Victoria Woodhull: Η πρώτη υποψήφια πρόεδρος των ΗΠΑ

woodhull_loc

Την υποψηφιότητά της, για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος εν όψει των προεδρικών εκλογών του 2016, ανακοίνωσε την Κυριακή που μας πέρασε η Hillary Clinton.

Η 67χρονη, σήμερα, Hillary επιχειρεί για δεύτερη φορά να λάβει το χρίσμα του κόμματος της και να αναδειχθεί η πρώτη γυναίκα πρόεδρος των ΗΠΑ.

Το 2008 υπήρξε και πάλι υποψήφια δεν κατάφερε όμως να σπάσει όπως η ίδια είχε πει αυτό το γυάλινο τείχος που εμποδίζει μια γυναίκα από το να αναδειχτεί πρόεδρος.

Κι όμως η Hillary δεν είναι η πρώτη γυναίκα που διεκδίκησε και διεκδικεί το αξίωμα του Προέδρου των ΗΠΑ. Είχε προηγηθεί η Victoria Woodhull το 1872 όταν η ίδια δεν είχε καν δικαίωμα να ψηφίσει.

Η Victoria Clafin, όπως ήταν το πατρικό της όνομα, γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1838 σε ένα μικρό χωριό του Οχάιο. Η οικονομική κατάσταση της οικογένειας της ήταν πολύ κακή και η ίδια δεν μπόρεσε να πάει στο σχολείο παρά μόνο όταν ήταν 8 ετών. Οι ανάγκες της πολυμελούς οικογένειας της συχνά την υποχρέωναν να σταματά το σχολείο και να εργάζεται. Οποιαδήποτε ελπίδα για περαιτέρω εκπαίδευση εξανεμίστηκε όταν σε ηλικία 14 ετών υποχρεώθηκε να παντρευτεί τον 28 γιατρό Canning Woodhull. Μετά από έντεκα χρόνια και με δύο παιδιά, διεκδίκησε και κατάφερε να πάρει διαζύγιο από τον αλκοολικό σύζυγό της.

Το 1868, η Victoria μετακομίζει στη Νέα Υόρκη με την αδερφή της Tennessee. Η σχέση της αδελφής της με το βαρώνο Vanderbilt και οι συμβουλές που τους έδινε κατά τη διάρκεια της οικονομικής αναταραχής του 1869 τις βοήθησαν να συγκεντρώσουν ένα σημαντικό αρχικό κεφάλαιο. Με το κεφάλαιο αυτό και την οικονομική υποστήριξη του βαρώνου οι δύο αδελφές άνοιξαν το δικό τους γραφείο και έγιναν οι πρώτες γυναίκες που ασχολήθηκαν με το χρηματιστήριο στη Wall Street. Γρήγορα οι δύο αδελφές γνώρισαν και άλλες γυναίκες που ασχολούνταν ενεργά με θέματα ισότητας μεταξύ των δύο φύλων. Μάλιστα, το 1971 η Victoria παραβρέθηκε στην ετήσια συνάντηση που διοργάνωσαν οι Σουφραζέτες και μίλησε στο ένθερμο ακροατήριο για το αδιαμφισβήτητο δικαίωμα ψήφου των γυναικών συμφώνα με το Σύνταγμα των ΗΠΑ.

Το 1870, η Victoria και η Tennessee αποφάσισαν με τα χρήματα που κέρδιζαν από το χρηματιστηριακό τους γραφείο να εκδώσουν το έντυπο «Woodhull & Claflin’s Weekly». Σε παρουσίαζαν απόψεις και άρθρα σχετικά με την ισότητα των ανδρών και των γυναικών, την πολιτική, την οικογένεια ακόμα και την αγάπη. Μάλιστα, το έντυπο αυτό έγινε ιδιαίτερα γνωστό όταν το Δεκέμβρη του 1871 δημοσίευσε για πρώτη φορά το Κομμουνιστικό Μανιφέστο στις ΗΠΑ.

Τον Μάιο του 1872 η Victoria ανακοινώνει την υποψηφιότητα της για το αξίωμα του προέδρου των ΗΠΑ και με άρθρα της μιλά για τη ρύθμιση των μονοπωλίων, την εθνικοποίηση των σιδηροδρόμων, οχτώ ώρες εργασία, άμεση φορολογία, την κατάργηση της θανατικής ποινής και τη δημιουργία κράτους πρόνοιας για τους φτωχούς. Το Κόμμα των Ίσων Δικαιωμάτων στηρίζει την υποψηφιότητα της και ανακηρύσσει ως υποψήφιο αντιπρόεδρο τον έγχρωμο πρώην σκλάβο Frederick Douglass.

Λίγες μέρες πριν από τις εκλογές του 1872 η Woodhull δημοσίευσε ένα άρθρο στην εφημερίδα της εναντίον του δημοφιλούς ιεροκήρυκα Henry Ward Beecher, αποκαλώντας τον υποκριτή, αποκαλύπτοντας τον παράνομο δεσμό του με την Elizabeth Tilton. Η αντίδραση ήταν άμεση. Οι αρχές εξέδωσαν εντάλματα σύλληψης εις βάρος της Victoria και της Tennessee. Σε αυτά τα εντάλματα ήρθε να προστεθεί και η κατηγορία για συκοφαντική δυσφήμιση καθώς σε ένα δεύτερο άρθρο τους οι δύο αδελφές κατηγορούσαν έναν επιχειρηματία της Wall Street ότι είχε αποπλανήσει δύο νεαρά κορίτσια.

Στις 2 Νοεμβρίου 1872 οι αρχές συνέλαβαν τις δύο αδελφές και τις κράτησαν στη φυλακή για ένα μήνα περίπου. Μέχρι την οριστική τους αθώωση οι δυο γυναίκες «χτυπήθηκαν» από τον Τύπο. Οι σκληρότεροι επικριτές τους ήταν η Harriet Beecher Stowe, αδελφή του Beecher και συγγραφέας του βιβλίου «Η καλύβα του Μπάρμπα Θωμά», η οποία αποκαλούσε τη Woodhull «πρώην κατάδικο», «μάγισσα» και ο σκιτσογράφος Thomas Nast, ο οποίος την αναπαριστούσε στα σχέδια του ως την «Κυρία Σατανά».

Υπάρχουν αμφιβολίες κατά πόσον αυτή η υποψηφιότητα εγκρίθηκε ως νόμιμη από τις αρχές, όμως την εποχή εκείνη τα ψηφοδέλτια δεν τυπώνονταν από το κράτος, αλλά από τους υποψηφίους που τα διένεμαν στους οπαδούς τους για να τα ρίξουν στην κάλπη. Τα επίσημα στοιχεία αναφέρουν ότι η Woodhull έλαβε κοντά στις 2000 ψήφους.

Το 1876 η Woodhull χωρίζει το δεύτερο της άντρα. Εξαντλημένη και απογοητευμένη φεύγει στην Αγγλία, όπου και ξεκινά μια καινούρια ζωή.