Remi: «Βρίσκω την απόλαυση στη διαδικασία κι εμένα αυτό μου φτάνει»

Ο Άγγελος Κυπριανός, γνωστός και με το καλλιτεχνικό ως «Remi», είναι ένας νέος καλλιτέχνης ο οποίος παίζει folk, acoustic, country, rock ‘n’ roll μουσική. Ήδη μετράει 3 δίσκους στο δυναμικό του με τον τελευταίο να κυκλοφορεί το Μάιο. Το ιδιαίτερο με τον Remi όμως δεν είναι (μόνο) αυτό. Ο Remi είναι ένας καλλιτέχνης του δρόμου και φτιάχνει μουσική συλλέγοντας ιστορίες που συνάντησε στο δρόμο. Κάθε χρόνο ταξιδεύει στο εξωτερικό παίζοντας μουσική στο δρόμο ψάχνοντας για νέες ιστορίες.  Αυτόν τον καλλιτέχνη είχαμε την ευκαιρία να φιλοξενήσουμε στα Pints και να κάνουμε μια πολλή ενδιαφέρουσα κουβέντα.

Γιατί χρησιμοποιείς το καλλιτεχνικό όνομα «Remi»; Από πού προκύπτει;
Όλοι αυτό ρωτάνε! Δεν προκύπτει από κάπου. Απλά μου άρεσε σαν όνομα και το υιοθέτησα.

Πως ξεκίνησες να γράφεις μουσική μαζεύοντας ιστορίες από το δρόμο;
Έπαιζα μουσική πριν πέντε περίπου χρόνια στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου.
Εκείνη τη μέρα ήρθαν σε μια παρέα κάτι άνθρωποι από τη Συρία και μου είπε ο ένας ότι θέλει να ακούσει ένα τραγούδι για μια κοπέλα που είναι μακριά. Του είπα ότι όλα τα τραγούδια γι’ αυτό είναι! (γέλια) Με τα πολλά μου είπε την ιστορία του, ότι αυτός ήταν στη Συρία, ήταν παντρεμένος με τη γυναίκα της ζωής του, τον πήρανε στο στρατό, τον άφησε η γυναίκα και έφυγε, πήγε στην Ιταλία, προσπάθησε να τη βρει αυτός, του πήρε 10 χρόνια, εγώ τον πέτυχα στον 7ο χρόνο, αυτή είχε παντρευτεί άλλον, είχε κάνει παιδί και αυτός ήθελε να πάει να μείνει κοντά της και να είναι στην ίδια πόλη αλλά χωρίς να την ενοχλήσει πια και το έχει σκοπό ζωής. Αυτή είναι η πρώτη ιστορία που έκανα τραγούδι και κυκλοφόρησε στο τελευταίο άλμπουμ (πρόκειται για το τραγούδι «Goodbye»). Εκεί μου έκανε το κλικ να πηγαίνω από πόλη σε πόλη και να μαζεύω ιστορίες και έτσι ξεκίνησε όλο αυτό το πρότζεκτ.

Έχεις συλλέξει πολλές ιστορίες;
Τρία άλμπουμ! Δεν είναι όλα τα τραγούδια αλλά είναι τα περισσότερα.

Οι μουσικοί που έχεις δίπλα σου είναι από τον πρώτο δίσκο ή βρίσκεις διάφορους μουσικούς και τους φωνάζεις να συνεργαστείτε;
Κάποιοι είναι από το 1ο άλμπουμ, κάποιοι είναι καινούριοι, φωνάζω και άτομα από παλιότερα άλμπουμ να ξανασυνεργαστούμε, είναι γενικά ένας ανοιχτός κύκλος, είναι συνεργάτες όλοι και όλοι έχουν βοηθήσει πάρα πολύ. Έχω επαφή με όλους.

