Οι διαφορετικές μουσικές διαδρομές του “Hey Joe”

Οι περισσότεροι το γνωρίζουν από την εκτέλεση του Jimi Henrdix. Άλλοι, από αυτή των The Leaves ή των Deep Purple. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για ένα τραγούδι , που αποτελεί σημείο αναφοράς στην ιστορία της μουσικής και κρύβει πίσω του ένα μεγάλο background, το οποίο μέχρι και σήμερα δεν έχει αποσαφηνιστεί. Για όσους αναρωτιούνται ακόμα, μιλάμε για το κομμάτι που κυκλοφόρησε τέτοιες μέρες το 1966 ο Hendrix ως b-side του «Stone Free». Ναι, είναι αυτό με το οποίο ολοκληρώθηκε το θρυλικό Woodstock το 1969. Το «Hey Joe».

Αν ρωτήσουν κάποιον για αυτό, το πρώτο πράγμα που θα του έρθει στο μυαλό θα είναι ο Hendrix. Και όχι άδικα, καθώς είναι μία από τις καλύτερες δουλειές του. Ωστόσο, η εκδοχή του δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε φυσικά η τελευταία, αφού τουλάχιστον πάνω από 1.700 covers του τραγουδιού έχουν κυκλοφορήσει. Σε διαφορετικά μουσικά στυλ, σε διαφορετικές εποχές, χωρίς τα πνευματικά δικαιώματά του να ανήκουν σε κανέναν. Κι αυτό είναι που το κάνει ακόμα πιο ξεχωριστό. Είναι ένα τραγούδι που χαρακτηρίζεται ως “traditional”, δηλαδή όποιος θέλει μπορεί να το ηχογραφήσει χωρίς να χρειαστεί να πληρώσει δικαιώματα σε κάποιον, καθώς δεν είναι ξεκάθαρο σε ποιον ανήκει εξαρχής.

Πολλοί λένε ότι συνθέτης του τραγουδιού είναι ο Dino Valenti (γνωστός και ως Chet Powers) των Quicksilver Messenger Service, άλλοι θεωρούν τον Tim Rose ως δημιουργό του, εντούτοις ο Jimi Hendrix, οι The Leaves και αρκετοί άλλοι δίνουν τα διαπιστευτήρια του «Hey Joe» στον Billy Roberts, ο οποίος λέγεται πως έγραψε τους στίχους το 1962. Και σε αυτή την ιστορία, όμως, υπάρχει μια λεπτομέρεια. Το πρώτο, πρώτο ίχνος του «Hey Joe» υπάρχει σε ένα τραγούδι της δεκαετίας του 1950 από τη Niela Miller, το “Baby, Please Don’t Go To Town”. Από αυτό εμπνεύστηκε και ο Roberts, οποίος ήταν φίλος της Miller και αποφάσισε να γράψει μερικούς νέους στίχους και να το μεταλλάξει σε «Hey Joe».

Όπως θα καταλάβατε η ιστορία του «Hey Joe» είναι πολύ μπερδεμένη και χάνεται σε εκείνες τις δεκαετίες, όπου το background και το μυστήριο που μπορεί να έκρυβε ένα τραγούδι, ήταν στοιχεία που δημιουργούσαν ακόμα περισσότερο το μύθο του. Από τα μέσα των ‘50s, λοιπόν, μέχρι και σήμερα το «Hey Joe» έχει γνωρίσει άπειρες εκτελέσεις, από χιλιάδες καλλιτέχνες, που έχουν προσπαθήσει να το αποδώσουν με τον δικό τους τρόπο ο καθένας, κάποιοι μάλιστα αλλάζοντας και τους αρχικούς στίχους, όπως οι Love, οι οποίοι το χαρακτηριστικό «gun in your hand» το έκαναν «money in your hand».

Από το garage rock και το surf rock μέχρι το hard rock και το classic rock, το «Hey Joe» έχει εμφανιστεί κατά καιρούς σε διάφορα μουσικά στυλ (τα παραπάνω είναι απλά μερικά παραδείγματα) και σε εκτελέσεις που έμειναν στο περιθώριο λόγω της καλύτερης και πιο διαδεδομένης του Jimi Hendrix. Ωστόσο, πολλές είναι αυτές που αξίζει να μνημονευθούν και να σταθούν επάξια (όχι να προσπεράσουν) δίπλα την εκδοχή του Hendrix.

Το «Hey Joe» αφηγείται την ιστορία ενός άνδρα που σκότωσε την γυναίκα του και φεύγει για το Μεξικό. Εμείς , λοιπόν, πάμε να δούμε ή μάλλον να ακούσουμε αυτή την ιστορία μέσα από μερικές διαφορετικές εκτελέσεις του τραγουδιού.

The Leaves - 1965
 
 
The Allman Brothers Band - 1969
 
 
Deep Purple - 1968
 
 
The Surfaris - 1966
 
 
Band of Joy - 1968 (Με Robert Plant στα φωνητικά)
 
 
Patti Smith - 1974
 
 
The Byrds - 1966
 
 
King Curtis - 1968
 
 
Wilson Pickett - 1969 (Με Duane Allman στην κιθάρα)
 
 
Walter Trout - 1990
 
 
The Offspring - 1991
 
 

Bonus track το τραγούδι που φημολογείται ότι ενέπνευσε τον Billy Roberts να γράψει τους στίχους του "Hey Joe".

Niela Miller - Baby, Please Don't Go To Town