Όταν η μουσική πέρασε σε δεύτερη μοίρα

Ο Jim Morrison ήταν αυτός ο τύπος που με την παρουσία του στην σκηνή μπορούσε να ξεσηκώσει το κοινό και να το παρασύρει στον δικό του κόσμο, στις δικές του ιδέες. Οι γραμμές που θα ακολουθήσουν δεν είναι αφιερωμένες στον μεγάλο μουσικό των Doors, αλλά σε ένα θέμα που ξεκίνησε με αφορμή τον Mr. Modjo.

Πριν λίγες ημέρες διάβασα κάπου στο διαδίκτυο για μια ιστορική συναυλία των Doors στο Φοίνιξ της Αριζόνα το 1968. Σε αυτήν ο Morrison προέτρεψε το πλήθος να σηκωθεί όρθιο, να ξεσηκωθεί και να ανέβει στην σκηνή. Αυτό υπάκουσε και η αναστάτωση που δημιουργήθηκε με την αστυνομία και τον κόσμο ήταν μεγάλη. Το εν λόγω πανδαιμόνιο δεν άρεσε στους ανθρώπους της πολιτείας που την επομένη απαγόρεψαν δια βίου στους Doors να εμφανιστούν ξανά live σε αυτό το μέρος.

Κάπως έτσι ήρθε η αφορμή. Το συγκεκριμένο γεγονός μου έφερε στο νου κι άλλες τέτοιες παρόμοιες περιπτώσεις, στις οποίες οι συναυλίες ήταν επεισοδιακές και εξελίχθηκαν σε εξεγέρσεις, πολλές φορές και με αρκετά θύματα. Ποιος ξεχνάει αυτές των Guns N’ Roses, οι οποίοι ουκ ολίγες φορές σταμάτησαν τις συναυλίες τους, προκαλώντας αναταραχή στο κοινό; Ποιος μπορεί να ξεχάσει την τραγωδία στο Altamont το 1969, στο Cincinnati το 1979 ή στην Δανία πιο πρόσφατα, το 2000; Ποιος δεν έχει διαβάσει (αν δεν έχει ζήσει) για την περιβόητη συναυλία του Rory Gallagher στη Νέα Φιλαδέλφεια;

Πάμε, λοιπόν, να θυμηθούμε μερικές περιπτώσεις, όπου συναυλίες μετατράπηκαν σε πεδία μάχης και εξεγέρσεις, πολλές από αυτές με τραγικά αποτελέσματα. Ήταν τότε που η μουσική πέρασε (δυστυχώς) σε δεύτερη μοίρα.

Η συναυλία του Alice Cooper στο Toronto το 1980

20140801-alice-star

Πριν προλάβει να τελειώσει τα λόγια του ο κιθαρίστας του Alice Cooper, Dick Wagner, άρχισε να δέχεται βροχή από καρέκλες, μπουκάλια και ό, τι άλλο είχαν στα χέρια τους οι εξαγριωμένοι οπαδοί του «Νονού» της shock rock. Ο Cooper είχε μόλις ακυρώσει την συναυλία του στο Exhibition Place Grandstand, προκαλώντας την οργή των 13.000 ανθρώπων που τον περίμεναν με ανυπομονησία. Το χάος που ακολούθησε ήταν άνευ προηγουμένου. Ο κόσμος άρχισε να σπάει καθίσματα, να πετάει οτιδήποτε είχε στα χέρια του, να κλωτσάει την σκηνή και να επιτίθεται στους αστυνομικούς, που μετά από 30 λεπτά κατάφεραν να επιβάλλουν την τάξη και να καθαρίσουν τον χώρο από τους εξεγερμένους οπαδούς του Cooper. Ο απολογισμός ήταν 18 τραυματίες, 31 συλλήψεις και ζημιές που έφτασαν τις 175.000 δολάρια.

