Ο πραγματικός χρυσός είναι η αλληλεγγύη των οπαδών

arisgold

Χρήματα, λάμψη, χορηγίες, διαφημίσεις από την μία. Αθωότητα, αλληλεγγύη, αξίες από την άλλη. Τι από αυτά προτιμούμε να βλέπουμε στο ποδόσφαιρο; Τι θέλουμε να είναι το ποδόσφαιρο; Ένας λαμπερός κόσμος που ζει μόνο από τους πακτωλούς χρημάτων και τους μεγιστάνες που έχουν κάνει την εμφάνισή τους τα τελευταία χρόνια ή ένας κόσμος που στηρίζεται περισσότερο στην αγάπη για τον σύλλογο, στην χαρά του παιχνιδιού και στην αλληλεγγύη προς τα κοινωνικά προβλήματα;

Έχουν υπάρξει άπειρα παραδείγματα ομάδων που άλλαξαν για χάρη του χρήματος. Που έριξαν έναν σκασμό λεφτά για να φέρουν κάθε λογής παίκτη, που έδιωξαν με τις κινήσεις τους, τους φιλάθλους από τα γήπεδα. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της ουαλικής Κάρντιφ που άλλαξε χρώμα και σήμα, πέφτοντας στην παγίδα του εύκολου κέρδους, αλλά κυρίως στην παγίδα του μεγαλοϊδιοκτήτη που απλά ήθελε μόνο το χρήμα, χωρίς να ενδιαφέρεται για τα «θέλω» των φίλων της ομάδας. Φίλων ξενερωμένων που ορισμένοι αποφάσισαν να την αφήσουν στο περιθώριο γιατί πλέον δεν τους εξέφραζε, ούτε ποδοσφαιρικά, αλλά και ούτε ανθρώπινα.

Η πλειοψηφία των οπαδών θέλει αυτό το ποδόσφαιρο. Την άλλη πλευρά του, την αγνή και συναισθηματική. Αυτήν που ενδιαφέρεται. Οι λίγοι είναι αυτοί που την χαλάνε και την πάνε συνεχώς ένα βήμα πίσω με τα καμώματά τους. Όμως ο οπαδός αυτό θέλει. Η Ράγιο Βαγιεκάνο ευαισθητοποιείται σε κοινωνικά ζητήματα, ακολουθεί τους κοινωνικούς και εργατικούς αγώνες της κοινότητας του Βαγιέκας, οι φιλάθλοι της νοιάζονται για το πώς θα διατηρήσουν μια κοινωνία εύρυθμη, μακριά από προβλήματα και δυσμενείς συνθήκες.

Και φυσικά όταν πέφτει κανείς πάνω σε είδηση για τις Σκουριές, γνωρίζει ότι πρόκειται για ένα μείζονος σημασίας ζήτημα. Ζήτημα που χωράει πολύ κουβέντα και για το οποίο έχουμε ασχοληθεί σε παλαιότερα άρθρα. Ζήτημα που αφορά όλη την Χαλκιδική, η οποία έχει χωριστεί σε στρατόπεδα. Υπέρ της εξόρυξης χρυσού και κατά. Πορείες, διαδηλώσεις, συζητήσεις για το πώς θα αποφευχθεί ή όχι η περιβαλλοντική καταστροφή στην περιοχή.

Ακόμα και για έναν ποδοσφαιρόφιλο με ελάχιστη ενασχόληση με το εν λόγω θέμα, η κίνηση που προέβησαν οι φίλοι του Άρη πριν λίγες ημέρες θα τον παρακίνησαν σίγουρα να ψάξει τι ακριβώς συμβαίνει και γιατί ένα πανό που ανέβηκε από την αντίπαλη ομάδα (ο Απόλλων Αρναίας στην περίπτωσή μας), θα ήταν δυνατό να προκαλέσει τέτοιες αντιδράσεις. Αντιδράσεις με κοινωνικό αντίκτυπο από ένα οπαδικό κίνημα. Από την αθώα πλευρά του ποδοσφαίρου που νοιάζεται για τις αξίες του τόπου που εδρεύει, αποστρέφοντας το πρόσωπό του στο χρυσάφι των χορηγιών και των εύκολων χρημάτων.

Όταν θέλουν οι οπαδοί μπορούν να εκπλήξουν ευχάριστα. Μια πολιτική κίνηση από τους φίλους και την ομάδα του Άρη που αρχής γενομένης από το 2014, αρνήθηκαν την χορηγία και συνεπώς τα χρήματα της Eldorado Gold (της «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ»), πολυεθνικής που διενεργεί τις εξορύξεις χρυσού στην βορειανατολική Χαλκιδική, έχοντας διχάσει κόσμο. Οι «κίτρινοι» ήρθαν και συνεχίζουν να αντιτίθενται σε κάθε τι που μπορεί να προκαλέσει ζημιά στην τοπική κοινότητα, στο περιβάλλον και κυρίως στις ζωές των κατοίκων της περιοχής.

Το «φυσικό» δίλημμα δουλειά ή υγεία είναι αυτό που κυριαρχεί στις τάξεις των κατοίκων, αλλά βλέποντας κανείς τις συνέπειες που μπορεί να προκαλέσει η εξόρυξη στα μεταλλεία, όπως καταστροφή των παραγωγικών δραστηριοτήτων (αγροτικές καλλιέργειες, κτηνοτροφία, τουρισμός κ. ά.), όπως επίσης και μόλυνση του νερού, αφανισμό των δασών, εγκατάσταση χημικών βιομηχανιών και τοξικά απόβλητα, καταλαβαίνει ότι αυτό που απειλείται είναι η ίδια η ζωή.

Σε αυτό ακριβώς το πρόβλημα συμπράττουν οι φίλαθλοι του Άρη, κατηγορώντας τους συλλόγους που όπως λένε «έχουν ξεπουληθεί» ενάντια στον τόπο και την κοινωνία, βάζοντας στις φανέλες τους χορηγίες με τα ονόματα αυτών που τις καταστρέφουν. Κατέβασαν το πανό που είχε σηκωθεί στον αγώνα εναντίον του Απόλλωνα Αρδαίας, ενώ και στο παρελθόν έχουν αναρτήσει δικά τους πανό με μηνύματα περί «ματωμένου χρυσού», στον βωμό του οποίου δεν καταστρέφονται μόνο εκτάσεις και περιοχές, αλλά καταστρατηγούνται και τα «πιστεύω» των ομάδων για λίγα παραπάνω χρήματα.

Η κίνηση των Αρειανών δείχνει την αλληλεγγύη τους προς την κοινωνία, αποδεικνύει ότι αφουγκράζονται το πρόβλημα και θέλουν να είναι μέρος της λύσης με όποιο τρόπο μπορούν, ενώ προσπαθούν με την φωνή τους να καταδείξουν κάτι πολύ σημαντικό: ότι το ποδόσφαιρο και οι ομάδες λένε σε μερικές περιπτώσεις, «όχι» σε χορηγούς, διαφημίσεις και λεφτά, προτιμώντας να διατηρήσουν τις αξίες και τα πιστεύω τους, παρά να ξεπουληθούν για ένα όνομα στην φανέλα.