Είδαμε την ταινία “Child 44″

NOOMI RAPACE and TOM HARDY star in CHILD 44

Του Άγγελου Νομικού

Χλιαρό, άνισο ιστορικό/αστυνομικό θρίλερ με φόντο τη σταλινική Σοβιετική Ένωση, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο (πρώτο της τριλογίας) που έγραψε ο Tom Rob Smith το 2008, το “Child 44” αργεί πολύ να πάρει μπρος, και όταν τελικά συμβαίνει αυτό, οι λίγες, καλές σεκάνς που έχει δεν είναι αρκετές για να σε κάνουν να ενδιαφερθείς για το έργο.

Η υπόθεση της ταινίας είναι η εξής: “Στη σταλινική Σοβιετική Ένωση, ο αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών Leo Demidov (Tom Hardy) θα προσπαθήσει να διαλευκάνει δεκάδες μυστηριώδεις δολοφονίες παιδιών, την ίδια στιγμή που βρίσκεται σε δυσμένεια από το καθεστώς εξαιτίας της γυναίκας του Raisa (Noomi Rapace). Εκτοπισμένος σε μια επαρχιακή πόλη του Βορρά, συνεχίζει να ψάχνει τον παιδοκτόνο, την ίδια στιγμή που ο κλοιός των αρχών αρχίζει να σφίγγει γύρω του.”

Η ταινία ξεκινάει από την αρχή με ένα σημαντικό λάθος: Καταπιάνεται περισσότερο με τα ιστορικά γεγονότα και τον σταλινικό αυταρχισμό στη μεταπολεμική Ρωσία και ξεχνάει το κατά κόρον είδος στο οποίο ανήκει: αυτό του “serial killer thriller”. Τα πρώτα 30 – 40 λεπτά λοιπόν είναι άκρως ανιαρά, με αρκετά σημαντικά ιστορικά γεγονότα να στριμώχνονται με το ζόρι στο σενάριο, το οποίο όμως εν τέλει δεν τα χρησιμοποιεί καθόλου και αποδεικνύονται κατά κύριο λόγο άσχετα με την υπόθεση, χωρίς να εξυπηρετούν την αφήγηση. Αυτό έχει αρνητικό αποτέλεσμα όταν αρχίζει το δεύτερο (και καλύτερο) μέρος της ταινίας.

Ο Σουηδός Daniel Espinosa, σκηνοθέτης των αρκετά promising ταινιών “Easy Money” (2010) και “Safe House” (2012) έχει αναμφισβήτητα μια σκηνοθετική ωριμότητα πίσω από την κάμερα, με σκοτεινά, ατμοσφαιρικά πλάνα που εξυπηρετούν τους σκοπούς της ταινίας. Οι παιδοκτονίες θα σας μείνουν χαραγμένες στη μνήμη για αρκετό καιρό (βλέπω και τη σειρά “Hannibal” αυτές τις μέρες, ωραία θα κοιμάμαι τα βράδια που έρθουν) ενώ το σενάριο προσπαθεί να εξιλεωθεί για το κακό πρώτο μέρος με ένα πρωτότυπο “serial killer hunt” στο δεύτερο.

Οι ερμηνείες αποτελούν ένα πρόβλημα. Δεν έχω ξεκαθαρίσει ακόμα μέσα μου αν ήταν καλές. Τι εννοώ με αυτό? Ενώ οι Hardy, Rapace, Kinnaman, Oldman, Clarke και Cassel είναι αξιόλογοι ηθοποιοί, η απόφαση του σκηνοθέτη και των σεναριογράφων να μιλούν με ρωσική προφόρα δύο Άγγλοι, δύο Σουηδοί, ένας Γάλλος και ένας Αυστραλός ηθοποιός είναι πραγματικά άκρως γραφικό, και σε σημεία γελοίο. Δεν μπορείς να πάρεις την ταινία στα σοβαρά πολλές φορές. Αυτός ο Gary Oldman δε… Ρε παιδί μου, όσο ηθοποιάρα είναι ο άνθρωπος, άλλο τόσο πρέπει να του απαγορευτεί να μιλάει την αγγλική γλώσσα σε οποιαδήποτε μορφή της πέρα της καθαρά λονδρέζικης. Τελεία, δε σηκώνει κουβέντα το πράγμα!

Εν κατακλείδι, τα κακά σημειά του φιλμ δυστυχώς υπερτερούν των καλών, και η πολύ μεγάλη διάρκεια του έργου (137 λεπτά – 5 λεπτά λιγότερα από τους “The Avengers” της Marvel!) βοηθά και αυτή με τη σειρά της στη μείωση της βαθμολογίας. Η ταινία θα λειτουργούσε πολύ καλύτερα σαν ένα 100λεπτο καθαρό αστυνομικό θρίλερ, βεβαίως με φόντο τη σταλινική μεταπολεμική Σοβιετική Ένωση (κανένα πρόβλημα εκεί), αλλά όχι τόσο φορτωμένη με ανούσιες και ασυνάρτητες σεκάνς από ιστορικά γεγονότα, ιδίως στο πρώτο μέρος του έργου. Είναι σα να βλέπουμε δύο διαφορετικές ταινίες, και δεν το λέω αυτό για καλό.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 2/5

Σκηνοθεσία: Daniel Espinosa

Ηθοποιοί: Tom Hardy, Noomi Rapace, Joel Kinnaman, Gary Oldman, Jason Clarke, Vincent Cassel, Josef Altin, Sam Spruell, Ned Dennehy, Fares Fares, Nikolaj Lie Kaas, Michael Nardone, Samuel Buttery, Tara Fitzgerald, Charles Dance

Για περισσότερες κριτικές μπείτε εδώ