Τα κύματα του Αιγαίου

Aegean

Στα βράχια τους ξεβράσανε
τα κύματα του Αιγαίου
γονείς, παιδιά, που χάσανε
στις όχθες κόσμου νέου.

Κόσμου που τώρα τους καλεί
ν’ αλλάξουνε σελίδα,
απ’ τις ψυχές και τη ζωή
να σβήσουν την ελπίδα.

Το μέλλον δείχνει σκοτεινό
και η σελίδα, μαύρη.
Βλέπουν πως το προσωρινό,
μονίμου μάσκα βάζει.

Μάσκα άνδρα, γέρου, σοβαρού
απ’ τη βροχή βρεγμένη,
δάκρυα τ’ αυλάκια του νερού
σε μίαν όψη ξένη.

Ξένοι ονομάζονται κι αυτοί,
μα ψάχνουν μια πατρίδα
ως ‘κείνη που ‘χουν στερηθεί
απ’ την κακιά λεπίδα.