Ν. Χαλβατζής: Στην εποχή των στούντιο, επέλεξα να επιχειρώ μόνος μου

xalvatzis 2

Αυτό που καθιστά το Νίκο Χαλβατζή έναν μουσικό με ιδιαίτερο ύφος είναι το γεγονός πως η τραγουδοποιία του παρουσιάζει αισθητές διαφορές με το ευρύτερο και σύγχρονο μουσικό τοπίο. Για πολλούς η διαφορετικότητά του έγκειται στο μυστήριο που εκπέμπουν τόσο οι στίχοι του όσο και η παρουσία του ίδιου πάνω στη σκηνή.

Ο Νίκος Χαλβταζής τον Δεκέμβριο του 2014 κυκλοφόρησε το Άλφα Ζεύγος (Yafka Records), με τη συμμετοχή της Δανάης Παναγιωτοπούλου και της Λίνας Σωπιάδου. Δημιουργεί και καταγράφει σε αποθήκες και σοφίτες, με ό,τι προκύψει και δανειστεί, concept δίσκους με πλοκή και ρόλους, χειριζόμενος τα τραγούδια ως επεισόδια. Δανείζεται ηχοχρώματα και ύφη αποφεύγοντας, όσο του επιτρέπεται, τα στερεότυπα. Σε συνεργασία με μέλη του συγκροτήματος Τεφλόν, παρουσιάζει τα θραύσματα της μουσικής και του λόγου του σε διάφορες μουσικές σκηνές. Διαβάστε τη συνέντευξη που μας παραχώρησε.

-Νίκο, με το “Άλφα Ζεύγος” στην ουσία κλείνεις τη δισκογραφική σου τριλογία. Πώς θα χαρακτήριζες τη νέα σου δουλειά; Τι έχει αλλάξει με το πέρασμα των χρόνων, αν ο τελευταίος δίσκος συγκριθεί με τους προηγούμενους;

Εύκολη. Αν προσπεράσω το ότι είναι σπασμένη στα δύο, στο καθαρά δυτικότροπο του πρώτου μισού της και του πιο «ημέτερα» προς τον Έλληνα στο δεύτερο μισό της. Αν επίσης προσπεράσω το ότι επέμεινα στον ηλεκτρικό και κορεσμένο ήχο, πάλι εύκολη θα την χαρακτήριζα. Αυτό ίσως είναι και το μόνο που έχει αλλάξει με το πέρασμα των χρόνων. Γερνάει ο λύκος…

-Ο ίδιος έχεις δηλώσει πως σε αυτό το δίσκο επέλεξες να δώσεις μια πιο ροκ, πιο εξωστρεφή φόρμα στα κομμάτια σου. Γιατί αυτό τη δεδομένη χρονική στιγμή;

Όταν ξεκινούσα με τον δίσκο, ήμουν σίγουρος ότι ώσπου να ολοκληρωθεί και να κυκλοφορήσει, η γενική φτώχεια θα ξέβραζε στο προσκήνιο μια καινούρια φουρνιά δημιουργών επηρεασμένων από το επονομαζόμενο έντεχνο, όπως και μια φουρνιά νέας κοπής alternative. Ανάμεσα σε αυτές τις συμπληγάδες, το προσωπικό μου στίγμα έπρεπε να είναι πιο εξωστρεφές.

Δικαιολογίες! Απλά έπρεπε να το βγάλω από μέσα μου!

-Επεξεργάζεσαι κάτι άλλο αυτή την περίοδο; Έχεις προγραμματίσει άλλες εμφανίσεις μετά από αυτή που πραγματοποιήθηκε στο Σταυρό του Νότου;

Για πρώτη φορά μετά από χρόνια δεν επεξεργάζομαι τίποτα. Θα μπορούσα να το κλείνω και εδώ το όλο θέμα. Έχω το υλικό και τον ήχο και πλέον δεν με ενδιαφέρει! Για συναυλίες γενικώς δεν έχω μακρόπνοα σχέδια. Έχω αποδεχθεί το γεγονός ότι μετά από κάθε κατάθεση (είτε δισκογραφική, είτε συναυλίας) επιστρέφω στην πραγματικότητά μου εντελώς άδειος και στεγνός. Αποβάλλω από το σύστημά μου κάθε επίφαση «καλλιτεχνική».