1558571_10152571770618312_396252835_nΕίσαι σόλο καλλιτέχνης ή είστε μπάντα γιατί αλλού διαβάζουμε «Remi» και αλλού «Remi Band».
Είναι σόλο και η μπάντα συνεργασία. Το «Remi» είναι το  καλλιτεχνικό μου όνομα. Απλά η μπάντα είναι οι άνθρωποι που συνεργαζόμαστε και εξαιτίας τους βγαίνει και αυτός ο ήχος. Δηλαδή είναι ένα πράγμα αλλά… όσο ξεκάθαρο είναι για εσένα είναι και για εμένα! (γέλια) Σαν προφίλ, η σύνθεση, η μουσική και οι στίχοι είναι δικοί μου, απλά χωρίς αυτούς τους ανθρώπους δεν γίνεται. Ενορχηστρώνουν και όλοι βάζουν κάτι δικό τους μέσα

Τη μουσική δηλαδή για όλα αυτά τα όργανα τη γράφεις εσύ;
Ανάλογα. Κάποια εγώ, κάποια αυτοί. Όταν δουλεύεις και καιρό με κάποιους ανθρώπους σου ψιλοβγαίνει αυτόματα. Ξέρουν τι θέλω και ξέρω τι μπορούν παίξουν.

1471770_10152422143333312_560819137_nΦέτος εμφανιζόσουν μαζί με τη χορευτική ομάδα «Dazzlers». Πες μας για τη συνεργασία αυτή.
Οι Dazzlers είναι χορευτές rock ‘n’ roll. Γνωριστήκαμε από μια χορευτική ομάδα που ήμουν κι εγώ. Βρεθήκαμε στη Φοινικούντα το καλοκαίρι σε ένα rock ‘n’ roll σουβλατζίδικο! Το οποίο έχει σουβλάκι και χορό. Όντως, δεν κάνω πλάκα, υπάρχει! Έτσι μας ήρθε αυτή  η ιδέα, τη δοκιμάσαμε σε μια πρεμιέρα στο θέατρο «Εμπρός», πήγε πάρα πολύ καλά και τη βγάλαμε και σε DVD. Τελικά κρατήσαμε τη συνεργασία όλη τη σαιζόν και θα την κάνουμε και του χρόνου.

 

 

Σε πόσες χώρες έχεις ταξιδέψει;
Δεν ξέρω ακριβώς, δεν τις έχω μετρήσει! Κάθε χρόνο κάνω ένα ταξίδι σε 5-6 χώρες. Αυτό το κάνω τα τελευταία 4-5 χρόνια. Έχω πάει και πολλές φορές στα ίδια μέρη.

Οι χώρες που έχεις ταξιδέψει επηρεάζουν το ύφος της μουσικής σου;
Δε μπορώ να πω ότι πήγα στην Ισπανία και μετά άρχισα να παίζω ισπανική κιθάρα. Δεν ξέρω αν μπορώ να το κάνω αυτό. Η μουσική μου είναι καθαρά δυτική και πιο αμερικάνικη

Με τον καιρό πάντως προσθέτεις μουσικά στοιχεία όπως π.χ. το «Bluegrass» το οποίο δεν υπήρχε τόσο στα προηγούμενα άλμπουμ σου
Το «Bluegrass» είναι καθαρά εφεύρεση του 3ου άλμπουμ. Το λίγο στοιχείο που υπάρχει, υπάρχει κυρίως στο τραγούδι «In Stone» και στο «Folk ‘n’ Rolla» λιγότερο. Το «Bluegrass» είναι και για εμένα κάτι καινούριο και φρέσκο στον κόσμο μου. Το ανακάλυψα πρόσφατα και το μελέτησα.

Πες μας για τα μουσικά σου ακούσματα.
Προφανώς μεγάλωσα με τα κλασσικά: Doors, Led Zeppelin, Pink Floyd, Queen και διάφορα ακόμα. Μετά έκανα μια στροφή στο singing/songwriting τύπου Bob Dylan, Leonard Cohen, Tom Waits και από πιο καινούρια πράγματα ακούω Norah Jones, Ray Lamontagne, Damien Rice και γενικά οτιδήποτε έχει να κάνει με folk ακουστικό ήχο

Γιατί έβαλες 18 κομμάτια στον 1ο σου δίσκο;
Ήμουν σε μια διαδικασία που δεν σκεφτόμουν καθόλου στρατηγικά. Δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό, απλά αυτά είχα, τα έβαλα! Δεν μπήκα καν στη διαδικασία να ξεχωρίσω κάτι. Ήταν πολύ επώδυνο για εμένα. Τώρα το κάνω σίγουρα διαφορετικά. Γι’αυτό τα άλμπουμ μου πια έχουν 11-12 το πολύ κομμάτια. Από εκεί και πέρα, αυτό το άλμπουμ ήταν μια αρχή για τα πάντα για εμένα.

Ποιο είναι το 1ο άλμπουμ που αγόρασες;
Bon Jovi το Crossroads το ’94.

