να ξαναγράψω σχεδόν όλο το section των ηθοποιών. Απλά διαβάστε τους. Είναι όλοι τους εξαιρετικοί.

Δείτε το “Hail, Caesar!”, ιδίως όσοι είστε φαν των Coen. Δεν αποτελεί από τις καλύτερες δουλειές τους, αλλά αναμφίβολα σας εγγυάται ένα ευχάριστο μιαμισάωρο/δίωρο, το οποίο θα ψυχαγωγήσει και με το παραπάνω το 85% από εσάς, και θα προβληματίσει το 15%. Και αυτό πάντα είναι καλό… σωστά? Καλή προβολή!

 

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ:3/5

 

Για το Movie Heat,

Άγγελος Νομικός