Η συναυλία των Guns N’ Roses στο Maryland Heights το 1991

Screen-Shot-2012-07-02-at-4.21.44-PM1-600x430

Μια κάμερα ήταν η αιτία να ξεκινήσουν τα… παρατράγουδα. Ο front man των Guns N’ Roses, Axl Rose, διαμαρτυρήθηκε για μια κάμερα που κρατούσε ένας από το κοινό στις μπροστινές σειρές και αφού πρώτα ζήτησε από την ασφάλεια να την απομακρύνει και δεν είδε… φως, αποφάσισε να ενεργήσει ο ίδιος. Τι έκανε; Πήδηξε πάνω στο πλήθος προσπαθώντας να κάνει μόνος του την δουλειά και αφού σηκώθηκε, είπε: «Χάρη στην ελλιπή αφάλεια, πάω σπίτι». Ο Rose αποχώρησε από την σκηνή, κάτι που έκαναν λίγα λεπτά μετά και τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας, με τον κόσμο να ξεφεύγει και να καταστρέφει το μέρος, να βάζει φωτιές και να προκαλεί ζημιές στον εξοπλισμό των Guns N’ Roses. Το… αστείο της υπόθεσης είναι ότι το συγκρότημα εξακολούθησε τις κακές του συνήθειες, καθώς το 1992 στο Μόντρεαλ ακύρωσε εμφάνιση εξαιτίας ενός πονόλαιμου του Rose, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση του κόσμου, που λίγες ώρες νωρίτερα είχε βιώσει την… απόρριψη και από τους Metallica, οι οποίοι αποσύρθηκαν εξαιτίας ενός εγκαύματος του frontman τους, James Hetfield.

Η συναυλία των Cure το 1982

hqdefault

Μια από τις σπάνιες φορές που τα ίδια μέλη της μπάντας μπλέχτηκαν σε καυγά. Προς το τέλος του “Pornography Tour” οι Cure έκλεισαν το σόου τους με ένα ελεύθερο jam με την ονομασία, “The Cure Is Dead”. Κάπου εκεί ένας από τους ανθρώπους που είχαν την επίβλεψη του εξοπλισμού του συγκροτήματος, ο Garry Biddles, άρπαξε το μικρόφωνο και άρχισε να βρίζει τον τραγουδιστή, Robert Smith, και τον ντράμερ, Lol Tolhurst. Ο Smith πέταξε τις μπαγκέτες στον Biddles και η κοκορομαχία μόλις είχε αρχίσει και μάλιστα επί σκηνής. Μετά από αυτή τη νύχτα ο μπασίστας της μπάντας, Simon Gallup, αποφάσισε να αποχωρήσει από το σχήμα.

Η συναυλία του Frank Zappa στην Ελβετία το 1971

Montreux-Casino-Fire-Aftermath

Κατά την διάρκεια του σόου του Frank Zappa και των Mothers of Invention στο Καζίνο του Montreux στην Λίμνη Γενεύη, κάποιος από το πλήθος πέταξε μια φωτοβολίδα στο ταβάνι βάζοντας φωτιά στο μέρος που έγινε παρανάλωμα του πυρός. Το κοινό πανικοβλήθηκε και ο ίδιος ο Frank Zappa με τους συνεργάτες του βοήθησαν αρκετούς να βγουν σώοι και αβλαβείς από το μέρος της συναυλίας. Σε αυτή την συναυλία είχαν βρεθεί και οι Deep Purple και φυσικά όλοι ξέρουν πως αυτό το γεγονός τους έδωσε το ερέθισμα να γράψουν το θρυλικό “Smoke On The Water”.

Η συναυλία του Rory Gallagher στη Νέα Φιλαδέλφεια το 1981

5032

Η ιστορική εμφάνιση του μεγάλου Ιρλανδού μουσικού στην χώρα μας είχε συνοδευτεί από απίστευτης έκτασης επεισόδια που είχαν να κάνουν κυρίως με την πολιτική κατάσταση της Ελλάδας εκείνη την εποχή. Σε μια περίοδο όπου το ΠΑΣΟΚ ήταν έτοιμο να ανέβει στην εξουσία και να φέρει την αλλαγή που «έπνιγε» το μετεμφυλιακό κράτος της δεξιάς, μια ροκ συναυλία δεν αντιμετωπιζόταν με καλό μάτι από κάποιους που ήθελαν να επιστρέψει η χώρα στο «κράτος εκτάκτου ανάγκης». Συνυπολογίστε το γεγονός ότι πολλοί τζαμπατζήδες βρέθηκαν έξω από το γήπεδο «Νίκος Γκούμας» και προσπαθούσαν να μπουν μέσα και έχετε την ιστορία. Η αστυνομία άρχισε να ρίχνει στο ψαχνό στους τζαμπατζήδες έξω από το γήπεδο. Η οσμή των δακρυγόνων ήταν παντού στον αέρα. Μαγαζιά καταστάφηκαν, οι δρόμοι της Νέας Φιλαδέλφειας έγιναν πεδίο μάχης. Η ατμόσφαιρα μέσα στο γήπεδο, αποπνικτική. Ο ίδιος ο Gallagher δήλωσε αρκετά χρόνια αργότερα γι’ αυτή την συναυλία:

«… Ηταν αμέσως μετά το Ελληνικό Κύπελο και έκαναν τις πρώτες ελεύθερες εκλογές μετά από πολύ καιρό. Μόλις το σόου ξεκίνησε, άρχισα να βλέπω φλόγες από μακριά στη πίσω πλευρά του σταδίου. Εστιατόρια και μαγαζιά καιγόντουσαν στο δρόμο έξω από τη συναυλία. Νομίζω πως είτε δεν άφησαν αρκετό κόσμο να μπει στη συναυλία, είτε άφησαν περισσότερους αλλά, όπως και να ‘χει, η αστυνομία έφτασε κι άρχισε να ρίχνει δακρυγόνα σε μας. Ηταν η περισσότερο επικίνδυνη συναυλία που έχω κάνει. Αυτά τα δακρυγόνα είναι επικίνδυνα. Θολώνουν τα μάτια σου και δεν μπορείς να δεις που πηγαίνεις ή να κάνεις τίποτα.

Οταν τελικά μπήκαμε στα παρασκήνια (σ.μ. μετά το τέλος της συναυλίας) ήμασταν πολύ αναστατωμένοι μιας και δεν είμασταν σίγουροι ποιος ήθελε να μας προστατεύσει και ποιος να μας επιτεθεί. Μας περιτριγύριζαν “παραστρατιωτικοί” (σ.μ. ασφαλίτες) κι έμοιαζαν πολύ απειλητικοί. Γι αυτό φύγαμε μπαίνοντας σ ένα αυτοκίνητο και προσπαθήσαμε να γυρίσουμε πίσω στο ξενοδοχείο. Ομως στο δρόμο μείναμε από βενζίνη κι αναγκαστήκαμε να περπατήσουμε. Συνέβαιναν τόσα πολλά, ήταν ένας εφιάλτης. Είμασταν βρεγμένοι, τα μάτια μας δάκρυζαν (σ.μ. από τα δακρυγόνα) κι όλοι φοβηθήκαμε. Η συναυλία από μόνη της ήταν καταπληκτική. Αλλά ήταν επικίνδυνη. Απλά δεν ήθελα να πεθάνω σ ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, χωρίς να ξέρω καν τι συνέβαινε…».

Η συναυλία του World Series of Rock στο Ohio το 1979

9-World-Series-of-Rock–1979

Πρώτο όνομα του σόου ήταν οι Aerosmith και όπως είναι λογικό θα τραβούσαν το ενδιαφέρον μεγάλου αριθμού ανθρώπων. Τη νύχτα πριν την έναρξη της συναυλίας αρκετοί οπαδοί διανυκτέρευσαν έξω από το στάδιο του Cleveland, έτσι ώστε όταν άνοιγαν οι πόρτες να έβρισκαν τις καλύτερες θέσεις. Κατά την διάρκεια της διανυκτέρευσης, κάποιοι εγκληματίες επιτέθηκαν σε οπαδούς πυροβολώντας πέντε από αυτούς, τον έναν θανάσιμα. Ακολούθησαν ληστείες, βιαιοπραγίες και βανδαλισμοί, που οφείλονταν στην έλλειψη ασφάλειας από τους διοργανωτές. Ίσως βέβαια όλες οι ταραχές να άρχισαν ως αντίδραση στην απόφαση να σταματήσει να πραγματοποιείται το World Series of Rock μετά το 1980.

