Ευχές, φόβοι και ελπίδα στο γιορτινό τραπέζι

Μία στιγμή αρκεί για να αναθεωρήσεις τη ζωή σου και ο,τι είχες δεδομένο να το βλέπεις να πετά μακριά … ακριβώς σαν το μπαλόνι με ήλιον που έχασες μικρός και το κοίταζες αποσβολωμένος να χάνεται στον ατελείωτο ουρανό. Μία στιγμή αρκεί για να αρχίσουν τα στεγανά σου να μπάζουν νερά από κάθε πλευρά λες και ήταν κατασκευασμένα από χαρτί. Μια στιγμή αρκεί για να αλλάξει βίαια ο τρόπος σκέψης σου.
Ας μη γελιόμαστε πάντα φοβόσουν, όλοι έχουμε ένα διαφορετικό και ένα κοινό φόβο συνάμα. Επειδή όμως ο φόβος μόνο χειρότερη κάνει την καθημερινότητά μας, βρίσκουμε ένα κενό χώρο μέσα μας και τον «θάβουμε» σε ανήλιαγα μπουντρούμια. Εκεί φυσικά δεν εξαφανίζεται, καραδοκεί απλώς και όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή δημιουργεί ένα γερό σεισμό που σε ταρακουνά συθέμελα και βγαίνει στην επιφάνεια. Όταν λοιπόν ο φόβος γίνεται μέρος της πραγματικότητας τότε τα πράγματα δυσκολεύουν.
Τότε είναι που δεν πρέπει να χάσεις χρόνο και να αποφασίσεις ποιος θα είναι αυτός που θα κυριεύσει τη ζωή σου. Η επιλογή είναι εσύ ή αυτός! Ο φόβος είναι σαν ένας θυμωμένος σκύλος, μυρίζεται το φόβο σου και επιτίθεται. Το καλύτερο λοιπόν που έχεις να κάνεις για να κερδίσεις λίγο χρόνο και λίγο έδαφος είναι να τον αιφνιδιάσεις. Δείξε τα δόντια σου μέσα από ένα πλατύ χαμόγελο, έτσι θα μετρήσει τον αντίπαλό του. Κοίτα τον βαθειά μέσα στα μάτια και ξεκίνα τις ερωτήσεις. Ρώτα τον πως τον λένε, από πού έρχεται, γιατί έρχεται και ποιες είναι οι προθέσεις του. Ρώτα συνέχεια ξανά και ξανά, προσποιούμενος ότι δε σε συγκινούν οι βαρύγδουπες απαντήσεις του. Μόλις τον αναγνωρίσεις θα αρχίσει να συρρικνώνεται, αντίθετα αν τον αγνοήσεις θα θεριέψει και, πίστεψέ με, καθόλου δεν το θέλεις αυτό. Αποδέξου τον γι’ αυτό που είναι και κράτα τον δίπλα σου μέχρι να συνηθίσεις την όψη του. Σε λίγο όλα θα φαίνονται λιγότερο τρομακτικά.
Φτιάξε μια καρδιά ψεύτικη, πρόσεξε όμως τα υλικά. Δε χρειάζεσαι άκαμπτο και παγερό ατσάλι, λίγο ξύλο είναι αρκετό αφού είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό αλλά ταυτόχρονα είναι φυσικό, όμορφο και εμπνέει ζεστασιά. Και αν ο φόβος αποφασίσει να είναι ο συνοδός και στο σημερινό εορταστικό δείπνο εκμεταλλεύσου το. Δείξτου σαν καλός οικοδεσπότης που πρέπει να κάτσει και εξήγησέ του πως δε μπορεί να έρθει πιο κοντά σου. Δυστυχώς μια θανάσιμη εχθρός του έχει κάνει κράτηση εδώ και μέρες, η Ελπίδα. Που και που ρίχνε του κλεφτές ματιές. Λίγες μόνο, όσες είναι απαραίτητες για να σε κάνουν να εκτιμήσεις τις στιγμές που ζεις και όσα καλά σε περιτριγυρίζουν.
Όσο πλησιάζει το τέλος της βραδιάς, το τέλος της ημέρας και το τέλος της χρονιάς σκέψου τι θα ευχηθείς και τι θα ζητήσεις από το Νέο Έτος ώστε να προλάβει να το πάρει μαζί του πριν ξεκινήσει η χρονιά! Καλού κακού ζήτησέ τα ακόμα μια φορά, αυτή τη φορά από τον Άγιο Βασίλη δεν ξέρεις ποτέ…