Τι δεν θα ξεχάσουμε από την φάση των «16»

Η εξέλιξη των αγώνων της φάσης των «16» ήρθε να επιβεβαιώσει για ακόμα μία φορά ότι το Μουντιάλ της Βραζιλίας είναι από τα συναρπαστικότερα στην ιστορία. Και πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού 7 στα 8 ματς της νοκ άουτ φάσης κρίθηκαν είτε στο τέλος, είτε στην διαδικασία της παράτασης και των πέναλτι. Η μόνη άνετη επικράτηση ήρθε από τους Κολομβιανούς που βρήκαν τους Ουρουγουανούς στα χειρότερά τους και τους ισοπέδωσαν.

Πράγματι τα ματς που παρακολουθήσαμε είχαν ξεχωριστές φάσεις και σημεία τα οποία μπορούμε να σταθούμε και που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να γραφτεί η –μέχρι στιγμής- ιστορία της διοργάνωσης.

Ξεκινώντας από το Βραζιλία-Χιλή και το δοκάρι του Πινίγια στο 120’ που θα μπορούσε να δώσει την πρόκριση στου Χιλιανούς και να κάνει τους Βραζιλιάνους να το «φυσάνε και να μην κρυώνει» όχι για μια-δυο μέρες, αλλά και για χρόνια μη σας πούμε. Μέτρια η «σελεσάο» μπορεί να χρωστά το ότι συνεχίζει στην διοργάνωση και στον Γκονσάλο Γιάρα που πέτυχε το αυτογκόλ ( η FIFA κακώς χρέωσε το γκολ στον Νταβίντ Λουίζ) και έστειλε την μπάλα στο δοκάρι του Σέζαρ στο τελευταίο πέναλτι των Χιλιανών.

Συνεχίζοντας, περνάμε στην πολύ μεγάλη ανατροπή των Ολλανδών επί του Μεξικού. Όχι μια εντυπωσιακή Ολλανδία, αλλά μία Ολλανδία που υπό τις οδηγίες του Φαν Χάαλ παλεύει μέχρι το τέλος, μετρώντας ήδη τρεις ανατροπές στο φετινό Μουντιάλ. Μετά από αυτές επί Αυστραλίας και Ισπανίας οι «οράνιε» έκαναν άλλη μία, αυτή τη φορά με θεαματικό τρόπο επί των Μεξικανών, σημειώνοντας δύο τέρματα, το ένα στο 88’ και το άλλο στο 94’. Η εικόνα των δύο ομάδων ήταν μια απόδειξη ότι το εν λόγω ζευγάρι ήταν πολύ πρόωρο, καθώς και οι δύο θα μπορούσαν και άξιζαν να προχωρήσουν στο τουρνουά. Το αμφισβητούμενο πέναλτι που κέρδισε ο Ρόμπεν στο 93’ θα μνημονεύεται για μία Ολλανδία, ωστόσο, που φαίνεται πιο σοβαρή ακόμα και από το Μουντιάλ του 2010.

Το παιχνίδι της Εθνικής μας όσο και να θέλουμε να το ξεχάσουμε, οι φάσεις του Μήτρογλου στο τέλος της κανονικής διάρκειας και της παράτασης θα έρθουν να μας το θυμίζουν. 24 τελικές για την Ελλάδα, 6 για την Κόστα Ρίκα που έδειξε ότι δεν αποτελεί κάτι το ιδιαίτερο, χωρίς βέβαια αυτό να μειώνει την απίστευτη μέχρι τώρα πορεία της. Οι ευκαιρίες του Μήτρογλου, όπως είπαμε, η αντεπίθεση 5 εναντίον 2, τα γόνατα του Νάβας και η απόκρουσή του στο πέναλτι του Γκέκα είναι τα σημεία που δεν θα ξεχάσουμε και που ολοκλήρωσαν το παζλ ενός συγκλονιστικού αγώνα, του πρώτου για τις δύο ομάδες σε φάση των «16» σε Μουντιάλ.

