Les Revenants, ένα διαμάντι της γαλλικής τηλεόρασης.

Les_Revenants

Οι νεκροί μίας πόλης της Γαλλίας επιστρέφουν. Όχι, δεν πρόκειται για Zombie-Apocalypse. Οι νεκροί επιστρέφουν στα σπίτια τους σαν να μην έχει γίνει τίποτε, χωρίς ανάμνηση του θανάτου τους. Οι ζωντανοί, όμως, δεν τους υποδέχονται με ανοιχτές αγκάλες και είναι ως επί το πλείστον καχύποπτοι.

Μία εξαιρετική Anne Consigny στο ρόλο της μητέρας των διδύμων, χωρίς να κλέβει την παράσταση, αλλά και πολύ προσεγμένες ερμηνείες από μικρούς σε ηλικία ηθοποιούς, αναδεικνύουν την καλή δουλειά στο κομμάτι του casting και του σεναρίου. Η σκηνοθεσία είναι σκοτεινή, όχι από άποψη φωτισμού αλλά υπό την έννοια της σκοτεινής αύρας που αποπνέει η σειρά.

Με εναλλαγές σκηνών από το παρελθόν στο παρόν αλλά και με μια αίσθηση μυστηρίου να πλανάται στον αέρα, δεν αφήνει το θεατή να πάρει ανάσα καθώς ανά πάσα στιγμή μπορεί να συμβεί κάτι αναπάντεχο. Ο ρυθμός είναι αρκετά γρήγορος για να κρατάει τον θεατή σε εγρήγορση αλλά και ικανοποιητικά αργός ώστε να μην κουράζει.

Ο δεύτερος κύκλος τελείωσε πριν από λίγο καιρό και ακόμα δεν ξέρουμε αν θα υπάρξει τρίτος. Το φινάλε, όπως και στον πρώτο κύκλο, είναι cliffhanger, κατά μία έννοια, αν και, κατά μία άλλη, θα μπορούσε να δώσει μία αίσθηση κλεισίματος.

Και ενώ όλη η σειρά βασιζόταν στις σκοτεινές πτυχές του θανάτου και της ανάστασης των νεκρών, το φινάλε του -κατά πάσα πιθανότητα- τελευταίου επεισοδίου της σειράς είναι γλυκανάλατο και προκαλεί ένα συναίσθημα αδιαφορίας στον τηλεθεατή. Βέβαια, αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Όσο περισσότερο δένεται κανείς με το φινάλε μιας σειράς τόσο περισσότερο θέλει να συνεχιστεί αυτή.

Η σειρά είναι βασισμένη στην ομώνυμη ταινία γαλλικής παραγωγής. Υπάρχει, επίσης, και η αντίστοιχη σειρά αμερικανικής παραγωγής, για όσους δεν μπορούν τα γαλλικά, σε παρόμοιο μοτίβο.