Προσφέροντας Ελπίδα για ζωή!

Druck

Η σωρός ενός παιδιού σε παραλία κοντά στο Μπόντρουμ της Τουρκίας είναι κυρίαρχη εικόνα στα μέσα τις τελευταίες ημέρες. Μια ζωή όμως είναι κάτι παραπάνω από μια εικόνα. Το ζήτημα είναι τι σημαίνει ζωή για τους ιθύνοντες σε όλο τον κόσμο; Αν κρίνουμε από τις μυριάδες τοποθετήσεις τους, σημαίνει αποποίηση ευθυνών, αποστροφή βλέμματος και βαρύγδουπες δηλώσεις συμπόνιας. Για κάποιους άλλους όμως, όχι και τόσο σημαντικούς, ζωή σημαίνει πράξεις, όνειρα, αγάπη. Τις προσπάθειες τέτοιων ανθρώπων επέλεξα να παραθέσω στη θέση ενός δακρύβρεχτου κειμένου, γιατί ζωή σημαίνει κυρίως Ελπίδα! Η αλήθεια είναι πως πρόθεση μου δεν είναι να «διαφημίσω» κράτη και λαούς παρά μόνο να παρουσιάσω ανθρώπινες μονάδες αλλά και ομάδες που επιλέγουν να γίνουν η αλλαγή που θέλουν να δουν στο κόσμο.

Έτσι λοιπόν, ομολογώ πως ξαφνιάστηκα ευχάριστα όταν είδα το www.refugees-welcome.net. Ο συγκεκριμένος ιστότοπος, αποτελεί μια εύχρηστη πλατφόρμα όπου κάθε Γερμανός πολίτης, μπορεί να προσφέρει έμπρακτα τη βοήθειά του προκειμένου ένας πρόσφυγας να βρει στέγη σε ένα κανονικό διαμέρισμα χωρίς να αναγκαστεί να καταφύγει σε μαζικά καταλύματα. Η ιδέα ανήκει σε δύο ευαισθητοποιημένους πολίτες, την 28χρονη Mareike Geiling και τον 31χρονο Jonas Kakoschke η οποίοι θεωρούν απάνθρωπη την φιλοξενία των προσφύγων σε χώρους μαζικής εστίασης. Συγκεκριμένα, αναφέρουν σε συνέντευξή τους « Οι πρόσφυγες πολλές φορές αναγκάζονται να παραμείνουν σε αυτούς τους χώρους υποδοχής για περισσότερα από τρία χρόνια κατά τα οποία δεν τους επιτρέπεται να κάνουν τίποτα. Δεν τους επιτρέπεται να δουλέψουν, δεν έχουν τη δυνατότητα να μάθουν τη Γερμανική γλώσσα, και πολλές φορές οι χώροι αυτοί δεν βρίσκονται καν σε μια πόλη παρά σε μικρά χωριά όπου δεν υπάρχει τίποτα να κάνουν. Έτσι, συχνά έρχονται αντιμέτωποι με την κατάθλιψη και πολλά ακόμα προβλήματα».
Μέσω του www.refugees-welcome.net, ένας Γερμανός πολίτης συμπληρώνει μια φόρμα στην οποία παραθέτει πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά του σπιτιού/διαμερίσματος που προτίθεται να μοιραστεί με έναν πρόσφυγα. Στη συνέχεια, ο ιστότοπος με τη βοήθεια του αντίστοιχο οργανισμού, φέρνει τον υποψήφιο σε επικοινωνία με έναν πρόσφυγα και η διαδικασία της συγκατοίκησης προχωράει κανονικά. Φυσικά, οι υπεύθυνοι του συγκεκριμένου εγχειρήματος, φροντίζουν να βοηθήσουν αυτόν που ευγενικά προσέφερε το σπίτι του προτείνοντας του τρόπους μερικής χρηματοδότησης και κάθε είδους υποστήριξη. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι το γεγονός πως ο ιστότοπος δέχεται προσφορές μόνο από σπίτια που μπορούν να προσφέρουν στον μετανάστη το δικό του δωμάτιο και όχι απλά έναν κοινόχρηστο χώρο του σπιτιού καθώς και το οτι δεν διακρίνει νόμιμους ή μη πρόσφυγες. Μέχρι σήμερα, το refugees welcome έχει ιδιαίτερη επιτυχία αφού έχει βρει στέγη σε 134 πρόσφυγες!

