Κ. Κυρμιζή & Ν. Γρηγοριάδης: Οι καλλιτέχνες είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας

Κατερίνα Κυρμιζή

Photo Credits: Έφη Ρίζου 

Πριν μήνες επέστρεψαν με ένα ολοκαίνουριο και καθ΄όλα ενδιαφέρον άλμπουμ το οποίο φέρει τον τίτλο “Λάβρα”. Η Κατερίνα Κυρμιζή και ο Νίκος Γρηγοριάδης, ζευγάρι στη μουσική και στη ζωή, τάσσονται ενάντια στις αντιξοότητες της εποχής επιλέγοντας το δρόμο της ουσιώδους ζωής και της ελπίδας. Οι δυο τους μας μίλησαν για τη δισκογραφία, τα σχέδια τους αλλά και την εξέλιξη της μουσικής. Διαβάστε τη συνέντευξη που μας παραχώρησαν.

-Κατερίνα επέστρεψες στη δισκογραφία με το Νίκο Γρηγοριάδη με ένα concept album και ένα όνομα που σίγουρα δεν περνά απαρατήρητο. Τι σημαίνει η “Λάρβα” για εσάς;

Κατερίνα : Λάρβα κυριολεκτικά είναι η κάμπια, η προνύμφη της πεταλούδας και μεταφορικά η υπόσχεση της μεταμόρφωσης. Είναι μια πολύ εύηχη λέξη με πολύ βαθύ νόημα που τη γνωρίζουν συνήθως οι βιολόγοι. Εγώ την έμαθα από το μυθιστόρημα Άντα του Ναμπόκοφ που είναι ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία. Όσο περνάει ο καιρός τόσο πιστεύω πως η λάρβα είμαι εγώ η ίδια που σμιλεύω τον εαυτό μου και τις ερμηνευτικές/μουσικές μου δυνατότητες για κάτι που ούτε καν μπορώ ακόμα να διανοηθώ, για κάτι που θα με εκπλήξει κι εμένα την ίδια.

Νίκος : Η λάρβα για εμάς σημαίνει αναγκαιότητα. Έτσι όπως η πεταλούδα περνάει αναγκαστικά από τα άχαρα στάδια του αυγού, της λάρβας, και της χρυσαλίδας για να φτάσει στην ωριμότητά της, έτσι κι εμείς πρέπει να επανεφεύρουμε τον εαυτό μας, να γεννηθούμε πολλές φορές, συχνά μέσα από τις στάχτες μας. Υπάρχουν πάντα κάποια στάδια που πρέπει να περάσει κάθε άνθρωπος και πολύ περισσότερο κάθε καλλιτέχνης για να φτάσει στην προσωπική «γη της επαγγελίας».

-Μου κάνει εντύπωση η πίστη σας στην έννοια της “μεταμόρφωσης”. Πόσο έχει μεταμορφωθεί η Κατερίνα Κυρμιζή χρόνια μετά την πρώτη της καλλιτεχνική εμφάνιση;

Κατερίνα : Δεν είναι πίστη. Πίστη είναι μια ιδέα, κάτι που υπάρχει στο μυαλό όχι κάτι υπαρκτό. Η μεταμόρφωση όμως είναι κάτι που συμβαίνει εδώ και τώρα. Τα κύτταρά μας δουλεύουν για αυτό : κάπου διάβασα ότι τα τοιχώματα του στομάχου μας, ανανεώνονται κάθε 4 ημέρες για να μην καταστραφούν από τα ισχυρά οξέα που παράγει για τη χώνεψη! Μεταμορφωνόμαστε, αναπλαθόμαστε, επαναπροσδιοριζόμαστε διαρκώς. Η γη ολόκληρη μεταμορφώνεται λεπτό το λεπτό! Κι ο θάνατος ακόμα μια μεταμόρφωση είναι μόνο που οι περισσότεροι δεν τον υπολογίζουμε σαν κάτι τέτοιο. Είμαι ένας άλλος άνθρωπος από τότε που εμφανίστηκα στον ουρανό της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας. Σκέφτομαι αλλιώς και πιστεύω πολύ περισσότερο σε εκείνα που τότε, μόλις που διαισθανόμουν για τον εαυτό μου. Από τη ζωή δε γλιτώνει κανείς κι ο καθένας βρίσκει το δάσκαλο που χρειάζεται, όχι που επιθυμεί… Ευτυχώς!

-Η συμβολή σας στο χώρο της μουσικής είναι αξιοπρόσεκτη, ενώ η απουσία σας από τα δισκογραφικά δρώμενα δεν έμεινε απαρατήρητη. Ο καλλιτέχνης επιστρέφει μόνο όταν έχει κάτι πραγματικά να πει;

Κατερίνα : Ο καθείς και οι ανάγκες του. Άλλος κάνει τέχνη για επιβίωση, άλλος για δόξα, άλλος από λόξα, άλλος για να καλύψει τη ψυχοπάθειά του… Είχα τους δικούς μου λόγους όταν ξεκίνησα να φτιάχνω τραγούδια και από τότε βαβίζω τα βήματα που μου λέει η καρδιά μου. Δεν μπορώ να κάνω κάτι που δεν το αισθάνομαι, που δεν είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου. Είναι κάτι το σωματικό, πώς να το εξηγήσω, μια οργανική ανάγκη μια νοητική εκκένωση, ένα ψυχικό ολοκαύτωμα.

