Το ταξίδι για τη δικαίωση

ert

Όταν ξεκινάς έναν αγώνα δεν ξέρεις εκ των προτέρων το αποτέλεσμα. Δεν ξέρεις αν θα έρθει η δικαίωση, αν θα κερδίσεις αυτό που αξίζεις, αν θα βγεις αλώβητος από το “ταξίδι” ή όχι. Κάθε αγώνας είναι ένα ταξίδι. Ξεκινάς με συνοδοιπόρους. Στην πορεία, κάποιοι φεύγουν, κάποιοι μένουν, κάποιοι λοξοδρομούν. Μα πάντα θα υπάρχει ο πυρήνας που θα φτάσει μέχρι το τέλος του προορισμού, όποιο κι αν είναι αυτό.

Ένα τέτοιο ταξίδι ήταν -και παραμένει, παρά την υπερψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου- ο αγώνας για μια ανοιχτή ΕΡΤ. Ανοιχτή, τόσο κυριολεκτικά όσο και στην πράξη στην κοινωνία, στα προβλήματα του λαού, στην ανάγκη του για αντικειμενική και ανιδιοτελή ενημέρωση.

Από τις 13 Ιουνίου που η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου αποφάσισε με φασιστικό τρόπο να ρίξει “μαύρο” στην ΕΡΤ, κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι. Διαδηλώσεις, πορείες, καθημερινές συγκεντρώσεις με χιλιάδες κόσμου στον προαύλιο χώρο της ΕΡΤ μέχρι και την εισβολή των ΜΑΤ, συνεχής παραγωγή τόσο ραδιοφωνικού όσο και τηλεοπτικού προγράμματος από τους απολυμένους εργαζομένους στο ert open είναι όσα συνθέτουν το σκηνικό γύρω από το ζήτημα, σχεδόν 23 μήνες τώρα.

Ώσπου, την περασμένη Τρίτη ψηφίστηκε στην ολόμελεια της Βουλής η επαναλειτουργία της ΕΡΤ. Μια κίνηση για την οποία η νέα κυβέρνηση είχε δεσμευτεί προεκλογικά, ένα πρώτο βήμα προς την αποκατάσταση του δικαίου.

Στη διάρκεια αυτού του αγώνα, οι απολύμενοι εργαζόμενοι που κράτησαν ζωντανό το αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα του ert open λοιδωρήθηκαν, κατηγορήθηκαν για παιχνίδια συμφερόντων, κάποιοι έχασαν και τη ζωή τους ακόμα. Πέρα από τα προφανή, λοιπόν, η απόφαση για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ έχει κι άλλη μία επιπλέον ιδιαίτερη σημασία. Αποδεικνύει ότι οι ιδέες υπάρχουν κι ακόμα περισσότερο υπάρχουν άνθρωποι έτοιμοι να τις υπερασπίσουν και να τις προασπίσουν.

Καλύτερα απ’ όλους μας γι’ αυτό το θέμα, μπορούν και δικαιούνται να μιλήσουν οι πρώην απολυμένοι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, που παρέμειναν μέχρι τέλους και στο ert open. Γι΄αυτό, ο λόγος δίνεται στον Πάνο Χρυσοστόμου (ραδιοφωνικός παραγωγός) και στον Μιχάλη Συγλέτο (τεχνικός ήχου).

 

Όλους αυτούς τους μήνες που εσύ και κάποιοι συνάδελφοί σου παραμείνατε στο ert open και παλέψατε για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, υπήρξαν διάφοροι από διάφορα κόμματα που σας κατηγόρησαν για παιχνίδια συμφερόντων. Τώρα, που ο αγώνας σας δικαιώνεται, τι έχεις να πεις σε όλους εκείνους;

Π. Χ.: Μερικοί συνηθίζουν τα κρίνουν τα πράγματα από το μπόι τους. Η καλύτερα την συμπεριφορά των άλλων, από αυτή που θα είχαν οι ίδιοι αν βρισκόταν στη θέση τους. Από βλακείες και συκοφαντίες θεατών λοιπόν και διαφόρων προσκυνημένων, άλλο τίποτα 22 μήνες τώρα που κάποιοι αντιστάθηκαν. Δεν τους κάναμε τη χάρη βλέπεις να υποκύψουμε όταν είπαμε θα πάμε ως το τέλος. Συνιστώ ψυχραιμία και αυτοκριτική.

Υπάρχει κάτι που να το ήθελες διαφορετικό ή να μην σε κάλυψε στο νομοσχέδιο;

Π.Χ.: Αυτές τι τελευταίες μέρες ειπώθηκαν και γράφτηκαν πολλά. Εγώ θα ήθελα να υπήρχε η δυνατότητα βελτίωσης του νόμου ‘εν κινήσει’, ενόσω δηλαδή ξεκινήσει πάλι η ΕΡΤ. Αφού δούμε στην πράξη και όχι στη θεωρία πού χωλαίνει και πού δεν προχωράει το πράγμα.

Μ.Σ.: Έχω την εντύπωση ότι το μόνο τρωτό σημείο στο νόμο είναι η έλλειψη Οργανογράμματος .