Η συναυλία των Who στο Cincinnati το 1979

8-The-Who-in-Cincinnati–1979

Ήταν 3 Δεκεμβρίου 1979 όταν 11 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους στο Cincinnati του Ohio, γράφοντας μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της ροκ μουσικής. 18.000 κόσμου είχαν φτάσει έξω από το Riverfront Coliseum προκειμένου να παρακολουθήσουν από κοντά τους σπουδαίους Who. Η ελλιπής εξυπηρέτηση στα εκδοτήρια των εισιτηρίων ανάγκασε τους διοργανωτές να ανοίξουν μερικές μόνο από τις πόρτες και να αναγκάσουν το πλήθος που αγωνιούσε να βρει μια θέση, να πιέσει την κατάσταση, η οποία οδηγήθηκε σε τραγωδία. Από την πολλή πίεση κάποιες πόρτες άνοιξαν και άνθρωποι έπεφταν ο ένας πάνω στον άλλο, με αποτέλεσμα 11 από αυτούς να πέσουν νεκροί λόγω ασφυξίας. Οι Who έπαιξαν κανονικά, καθώς δεν πληροφορήθηκαν την σφαγή που είχε συντελεστεί.

Το Φεστιβάλ “Monsters Of Rock” το 1988

7-Monsters-of-Rock–1988

Μια ημέρα κάθε χρόνο το εν λόγω φεστιβάλ φιλοξενούσε συγκροτήματα της hard rock και heavy metal σκηνής. Εκείνη την χρονιά, η διοργάνωση σημαδεύτηκε από τον θάνατο δύο ανθρώπων που σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια του live των Guns N’ Roses. Η αιτία του θανάτου τους δεν εξακριβώθηκε, ωστόσο η τοποθεσία του φεστιβάλ με τον άσχημο καιρό και το γλιστερό έδαφος έκανε τους οπαδούς να τραυματίζονται, όπως είχαν αναφέρει τότε και οι ίδιοι. Οι θάνατοι αυτοί φόβισαν τους διοργανωτές του φεστιβάλ που το ανέβαλαν για μια χρονιά, επιστρέφοντας ξανά το 1990, με μικρότερο αριθμό προσερχόμενων ανθρώπων.

Η συναυλία του Woodstock ’99 το 1999

5-Woodstock-99–1999

Εξελίχθηκε στο ακριβώς αντίθετο από αυτό που αντιπροσώπευε το θρυλικό Woodstock το 1969. Τίποτα σε αυτή την συναυλία στη Νέα Υόρκη δεν θύμιζε την εποχή του αυθεντικού φεστιβάλ. Την εποχή των «παιδιών των λουλουδιών», της ειρήνης, του έρωτα, του rock n’ roll. Συγκροτήματα όπως οι Korn, οι Red Hot Chili Peppers, οι Limp BIzkit και οι Rage Against The Machine ήταν οι «ατραξιόνς» του φεστιβάλ. Ενός φεστιβάλ που από την αρχή έδειχνε ότι δεν θα εξελιχθεί ομαλά. Οι υψηλές θερμοκρασίες, το πανάκριβο εμφιαλωμένο νερό, καθώς και οι τραγικές εγκαταστάσεις, όπως οι τουαλέτες, προμήνυαν για δύσκολες καταστάσεις. Κατά την διάρκεια της εμφάνισης των Limp Bizkit, μια γυναίκα βιάστηκε από πολλούς άνδρες και μάλιστα μπροστά στα μάτια όλων, ενώ υπήρξαν κι άλλες αναφορές βιασμών και σεξουαλικών κακοποιήσεων. Ωστόσο, η αστυνομία ανακάλυψε μόλις τέσσερις… Επίσης, την ώρα που οι Limp Bizkit έπαιζαν το “Break Stuff”, αρκετοί οπαδοί άρχισαν να πετάνε σανίδες και κόντρα πλακέ στην σκηνή, ενώ το κλείσιμο του φεστιβάλ συνοδεύτηκε από τεράστιες φωτιές, κατά την διάρκεια του σόου των Red Hot Chili Peppers.

