Τα «ενήλικα» παιδιά του κόσμου

ergasia

«Τα παιδιά είναι σαν τα λουλούδια, αντανακλούν το είδος της φροντίδας που παίρνουν»... Jackson Brown

Δεν παίζουν ανέμελα, δεν τραγουδούν στους δρόμους, δεν ζωγραφίζουν τοίχους, η φωνή τους δεν αντηχεί απ’ άκρη σ’ άκρη της γης για να αλλάξει τον κόσμο. Εργάζονται, μεγαλώνουν, κοπιάζουν και μοχθούν για να βγάλουν χρήματα. Η παιδική εργασία όπου κι αν λαμβάνει χώρα είναι ένα πολυπλόκαμο κοινωνικό φαινόμενο με βαθιές ρίζες. Η παιδική εργασία είναι προσβολή για την αξιοπρέπεια του παιδιού, ενώ απειλεί την ίδια του την ύπαρξη. Η εργασιακή παιδική υποτέλεια προδιαγράφει το ζοφερό μας μέλλον, αποτελώντας ένα από τα πιο σοβαρά κοινωνικά προβλήματα. H θέση που έχουν τα παιδιά στην κοινωνία αντανακλά το πραγματικό πρόσωπο αλλά και τον πολιτισμικό δείκτη αυτής.

Ο δωδεκάχρονος Μουχάμαντ πρέπει να δουλέψει. Κάθε πρωί παίρνει τους δρόμους της Γάζας όπου πουλά σάντουιτς σε ένα μικρό πάγκο. “Δεν έχω επιλογή. Το σπίτι μας καταστράφηκε ολοσχερώς στον πόλεμο”, λέει ο ίδιος. Έχει το χρέος να βοηθήσει οικονομικά την οικογένειά του. Πέντε κορίτσια, τέσσερα αγόρια και οι γονείς. Άνθρωποι στοιβαγμένοι μέσα σε ένα νοικιασμένο διαμέρισμα. Ο Μουχάμαντ κερδίζει περίπου 30 σέκελ (7.70 δολάρια) την ημέρα και όλο το ποσό το δίνει στους γονείς του που δεν έχουν σταθερό εισόδημα. Μετά πηγαίνει στο σχολείο. Ο μεγαλύτερος αδερφός του τον αντικαθιστά στον πάγκο μέχρι εκείνος να τελειώσει το μάθημα.

Η Παλαιστινιακή Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία εκτιμά ότι σχεδόν το 4% όλων των παιδιών στα υπό κατοχή εδάφη της Δυτικής Όχθης και της Γάζας δούλευαν το 2010. Μελέτη του 2013 της ίδιας υπηρεσίας ενημερώνει πως το ποσοστό των παιδιών ηλικίας από 10 ως 17 ετών που δουλεύουν και δεν παρακολουθούν το σχολείο αυξήθηκε από 13% σε 20% την περίοδο μεταξύ 2009 και 2012. Οι παλαιστινιακοί νόμοι για την προστασία του παιδιού και τα εργασιακά δικαιώματα απαγορεύουν στους εργοδότες να προσλαμβάνουν παιδιά κάτω των 15 ετών. Παιδιά μεταξύ 15 και 17 ετών μπορούν να δουλεύουν κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, όπως ο περιορισμός των ωρών εργασίας τους και η απαγόρευση της άσκησης επικίνδυνων δραστηριοτήτων.

Η φτώχεια είναι ο βασικός παράγοντας που αναγκάζει τα παιδιά να δουλέψουν. Το επίπεδο της φτώχειας στη Γάζα, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, αυξήθηκε από 28% το 2013 σε 39% το 2014, ενώ το γεγονός οφείλεται στο βομβαρδισμό από το Ισραήλ από την περασμένη χρονιά. Τα παιδιά εργάτες στη Δ. Όχθη και στη Γάζα δούλεψαν κατά μέσο όρο λίγο περισσότερο από 44 ώρες τη βδομάδα το 2013. Το μέσο μεροκάματό τους ήταν κάτω από 50 σέκελ (13 δολάρια). Ο Ισσάμ Γιουνίς, διευθυντής της οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων “Αλ Μεζάν” που εδρεύει στη Γάζα, δήλωσε ότι τα παιδιά είναι τα πραγματικά θύματα του αποκλεισμού που έχει επιβάλει το Ισραήλ τα τελευταία 8 χρόνια. Βρίσκεις παιδιά στη Γάζα που άφησαν το σχολείο για να δουλέψουν με σκοπό να αντισταθμίσουν όσα έχασαν οι οικογένειές τους λόγω του συνεχιζόμενου αποκλεισμού”, συμπληρώνει.

Σύμφωνα με στοιχεία της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO) το 2012, 168 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 5-17 ετών, αναγκάσθηκαν να εργαστούν με τρόπους που παρεμπόδισαν την εκπαίδευσή τους, στέρησαν τη χαρά της παιδικής ηλικίας και παραβίασαν βάναυσα το δικαίωμά τους στην ομαλή σωματική και πνευματική τους ανάπτυξη. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η υποσαχάρια Αφρική έχει την υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης παιδικής εργασίας, με ένα στα πέντε παιδιά να εργάζεται. Περίπου ένα στα δώδεκα παιδιά του συνολικού παιδικού πληθυσμού στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική (9,2 εκατομμύρια), συμμετείχε σε παιδική εργασία το 2012. Τα περισσότερα εργαζόμενα παιδιά συνεισφέρουν (μη αμειβόμενα) στις οικογενειακές εργασίες (68%). Μόνο το 23% αμείβεται για την εργασία του, ενώ το 8% αυτοαπασχολείται. Τα αγόρια τείνουν να εργάζονται περισσότερο από τα κορίτσια, (148,3 εκατομμύρια ηλικίας 5– 17 ετών το 2012, έναντι 116,1 εκατομμυρίων κοριτσιών), ενώ υπερτερούν των κοριτσιών στις επικίνδυνες εργασίες (55 εκατομμύρια και 30,3 εκατομμύρια αντιστοίχως).