Όταν γίνεσαι βασιλικότερος του βασιλέως

distomo

Στις πρόσφατες εθνικές εκλογές του Ιανουαρίου, το εκλογικό σώμα, με ποσοστό 6,05%, τίμησε το Ποτάμι με επικεφαλής τον Σταύρο Θεοδωράκη, βάζοντάς το έτσι στη Βουλή. Ξέρω ότι οι περισσότεροι από αυτό το 6% (χοντρικά) θεώρησαν πως το Ποτάμι μπορεί να παίξει έναν ρόλο ρυθμιστή στα μετέπειτα πολιτικά τεκταινόμενα, το θεώρησαν επίσης μια προοδευτική δύναμη, πίστεψαν -εν πάση περιπτώσει- στο τσιτάτο “Να τα αλλάξουμε όλα, χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα”.

Οι εκλογές, όμως, τελείωσαν, ο κάθε κατεργάρης μπήκε στον πάγκο του. Πράγμα που θα πει ότι από την επαύριο κιόλας της κάλπης ο κάθε κομματικός σχηματισμός που τελικά εισήλθε στο ελληνικό Κοινοβούλιο καλείται στην πράξη να δείξει κατά πόσον μπορεί και θέλει να πράξει όσα προεκλογικά υποσχέθηκε, όσα είχε ως παντιέρα για την εκλογή του, αλλά και κατά πόσον -εντέλει- έχει ως στόχο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του λαού που τον στήριξε με την ψήφο του ή όχι.

Μόλις προχθές, πέντε βουλευτές του Ποταμιού (Χρ. Ταχιάου, Γ. Αμυράς, Σπ. Δανέλλης, Ιάσ. Φωτήλας και Γρ. Ψαριανός), κατέθεσαν στη Βουλή ερώτηση σχετικά με το βίντεο μερικών δευτερολέπτων που προβάλλεται σε σταθμούς του Μετρό και αφορά στην εισβολή των Ναζί στην Αθήνα το 1941. Οι βουλευτές του Ποταμιού σημειώνουν, μεταξύ άλλων, ότι υπάρχει εκ μέρους της κυβέρνησης πρόθεση ταύτισης της ναζιστικής Γερμανίας με τη σημερινή δημοκρατική και εταίρο στην Ε.Ε., ότι αυτή η κίνηση εξυπηρετεί προπαγανδιστικούς σκοπούς και ότι προκαλεί δυσαρέσκεια στους Γερμανούς εταίρους, δυσχεραίνοντας την προσπάθεια της χώρας στις διαπραγματεύσεις.

Η εισβολή των ναζιστικών δυνάμεων στην Αθήνα και όσα επακολούθησαν αυτής δεν αποτελεί μόνο κομμάτι της ελληνικής ιστορίας, αλλά και της παγκόσμιας, καθώς συνέβη στα πλαίσια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι εκτελέσεις, οι σφαγές, οι πυρπολισμοί ολόκληρων χωριών, τα βασανιστήρια, η πείνα, οι αρρώστιες, αλλά και οι μαυραγορίτες και οι δοσίλογοι, οι θηριωδίες του Πολέμου αυτού στο σύνολό τους είναι γεγονότα που οφείλουμε να θυμόμαστε όσοι τα γνωρίζουμε αλλά και να τα μάθουν όσοι τα αγνοούν.

Η ιστορική μνήμη είναι μεγάλος σύμμαχος για τους λαούς, αν δεν θέλουν να επαναλάβουν λάθη του παρελθόντος -όσο κλισέ κι αν ακούγεται αυτό. Επειδή το εκπαιδευτικό σύστημα αποδείχτηκε πολύ λιγότερο των περιστάσεων και δεν κατάφερε, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, να μυήσει τις νεότερες γενιές στο σύνολό τους σε ανθρωπιστικές ιδέες, καταλήξαμε το ακροδεξιό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής να αποσπά το 10,5% των ψηφοφόρων ηλικίας 18-24 ετών, 10,7% στους ψηφοφόρους 25-34 ετών και 12,6% σε εκείνους από 35 έως 44 ετών (στοιχεία Μαΐου 2014).

Το να προβάλεις ντοκουμέντα που συμβάλλουν στη δημιουργία ενός αντιφασιστικού κλίματος και ιδιαίτερα σε μια περίοδο που τα ακροδεξιά και νεοναζιστικά κόμματα στην Ευρώπη βρίσκονται σε απειλητική άνοδο, δεν είναι προπαγάνδα, κύριες και κύριοι του Ποταμιού. Είναι το λιγότερο που θα έπρεπε να κάνει κάθε πραγματικά φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση στη γηραιά ήπειρο, γιατί η κυριολεκτικά ενωμένη Ευρώπη οφείλει να μάθει από τα λάθη που στοίχισαν στην ανθρωπότητα εκατομμύρια νεκρούς και να διασφαλίσει με κάθε τρόπο ότι δεν θα επαναληφθούν στο μέλλον.

Όσο για το ότι η εν λόγω κίνηση προκαλεί δυσφορία στους Γερμανούς εταίρους και ας μην έχει υπάρξει καμία επίσημη αντίδραση από πλευράς της γερμανικής κυβέρνησης, αρχικά η σημερινή γερμανική ηγεσία δεν έχει λόγους να θεωρεί προσπάθεια ταύτισής της με τη ναζιστική ηγεσία εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης την προβολή του εν λόγω βίντεο. Έχει; Επιπλέον, να θυμίσω κάπου εδώ προς όλους τους αμετανόητους αλλά και επίδοξους βασιλικοτέρους τους βασιλέως ότι τον δοσίλογο δεν τον αγάπησε ποτέ κανείς. Τουναντίον.