H Frances Farmer θα πάρει την εκδίκησή της στο Σιάτλ

Farmer

Κανείς δεν γνωρίζει τι πραγματικά υπέστη στη ζωή της. Ούτε καν η ίδια. Λένε πως το προνόμιο της ομορφιάς αλλά και αυτό του ταλέντου είναι αρκετά για να σε ξελασπώσουν. Καμιά φορά πάλι όχι. Είναι όταν η ζωή μοιάζει τυλιγμένη σε ένα πέπλο μυθοπλασίας, εικασιών και μυστηρίου, των οποίων τα όρια έχουν αρχίσει και ξεθωριάζουν, με αποτέλεσμα η λεπτή κλωστή πάνω στην οποία κινείσαι να γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη. Οι άνθρωποι που σκέφτονται βασανίζονται μα έτσι κάνουν το βήμα παραπάνω. Έπεσαν στα χέρια μου δυο στίχοι για τη Frances Farmer. Αυτή για την οποία ο σκηνοθέτης Χάουαρντ Χοκς είχε πει πως είχε περισσότερο ταπεραμέντο από κάθε άλλο ηθοποιό με τον οποίο είχε συνεργαστεί. Αυτή που έχτισε το μύθο της ζωής της με τον ίδιο το θάνατο, ο οποίος τροφοδοτείται και διογκώνεται ασταμάτητα μέσα από κάθε ανάγνωση για την ίδια.

Η έντονη, ασυμβίβαστη προσωπικότητά της, η σχέση της με τον συγγραφέα Κλίφορντ Οντέτς και η αριστερή διανόηση την οποία είχε υιοθετήσει την εποχή του ακραίου αντικομμουνισμού στις ΗΠΑ την έφεραν σε σύγκρουση με το κατεστημένο του Χόλιγουντ, το οποίο εκείνη δεν πήρε ποτέ στα σοβαρά. Το στούντιο την παρακαλούσε να υιοθετήσει τη σημειολογία των σταρ -γούνες και λιμουζίνες- εκείνη όμως αρνούνταν συστηματικά να δώσει συνεντεύξεις, κυκλοφορούσε με μια σακαράκα και μάζευε χρήματα για την ενίσχυση της αντιφρανκικής παράταξης στον ισπανικό εμφύλιο. Η αδυναμία της να ενστερνιστεί τα επιβαλλόμενα πρότυπα συμπεριφοράς την οδήγησε αρχικά στην κατανάλωση οινοπνευματωδών και τελικά σε ψυχιατρικό άσυλο (για τον εγκλεισμό της έδωσε έγκριση η ίδια η μητέρα της).

“Frances Farmer will have her revenge on Seattle” έγραψε ο Κurt Cobain πριν χρόνια και πολλοί υποστήριξαν πως πίσω από τους στίχους του ξεπροβάλλει ξεκάθαρα η μορφή της Farmer. Στ’ αλήθεια οι δυο τους παρουσιάζουν πολλά κοινά. Ατίθασοι, αντισυμβατικοί, με έντονες ανησυχίες και ακόμα πιο έντονο τρόπο έκφρασης. Έφυγαν όντας ακόμα νέοι αφήνοντας παρακαταθήκη το καλλιτεχνικό τους έργο, το οποίο διαδίδεται από γενιά σε γενιά. H Frances Farmer γεννήθηκε το 1913, ενώ λίγο πριν την ενηλικίωσή της συμμετέχοντας σε ένα μαθητικό διαγωνισμό, κέρδισε το πρώτο βραβείο των 100 δολαρίων για την έκθεση της “Ο Θεός Πεθαίνει”. Τις πρωτιές της σαν φοιτήτρια του πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, ήρθε να συμπληρώσει το 1935, το βραβείο μιας αριστερής εφημερίδας της εποχής, που ήταν ένα ταξίδι στη Σοβιετική Ένωση.

Δεν ήθελε να την επιλέγουν επειδή ήταν όμορφη. Χωρίς δισταγμό αντέδρασε έντονα στην “κουκλοποίηση” που της επέβαλε το Χόλιγουντ και στράφηκε στο θέατρο. Αρνήθηκε να παίξει το παιχνίδι των δημοσίων σχέσεων και των λαμπερών στάνταρ, δέχτηκε έντονο πόλεμο από πολλές πλευρές και μπήκε στο ψυχιατρείο. Το φθινόπωρο του 1942 η Farmer συνελήφθη γιατί οδηγούσε μεθυσμένη, με αναμμένα τα φώτα του αυτοκινήτου της σε περιοχή συσκότισης λόγω του πολέμου. Την ημέρα της δίκης στάθηκε μόνη της στο κέντρο της αίθουσας. Οι εκπρόσωποι του Χόλιγουντ αλλά και οι δικηγόροι που μέχρι πρότινος τη στήριζαν δεν βρέθηκαν εκεί για να τη βοηθήσουν. Της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 180 ημερών.

Η ηθοποιός αντέδρασε, επιτέθηκε σε αστυνομικούς, οι οποίοι στη συνέχεια την ακινητοποίησαν. Ο μηχανισμός του θεάματος της είχε γυρίσει οριστικά την πλάτη. Νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρική κλινική στο Λος Άντζελες, όπου οι γιατροί διαπίστωσαν ότι πάσχει από μανιοκατάθλιψη. Παράλληλα διέγνωσαν και σχιζοφρένεια στην ηθοποιό. Υπεβλήθη σε επίπονες και επικίνδυνες θεραπείες.

Η ταινία με πρωταγωνίστρια τη Jessica Lange, η οποία αποδίδει τη ζωή της Farmer, αναπαριστά και τους βιασμούς που η ίδια υπέστη μέσα στο ψυχιατρείο μέσα από μια ιδιαίτερα σκληρή σκηνή. Η ηθοποιός ήρθε σε μεγάλη ρήξη με τη μητέρα της, την οποία κατηγόρησε για την καταστροφή της. Το 1945 η 32χρονη πλέον Farmer εισήχθη εκ νέου σε ψυχιατρική κλινική, όπου παρέμεινε για πέντε ολόκληρα χρόνια. Σύμφωνα με τη βιογραφία του 1978, “Shadowland”, υπεβλήθη χωρίς τη συγκατάθεση της, αλλά με τη συγκατάθεση των γονιών της, σε λοβοτομή. Παρά τις συνεχείς προσπάθειες για ανάκαμψη, ο εθισμός της στο αλκοόλ και οι ιδιορρυθμίες που απέκτησε από την επιβαρυμένη ψυχική υγεία της την κατέστρεφαν αργά και σταδιακά. Πέθανε το 1970, σε ηλικία 57 ετών, νικημένη από καρκίνο στον οισοφάγο.