Δεν σταματάμε εδώ, καθώς τα αγωνιώδη ματς συνεχίστηκαν, με την Αλγερία να δυσκολεύει σε τρομερό βαθμό την Γερμανία που χρειάστηκε την παράταση για να κάμψει την αντίστασή της.  Το τακουνάκι του Σούρλε και οι αμέτρητες εξόδοι ως μπακότερμα του Νόιερ είναι άξια αναφοράς σε ένα παιχνίδι που διαπιστώσαμε για άλλη μια φορά την πειθαρχεία της ομάδας του Χαλίλχοτζιτς που μόνο τυχαία δεν έφτασε σε αυτό το σημείο για πρώτη φορά στην ιστορία της. Ματς για γερά νεύρα και το Αργεντινή-Ελβετία. Η παρέα του Μέσι κερδίζει τα παιχνίδια με μέτριες έως κακές εμφανίσεις, ωστόσο δείχνει ότι μπορεί να φτάσει μακριά με τις εμπνεύσεις (αν και ελάχιστες) του Μέσι. Ο τελευταίος έβγαλε την ασίστ στο γκολ του Ντι Μαρία στο 118’ και γενικά δείχνει να έχει πάρει πολύ προσωπικά το Μουντιάλ των μεγάλων αντιπάλων τους, των Βραζιλιάνων. Αυτό που ξέρουμε, πάντως, είναι ότι Βραζιλία και Αργεντινή εμφανίζονται πολύ κατώτερες των περιστάσεων. Το δοκάρι του Τζεμαϊλί στο 121’ ήταν αυτό που δεν θα ξεχάσουν ούτε οι Ελβετοί που θα μπορούσαν να οδηγήσουν το ματς στα πέναλτι, ούτε και οι Αργεντινοί που είδαν την τύχη να τους χαμογελά.

Το πιο όμορφο ματς, όμως, ήταν αυτό ανάμεσα σε Βέλγιο και ΗΠΑ, όπου οι Βέλγοι «κοπανούσαν» ανελέητα την εστία του Χάουαρντ χωρίς να καταφέρνουν να την παραβιάσουν για 90’ λεπτά. Η παράταση τους δικαίωσε με δύο γκολ καταγράφοντας στο τέλος 38 τελικές προσπάθειες, οι 27 στον στόχο! Ακόμα κι έτσι οι πεισματάρηδες Αμερικάνοι θα μπορούσαν να αλλάξουν την ροή του αγώνα, πρώτον, αν πετύχαιναν το γκολ με τον Γουοντολόφσκι στις καθυστερήσεις της κανονικής διάρκειας και δεύτερον, αν ολοκλήρωναν την επική ανατροπή που επιχείρησαν με ένα τρομερό 15λεπτο στο δεύτερο ημίχρονο της παράτασης. Το ρεκόρ επεμβάσεων (15 παρακαλώ) σε Μουντιάλ από τον Χάουαρντ αξίζει να σημειωθεί. Ξεπέρασε τον Περουβιανό, Ραμόν Κιρόγα που είχε κάνει 13 στον αγωνα με την Ολλανδία το 1978.

Στα υπόλοιπα δύο παιχνίδια η Γαλλία έκαμψε την αντίσταση των Νιγηριανών στο τέλος (στο 79’ το 1-0) που είδαν τον καλύτερο παίκτη τους, τον Ενιάμα, να κάνει μία άστοχη έξοδο που να στοιχίζει, ενώ η Κολομβία επιβλήθηκε πανεύκολα με 2-0 της Ουρουγουάης που χωρίς τον Σουάρεζ έδειχνε πολύ «μικρή». Το σπάνιας ομορφιάς γκολ του Χάμες Ροντρίγκες είναι το σημείο αναφοράς αυτής της αναμέτρησης, καθώς και ένα από αυτά που θα μνημονεύονται μετά το τέλος του Μουντιάλ.