Νίκος : Όσο για την απουσία…η μελωδία χρειάζεται την παύση για να αποκτήσει νόημα, και το καλοκαίρι χρειάζεται τον χειμώνα για να καρπίσει. Η μουσική είναι η ζωή μας και όπως κάθε αληθινή ζωή -βιωμένη κι αισθαντική- έχει τους ρυθμούς της φύσης.

-Τα κοινωνικά μηνύματα στους στίχους των νέων σας τραγουδιών είναι ορατά. Κρίση οικονομική, ανεργία, μετανάστευση, αγωνία. Οφείλει ο καλλιτέχνης να παίρνει θέση στις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις κατά τη γνώμη σας;

Νίκος : Θεωρώ τους καλλιτέχνες καθρέφτες της κοινωνίας, οπότε αντανακλάται στο έργο τους ό,τι την αφορά. Ο καλλιτέχνης οφείλει στο αίμα που τον προίκισε, στο αίμα των προγόνων του που έζησαν και πέθαναν σε αυτή τη γη για να έρθει η σειρά του να βάλει κι αυτός ένα ακόμα άστρο στο μεγάλο αστροφώτιστο ουρανό με των ανθρώπων τα έργα.

Κατερίνα : Ο Νίκος σαν ευαίσθητος δέκτης αποτύπωσε με νότες και λέξεις αυτό που ζούμε καθημερινά τα τελευταία χρόνια. Τα τραγούδια είναι απότοκα της κρίσης αλλά δεν είναι καταθλιπτικά, είναι λυτρωτικά, είναι περήφανα, έχουν μια στωική αντίδραση, μια μεγαθυμία σε κάθε τι που μας μαυρίζει την ψυχή.

-Συμμετείχατε ενεργά στην παραγωγή της τελευταίας σας δουλειάς. Είναι γιατί νιώθετε καλύτερα αν ελέγχετε εσείς την κατάσταση ή το επιλέξατε λόγω χαμηλότερου budget όπως συμβαίνει με πολλούς καλλιτέχνες;

Νίκος : Όχι μόνο! Από το Αλφάδι, το δεύτερο προσωπικό μου άλμπουμ άρχισε δειλά να διεκδικεί credit παραγωγής και, στο Παιδί με την κεραία, να το αξίζει! Το Είναι εδώ! Και η Λάρβα, είναι οι όμως οι δουλειές που διαμορφώσαμε τον δικό μας ήχο. Είμαστε πλέον εντελώς αυτόνομοι και ευνοημένοι σε σχέση με άλλους καλλιτέχνες μιας και η κρίση στη δισκογραφία χτύπησε ακόμα και τα πιο ηχηρά ονόματα! Για αυτό και έχει μεγαλύτερη αξία όταν είναι κάποιος δίπλα μας, όπως τώρα, στη Λάρβα, ο εξαιρετικός ηχολήπτης & παραγωγός Ηλίας Λάκκας, γιατί είναι από επιλογή κι όχι από ανάγκη.

Κατερίνα : Μου αρέσει η παραγωγή, η ενορχήστρωση, ο προγραμματισμός, η ηχοληψία… είναι πολύ δημιουργικά πράγματα. Μπορώ να αποτυπώνω καλύτερα το σύμπαν μου, πιο ολιστικά. Παρόλο που προέκυψε από ανάγκη, γιατί ένας συνεργάτης όταν ετοιμάζαμε το δίσκο μου Το Παιδί με την κεραία, μάς άφησε στα κρύα του λουτρού, φροντίζοντας να πάρει και το μισό Budget του δίσκου μαζί του, τώρα το απολαμβάνω!

-Κατερίνα, πρόσφατα συμμετείχες μαζί με μια ιδιαίτερη ομάδα καλλιτεχνών στο Ρυθμός Stage σε μια βραδιά αφιερωμένη στην ποιήτρια της μεταπολίτευσης, Αγγελική Ελευθερίου, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου “Άπαντα”. Θα ήθελα να μου μεταφέρεις τον παλμό της βραδιάς. Πώς προέκυψε η συμμετοχή και ποια τα συναισθήματά σου;

Κατερίνα : Ανταποκρίθηκα με χαρά και δεν το κρύβω, ολίγο φόβο στην πρόσκληση της Μαρίνας Λαχανά, συντονίστρια της τιμητικής εκδήλωσης για την ποιήτρια Αγγελική Ελευθερίου, που έγινε με αφορμή την έκδοση ολόκληρου του ποιητικού τής έργου. Όλοι όσοι αποδεχτήκαμε την πρόσκληση και την πρόκληση να καταπιαστούμε με την μελοποίηση των ποιημάτων τής, βάλαμε τα δυνατά μας. Ήταν μια πολύ όμορφη βραδιά, παρόλο που ήμουν άρρωστη με πυρετό, με διαφορετικές μουσικές προσεγγίσεις που νομίζω ότι αξίζει μιας καταγραφής.

-Τα μελλοντικά σας σχέδια; Έχετε προγραμματίσει κάποιες εμφανίσεις;

Νίκος : Θα παρουσιάσουμε τη Λάρβα, στην πιο γυμνή της εκδοχή, με δυο κιθάρες στις 20/11 στο PassPort Art, στον Πειραιά και στις 21/12 στο Ρυθμό Stage, στην Ηλιούπολη. Είμαστε σε συζητήσεις με ένα χώρο στο κέντρο αλλά ακόμα δεν μπορώ να ανακοινώσω τίποτα.

Κατερίνα : Επίσης στις 9/11 έχω την χαρά να συμμετέχω στην γιορτή του Γιώργου Δημητριάδη για τα 20 χρόνια της δισκογραφίας του, στον Ρυθμό Stage.