12 Monkeys, η σειρά

12 Monkeys TV Series

2043. Η ανθρωπότητα έχει σχεδόν αφανιστεί από έναν θανατηφόρο ιό. Κι όμως υπάρχει ελπίδα. Ο James Cole είναι ο εκλεκτός που θα ταξιδέψει πίσω στο χρόνο για να αλλάξει το παρελθόν και να σώσει 7 δισεκατομμύρια ανθρώπων. Αυτή είναι η υπόθεση της βασισμένης στην ομώνυμη ταινία, σειράς 12 Monkeys.

Παρόλο που είναι βασισμένη σε μία ταινία που βγήκε 20 χρόνια πριν κάνει την εμφάνισή της, και παρά το γεγονός ότι δύσκολα θα έφτανε κανείς τις ερμηνείες των Bruce Willis και Brad Pitt, η σειρά αποπνέει φρεσκάδα χωρίς να μιμείται το πρωτότυπο και παρουσιάζοντας από πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες τα γεγονότα και τον τρόπο που εκτυλίσσονται.

Η sci-fi κουλτούρα έχει την τιμητική της, καθώς και το μετα-αποκαλυπτικό σκηνικό αλλά και το ταξίδι στο χρόνο είναι βασικά δομικά στοιχεία της πλοκής. Με ομαλές ή απότομες εναλλαγές από το παρόν (2015), στο μέλλον (μετά την εξάπλωση του ιού) αλλά και στο παρελθόν η σειρά δίνει περισσότερο την αίσθηση της δράσης.

Οι fans της ταινίας μπορεί και να απογοητευτούν από τον τρόπο που ξετυλίγεται η πλοκή αλλά και από μερικά σημεία που έχουν προστεθεί, όπως είναι τα παράδοξα. Όμως αν ήταν ίδια με μία ταινία που διαρκεί κάτι περισσότερο από 2 ώρες, αφ’ ενός δε θα έφτανε η υπόθεση για να γίνει σειρά και αφ’ ετέρου δε θα είχε νόημα να την δει κανένας από τους θαυμαστές της ταινίας.

Αν και η σειρά έχει δείξει πως δεν ακολουθεί κατά πόδας την ταινία, ένα κομμάτι μου ελπίζει να τελειώσει με τον ίδιο τρόπο ή τουλάχιστον να προκαλεί και να δίνει πάτημα σε συζητήσεις και αναλύσεις όσο το αρχικό έργο. Η ταινία είναι ένα παιχνίδι με το μυαλό του θεατή και όλοι ελπίζουμε να καταφέρει και η σειρά να φτάσει σε αυτό το επίπεδο.

Αυτό που μου πέρασε η σειρά δεν ήταν το κλασικό μοιρολατρικό «το παρελθόν δεν μπορεί να αλλάξει όσο κι αν προσπαθήσουμε» του οποίου είμαι υποστηρικτής όταν πρόκειται για ταξίδι στο χρόνο και το οποίο προβάλλει η ταινία. Όχι, αυτό που έλαβα ήταν μία φράση που έλεγε ότι δεν διαμορφώνουν οι γονείς τον χαρακτήρα των παιδιών τους αλλά τα παιδιά των γονιών. Ότι, δηλαδή, οι πράξεις των γονέων έχουν πάντα σαν γνώμονα το καλό των παιδιών και όχι το ανάποδο.

Επίσης, κάτι που μου είχε αφήσει και η ταινία, μου το αφήνει και η σειρά και αυτό είναι το γεγονός ότι τα πράγματα δεν είναι ποτέ όπως φαίνονται στους εξωτερικούς παρατηρητές και ότι πρέπει να ζήσεις κάτι για να μπορέσεις να το κατανοήσεις, ειδικά αν αυτό είναι στο μακρινό παρελθόν ή το μακρινό μέλλον.