Αυτούς τους 22 μήνες, το ertopen έμεινε ανοιχτό και λειτούργησε χάρη και στους αλληλέγγυους που βρέθηκαν εξαρχής στο πλευρό σας και συνέβαλαν στην παραγωγή προγράμματος αλλά και στον απλό κόσμο που σας στήριξε σθεναρά. Θα ήθελες να πεις κάτι σε όλους αυτούς;

Π.Χ.: Χωρίς τον κόσμο που αγκάλιασε το όλο εγχείρημα και χωρίς τους αλληλέγγυους είναι βέβαιο ότι δεν θα φτάναμε ως εδώ. Γιατί ακόμα έχω στ’ αυτιά μου κάποιους πρώην συναδέλφους (αλλά και νυν) που προσπαθούσαν να πείσουν τους πιο αποφασισμένους από εμάς “να σταματήσουμε” να “παραδώσουμε το Ραδιομέγαρο” πριν μπουν τα ΜΑΤ κ.ο.κ. Τους ευχαριστώ όλους και ελπίζω προσωπικά αλλά και ως εργαζόμενοι της ΕΡΤ πια να μην προδώσουμε τις προσδοκίες που οι ίδιοι τους δημιουργήσαμε με αυτό τον υπερβατικό αγώνα.

Μιχάλη, θυμάμαι πολύ έντονα ότι ήσουν από τους λίγους που μου έλεγαν εξαρχής πόσο σίγουροι ήταν ότι θα ερχόταν αυτή η μέρα που η ΕΡΤ θα ξανάνοιγε. Τώρα, που αυτό γίνεται πραγματικότητα, πιστεύεις ότι ήρθε η δικαίωση γι’ αυτό τον αγώνα;

Μ.Σ.: Ήμουν σίγουρος ότι αυτό που έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση ήταν λάθος. Ήταν δηλαδή μια απόφαση Αντισυνταγματική , Αντιδημοκρατική και Αντεργατική. Τόσα λάθη δεν δικαιολογούνται . Από την άλλη πλευρά ο κόσμος που ήρθε να μας συμπαρασταθεί μου έδειξε ότι δεν ¨παραλογίζομαι¨ . Με σύμμαχο τους σκεπτόμενους πολίτες συνέχισα να κρατώ την ΕΡΤ ανοιχτή.

Τώρα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και η ΕΡΤ παίρνει πίσω αυτά που της ανήκουν . Η ιστορία δεν περιγράφεται σε δύο σειρές ούτε τα συναισθήματα. Αλλά ναι νιώθω δικαιωμένος .Ίσως είναι η πρώτη φορά που μπορώ να πω με σιγουριά ότι ένας τίμιος αγώνας τα κατάφερε .

Το ertopen ήταν ανοιχτό στην κοινωνία. Είναι στοίχημα για εσάς να λειτουργήσει κατ’ αυτό τον τρόπο και η νέα ΕΡΤ;

Μ.Σ.: Δεν υπάρχει κανένα στοίχημα. Ξέρετε οι άλλοι στοιχημάτιζαν αρχικά ότι θα ξεχαστεί ο αγώνας γρήγορα, στοιχημάτιζαν ότι δεν θα αντέξουμε και θα τα παρατήσουμε, στοιχημάτιζαν ότι δεν θα ανοίξει η ΕΡΤ. Έχασαν το στοίχημα . Ξέρετε γιατί ; Γιατί στην ενημέρωση και τον πολιτισμό δεν τζογάρεις. Δεν ξεπουλάς την πραμάτεια σου. Δεν επιβάλεις νικητές και ηττημένους. Με αυτή την έννοια η ΕΡΤ ήταν πάντα ανοιχτή στην κοινωνία αλλά και η κοινωνία ήταν πάντα ανοιχτή στην ΕΡΤ.

 

Υπήρξα μία από τους αλληλέγγυους στο ertopen για περισσότερο από ένα χρόνο. Σίγουρα έμαθα πολλά πάνω στην επιστήμη που επέλεξα να ακολουθήσω, γιατί βρέθηκα δίπλα στους καλύτερους του είδους. Αυτό, όμως, που θα μου μείνει πιο πολύ από τις γνώσεις στο αντικείμενο, είναι τα ηθικά διδάγματα. Είδα συνελεύσεις στο χώρο εργασίας, είδα να γίνονται ζυμώσεις πάνω στην εργασία, είδα την προσπάθεια για αντικειμενική ενημέρωση, είδα τον αγώνα στην πράξη. Η αυτοδιαχείριση στο χώρο εργασίας δεν είναι μόνο εφικτή, είναι τελικά αναγκαία, αν θέλουμε οι εργαζόμενοι να αντιμετωπιζόμαστε ως άνθρωποι και όχι ως αριθμοί και μέσα προς την ικανοποίηση ιδιοτελών σκοπών και κερδών τρίτων.

Το σίγουρο είναι ότι ο αγώνας για ελεύθερη και αντικειμενική ενημέρωση, μέσα στο συρφετό προπαγάνδας που βιώνουμε, δεν σταματά σε ένα νομοσχέδιο. Τουναντίον, τώρα ισχυροποιείται και είναι επιτακτική ανάγκη να συνεχίσει.

*Οφείλω ένα “ευχαριστώ” για όσα “κέρδισα” από την παρουσία μου στο ertopen, αφενός σε όλους τους εργαζομένους του, αλλά κυρίως στον καθηγητή μου στη σχολή, κύριο Γιώργο Πλειό.