Η συναυλία των Pearl Jam στην Δανία το 2000

4-Pearl-Jam-at-Roskilde–2000

Ακόμα μια τραγωδία στον χώρο της ροκ, καθώς το φεστιβάλ Roskilde εξελίχθηκε σε σφαγή. Οι 50.000 κόσμου που είχαν συγκεντρωθεί στο Orange Stage για να δουν από κοντά τους Pearl Jam άρχισαν να πιέζουν τους μπροστινούς πάνω στις προστατευτικές μπαριέρες. Δεν ήθελε και πολύ για να συμβεί το μοιραίο, με 9 ανθρώπους να χάνουν την ζωή τους, αλλά τις ευθύνες να βαραίνουν τόσο τους διοργανωτές, όσο και το κοινό που μεγάλο μέρος του βρίσκονταν υπό την επήρεια ναρκωτικών. Οι μεταλλικές μπαριέρες που τοποθετήθηκαν για να προστατεύσουν την σκηνή, ο βροχερός καιρός που έκανε το έδαφος να υποχωρεί, καθώς και η χρήση ουσιών από σημαντική μερίδα ανθρώπων, ήταν οι λόγοι που το Rosklide μετατράπηκε σε τραγωδία. “Lost nine friends we’ll never know… two years ago today”, τραγούδησαν αργότερα οι Pearl Jam στο “Love Boat Captain”, ένα τραγούδι αφιερωμένο στα άτομα που χάθηκαν στο Orange Stage στην Δανία.

Η συναυλία στο Altamont το 1969

image

Λίγους μήνες μετά το Woodstock η ροκ μουσική βίωσε μία από τις χειρότερες στιγμές της. Η ελεύθερη συναυλία στο Altamont της Βόρειας Καλιφόρνια δεν ήταν αυτό που περίμεναν οι κάτι περισσότερο από 300.000 ανθρώποι που βρέθηκαν εκεί. Μεγάλα ονόματα όπως οι Rolling Stones, οι Jefferson Airplane και οι Grateful Dead (που αργότερα αρνήθηκαν να παίξουν λόγω της βίας που επικρατούσε) είχαν προσελκύσει το ενδιαφέρον και όλοι μιλούσαν για ένα νέο Woodstock της Δύσης. Κι όμως, ένα λάθος των διοργανωτών ήρθε για να τινάξει όλη την συναυλία στον αέρα και να οδηγήσει σε τραγικές καταστάσεις. Η πρόσληψη της ομάδας Hells Angels για να διατηρήσει την «ασφάλεια» αποδείχθηκε μια τραγική επιλογή. Παράλληλα, η κατανάλωση παραισθησιογόνων ουσιών είχε προκαλέσει αναταραχές στο κοινό. Άνθρωποι επιτίθονταν ο ένας στον άλλο, συμπλοκές ξεσπούσαν συνεχώς κατά την διάρκεια της ημέρας. Ο τραγουδιστής των Jefferson Airplane, Marty Balin, χτυπήθηκε στο πρόσωπο από ένα μέλος των Hells Angels και αναγκάστηκε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Το πλήθος γινόταν όλο και πιο ανήσυχο, με τα μέλη των Hells Angels να οπλίζονται με διαφόρων ειδών όπλα, αλυσίδες, μαχαίρια και τα συναφή για να ελέγξουν την κατάσταση, όπως νόμιζαν.

Ο τρόμος που προκαλούσαν οι Hells Angels ξεδιπλώθηκε σε όλο του το μεγαλείο κατά την διάρκεια της εμφάνισης των Rolling Stones στην σκηνή. Ένας άνθρωπος από το κοινό, ονόματι, Meredith Hunter, ο οποίος είχε χτυπηθεί στο πρόσωπο, έβγαλε ένα όπλο και μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από το μέλος των Hells Angels, Alan Passaro. Μάλιστα, το τραγικό συμβάν τραβήχτηκε από κάμερα και αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι του ντοκιμαντέρ, Gimme Shelter. Ο Passaro κατηγορήθηκε για φόνο, ωστόσο αθωώθηκε επειδή θεωρήθηκε ότι ήταν σε αυτοάμυνα. «Μην τον πληγώσεις, μην τον πληγώσεις», ήταν τα λόγια του Mick Jagger που έβλεπε το σοκαριστικό σκηνικό που συνέβαινε μπροστά στα μάτια του. «Ξέρετε ότι αυτό θα ήταν ένα από τα πιο όμορφα απογεύματα αυτού του χειμώνα αν ήμασταν όλοι ένα, ας δείξουμε ότι ήμαστε ένα», αναφώνησε ο Jagger, αλλά η συνέχεια προσγείωσε τους πάντες στην πραγματικότητα: «Τώρα ένα πράγμα χρειαζόμαστε, και αυτό είναι ένα ασθενοφόρο», είπε ο frontman των Rolling Stones. Ήταν πολύ αργά. Μια μαύρη σελίδα είχε προστεθεί στο τεράστιο βιβλίο της ροκ μουσικής.