Και όμως, η ελπίδα φαίνεται να μην σταματά εδώ αφού η ευαισθητοποίηση απέναντι στους πρόσφυγες φαίνεται να εξαπλώνεται… Στις 31 Αυγούστου, περισσότεροι από 10.000 Ισλανδοί εξέφρασαν την πρόθεση τους να βοηθήσουν πρόσφυγες από τη Συρία φιλοξενώντας τους. Η πρωτοβουλία ήρθε από τη συγγραφέα Μπρίντις Μπιοργκβινσντότιρ η οποία έκανε έκκληση στους Ισλανδούς να δηλώσουν αν επιθυμούν η χώρα τους να υποδεχθεί Σύρους πρόσφυγες. Σε μικρό χρονικό διάστημα περισσότεροι από 10.000 ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της. Η ίδια δήλωσε στο τηλεοπτικό δίκτυο Ruv «Πιστεύω ότι οι πολίτες κουράστηκαν να παρακολουθούν τα δελτία ειδήσεων με τις ιστορίες που εκτυλίσσονται στη Μεσόγειο και τις εικόνες των καταυλισμών προσφύγων (…) και θέλουν να γίνει κάτι τώρα». Η Ισλανδία αναμένεται το 2015 και 2016 να υποδεχθεί περίπου 50 πρόσφυγες και η υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων Εϊγκλό Χαρνταρντότιρ δήλωσε στο ίδιο δίκτυο ότι παρακολουθεί την κατάσταση και εξετάζει το ενδεχόμενο να αυξήσει τον αριθμό αυτό χωρίς όμως να δεσμεύεται.

Δύο περιπτώσεις λοιπόν που πάνε κόντρα στον κανόνα των πολλών και προσπαθούν με τον δικό τους τρόπο να βοηθήσουν όσο μπορούν, έμπρακτα στο κρίσιμο ζήτημα που ταλανίζει την Ευρώπη, αφορά όλο τον κόσμο και ονομάζεται μεταναστευτικό. Τώρα, σε απάντηση όλων εκείνων που αποφεύγουν να δώσουν μια οριστική και ανθρωπιστική λύση στο πρόβλημα καθώς και όσων ελαφριά τη καρδία κατακρίνουν καταστάσεις, παραθέτω το γλαφυρότατο απόσπασμα από το κείμενο του Σεφέρη «6 νύχτες στην Ακρόπολη» που μου διάβασε πρόσφατα μια φίλη. Γιατί η μετανάστευση δεν είναι θέμα εθνικότητας, ούτε θρησκείας. Με την ελπίδα πως όσους δεν ευαισθητοποιεί μια εικόνα, μπορεί να τους ταρακουνήσουν τα λόγια ή έστω η Τέχνη!

«Άκουσα σήμερα από έναν πρόσφυγα τούτο: Βγήκαν κυνηγημένοι σ’ ένα ελληνικό νησί. Μαγαζιά, σπίτια, πόρτες, παράθυρα, έκλεισαν όλα μονομιάς. Αυτός με τη γυναίκα του μέσα στο κοπάδι. Το μωρό έξι μέρες να τραφεί. Έκλαιγε, χαλνούσε τον κόσμο. Η γυναίκα παρακαλούσε για νερό. Τέλος από ένα σπίτι της αποκρίθηκαν: «Ένα φράγκο το ποτήρι». Κι ο πατέρας συνεχίζει: «Τι να κάνω, κυρ Στράτη, έφτυσα στο στόμα του παιδιού μου για να το ξεδιψάσω».