Sons of Anarchy – Ένα ταξίδι με μηχανή υπό τους ήχους των Forest Rangers

sons_of_anarchy-SAMCRO

«Ο συγγραφέας του The Shield έγραψε μία σειρά με μηχανόβιους, βασισμένη στον Άμλετ, με πρωταγωνιστή τον τύπο από το Green Street Hooligans. Οι γονείς του ήταν ο Hellboy και η γυναίκα από το Παντρεμένοι με Παιδιά. Το δεξί χέρι του Hellboy είναι ο τύπος από το Waterworld (επίσης από το Black Hawk Down). Σκότωσε κατά λάθος την κοπέλα από το Jericho που είναι παντρεμένη με τον τύπο από το Remember the Titans. Μέλη του κλαμπ είναι οι τύποι από το Batman Begins και το Braveheart. Ο τύπος από το Cloverfield είναι τραγικός. Η κοπέλα από το Sopranos ήταν με τον τύπο από το Green Street Hooligans και μετά είναι η κοπέλα από το Mad Men και δολοφονείται βίαια από την Peggy Bundy.» Αυτά πρόλαβε να πει για τη σειρά σε 30 δευτερόλεπτα ένας από τους πρωταγωνιστές του Sons of Anarchy, ο Theo Rossi.

«Know your Hamlet, know your SoA.» λέει μία αγγλική ρήση που μόλις εφηύρα. Ομολογώ πως με τον Αμλέτο του Σαιξπήρου ουδεμία σχέση έχω -πείτε με και άτεχνο. Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που δεν έχω κάτι πιο εμπεριστατωμένο να πω για τη σειρά. Το κυριότερο που κατάφερε να κάνει ήταν να με προβληματίσει περνώντας μου αρνητικά συναισθήματα, συναισθήματα μίσους από τον πρωταγωνιστή. Αρχικά για τους εχθρούς του, έπειτα απέναντι σε πρόσωπα που κάποτε μπορεί να θαύμαζε ή/και να αγαπούσε και τέλος προς τον ίδιο του τον εαυτό.

Μέσα σε αυτό το σκοτάδι, όμως, υπήρχε και αγάπη. Αγάπη προς τους φίλους και την οικογένεια, τους δύο βασικότερους πυλώνες της ζωής του καθενός, αλλά και για μία ιδέα, όπως ήταν το μοτοσυκλετιστικό κλαμπ. Μπορεί, τελικά, το μίσος να υπερισχύσει της αγάπης; Αυτό μας λέει ο Kurt Sutter; Φαντάζομαι πως όχι. Αυτό που -υποθέτω- θέλει να πει είναι ότι ακόμα και η αγάπη εμπεριέχει τη δική της μορφή σκοταδιού με την έννοια ότι μπορεί να μας οδηγήσει σε πράξεις μίσους.

Όπως είπα, δεν ξέρω από Άμλετ και μπορεί να χάνω την ουσία αλλά μπορώ να πω ότι η σειρά ήταν ένα δράμα υψηλού επιπέδου με εσωτερικούς διχασμούς των χαρακτήρων και πολλές φορές και των τηλεθεατών. Εξαιρετικές ερμηνείες από όλη την ομάδα που απέδειξε ότι το σενάριο προσφερόταν για μία όμορφη δουλειά.

Οι συγκινητικές στιγμές της σειράς: Αρκετές. Η αυτοθυσία του Opie, η σκέψη του Jax ότι μπορεί ο γιος του να είναι καλύτερα με τους θετούς γονείς του, ο διάλογος του Jax με τον Juice στη φυλακή και η αγωνία του πρώτου για την ψυχική υγεία του παιδιού του, η επίσκεψη της Gemma στο σπίτι του πατέρα της γνωρίζοντας ότι πρόκειται να πεθάνει και η πραγματική της μεταμέλεια. Όμως αυτό που μένει από τη σειρά είναι οι εκρήξεις, οι δολοφονίες, οι δολοπλοκίες και μία λέξη: «retaliation» (αντίποινα).

Ένα ακόμα που μένει στον τηλεθεατή είναι το soundtrack της σειράς. Οι Forest Rangers επιμελήθηκαν το τραγούδι των τίτλων (This Life) αλλά και το τραγούδι του φινάλε (Come Join the Murder). Επίσης, όμορφα τραγούδια όπως αυτά του Leonard Cohen (από τον ίδιο ή σε διασκευές) και των Black Keys παίζουν σε όλη τη διάρκεια της σειράς. Θέλω να σταθώ, όμως, στους στίχους του τραγουδιού με το οποίο έκλεισε η σειρά. Το τραγούδι μιλάει για ένα μαύρο πουλί, ένα κοράκι -το σύμβολο της σειράς- το οποίο εξαπατά τον τραγουδιστή μιλώντας σαν βασιλιάς και υποσχόμενό του ελευθερία αν «Join the murder» με τη λέξη «murder» να χρησιμοποιείται με τη δεύτερη έννοια, αυτή του σμήνους κοράκων. Συμβολίζει, δηλαδή, το γεγονός ότι όλη η ζωή του, πρωταγωνιστή, Jax ήταν βασισμένη σε ψεύτικες υποσχέσεις για ελευθερία.