-Έχεις πει παλαιότερα ότι το σημαντικό για σένα είναι «να γράφεις, να ζεις και να παρατηρείς τον κόσμο». Η επιστροφή σου στην Κοζάνη σου έδωσε νέα ερεθίσματα;

Όχι, έχουμε ξανασυστηθεί με την πόλη στο παρελθόν. Εξάλλου δεν μετοίκησα για να μονάσω και να αφοσιωθώ στην τέχνη μου. Αυτά τα νιώθω ως κλισέ που λίγη επαφή έχουν με την δημιουργικότητα και την πραγματικότητα στο δικό μου κόσμο. Ας πούμε ότι αφιερώνω πλέον πολύ περισσότερο χρόνο στο να ζω από το να φιλτράρω και να συνθέτω.

-Οικονομική ή κρίση αξιών; Τι επισκιάζει περισσότερο την ανθρώπινη ύπαρξη; Μπορούμε να χαλιναγωγήσουμε τη ματαιοδοξία μας;

Η ανθρώπινη κατάσταση είναι γενικώς διασκεδαστική αν κάνουμε μερικά βήματα πιο πίσω. Δεν μπορεί, θα υπάρχει μια απόσταση ασφαλείας. Μια ζώνη άνεσης –που λένε και οι αγγλοσάξονες- όπου μπορώ να απέχω από το ανθρώπινο «δράμα» αλλά και να μην παύω να είμαι ζώο πολιτικό. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η απάντηση σε όλα είναι η αγάπη. Κάποιοι άλλοι, απαντούν αυτοσυντήρηση.

-Ο Σωκράτης Μάλαμας ήταν και αυτός που ανέλαβε την παραγωγή του πρώτου σου δίσκου “Πλάνο Εξόδου”. Στη συνέχεια η ευθύνη αυτή μετατοπίστηκε σε σένα. Πώς πήρες αυτή την απόφαση; Είσαι ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα;

Μάλλον η απόφαση με πήρε. Είμαι πολύ καλομαθημένος για να αφήσω κάποιον να επέμβει στο έργο μου. Έτσι στην εποχή των στούντιο, επέλεξα να επιχειρώ μόνος μου. Τώρα που οι δισκογραφικές και τα στούντιό τους πήγαν στον βρόντο, θα εμπιστευόμουν έναν παραγωγό που έχει την ικανότητα να με διαχειριστεί σωστά. Ικανοποιημένος; Μάλλον ναι!

-Ακούγοντας τη μουσική σου εντοπίζει κανείς συμβολισμούς, οι οποίοι πιθανότατα προσλαμβάνονται διαφορετικά από τον κάθε αποδέκτη. Ποια η γνώμη σου για το ρόλο αυτό της τέχνης;

Σίγουρα για αυτή μου την υποψία θα υπάρχει ένα παρακλάδι της επιστήμης που ασχολείται ενδελεχώς. Εγώ θα το πω χοντροκομμένα. Όλες οι εκφάνσεις της συμπεριφοράς μας, της τεχνολογίας και της τέχνης μας εφορμούν από εμάς και στοχεύουν σε εμάς. Είναι φτιαγμένες ώστε να μας είναι λειτουργικές και να μας εξυπηρετούν. Διέπονται από κοινούς κανόνες που πηγάζουν από την ανθρώπινη κατάσταση. Θέλω να πω ότι υπάρχει μια κοινή μυστική γλώσσα που την αναγνωρίζουμε όλοι μας ασχέτως του αν μπορούμε να την κατανοήσουμε και να της απαντήσουμε.

Εγώ ακόμη και αν δεν είμαι σε στιγμές ικανός να αποκωδικοποιώ τις προσλαμβάνουσες, έχω έναν και μόνο φόβο. Τι υπέρτιτλος θα μου φορεθεί.