Μουσική πότε ξεκίνησες να παίζεις;
Στα 17-18. Έπαιζα λίγο κιθάρα πιο μικρός αλλά ουσιαστικά ξεκίνησα στα 18 και πιο μετά έκανα μαθήματα φωνητικής.

Είσαι υπέρ της στρατευμένης τέχνης; Της τέχνης που έχει ένα σκοπό και θέλει να ευαισθητοποιήσει;
Πέρα από τα τραγούδια που δεν έχουν να πουν τίποτα, τα άλλα δεν έχουν έναν τέτοιο σκοπό; Όσο γενικώς και αν είναι. Οπότε είμαι σίγουρα υπέρ. Αυτός είναι ο ορισμός της τέχνης πιστεύω στα πάντα. Να προκαλέσει στον άλλον κάτι. Τώρα, όσον αφορά την πολιτική στη μουσική τη θεωρώ αρκετά κορεσμένη σε κάποια πράγματα. Δηλαδή δε μπορώ πια να ακούσω καινούρια τραγούδια που να λένε «Ξυπνήστε, Σηκώστε κεφάλι» κλπ. Δεν δουλεύει πια αυτή η καραμέλα. Μπορείς να δώσεις ένα πολιτικό στίγμα αλλά με άλλον τρόπο. Είναι σαν να γράφω εγώ ένα ερωτικό τραγούδι και να λέω για την εσωτερική κραυγή μέσα μου, τα δάκρυα από αίμα, τη σκιά στον τοίχο και τα αστέρια. Όλοι τα ίδια. Δεν γίνεται έτσι όμως

Πες μας για το κόνσεπτ του καινούριου σου δίσκου.
Τα προηγούμενα 2 άλμπουμ ήταν ακριβώς ιστορίες του δρόμου, κάποιες τέτοιες ιστορίες υπάρχουν και στο 3ο άλμπουμ. Το καινούριο άλμπουμ το ονόμασα «The Road Not Taken» και μιλάει για τις επιλογές που δεν κάναμε, τα B-Sides της ζωής. Είναι όλα αυτά που αφήνεις πίσω όταν κάνεις κάτι άλλο και ποτέ δεν θα μάθεις πως θα ήταν. Αυτό ήταν το ύφος και το feeling του άλμπουμ. Αυτός ήταν ο κεντρικός άξονας. Υπάρχουν και κάποιες ιστορίες που είναι αληθινές και δεν είχαν γραφτεί.

Έχεις κυκλοφορήσει και τους 3 δίσκους σου στο Ίντερνετ. Πόσο εύκολο είναι να βρεις εύκολα μια δισκογραφική εταιρεία στις μέρες μας;
Δεν υπάρχουν πια δισκογραφικές εταιρείες. Στην Ελλάδα τουλάχιστον. Έχουν πεθάνει αυτά τα πράγματα πολύ καιρό τώρα.

Έχεις ψάξει να βρεις κάποια εταιρεία;
Πάρα πολύ. Τώρα πια στην Ελλάδα δεν ψάχνω. Έχω μια επικοινωνία με διάφορα πράγματα έξω αλλά δεν είναι τίποτα σίγουρο. Δεν είναι πια οι ξεκάθαρες εποχές όπου οι εταιρείες έχουν κάτι να προσφέρουν, έχει κι ο καλλιτέχνης κάτι να προσφέρει, τα βάζετε κάτω μαζί και βγαίνει κάτι ωραίο. Είναι τι έχεις έτοιμο, τι έχουν αυτοί, τι μπορεί να γίνει, πως μπορεί να γίνει, ποιος θα το τρέξει, ποιος θα βάλει τα λεφτά. Δεν είναι τίποτα ξεκάθαρο. Το ότι θα συνεργαστώ εγώ με μια εταιρεία δεν σημαίνει πως δεν θα πληρώσω εγώ κάτι ή θα πληρώσει αυτή. Να στο πω απλά, δεν ξέρω κατά πόσο συμφέρει. Οποιονδήποτε. Πρέπει να είναι κάτι πολύ καλό, όχι κάτι πολύ μεγάλο ντε και καλά αλλά πρέπει να είναι κάτι πολύ αξιόλογο. Δηλαδή πρέπει η εταιρεία να έχει το αντίστοιχο μεράκι που έχει και η μπάντα.

Πόσο δύσκολο είναι για έναν νέο μουσικό που δεν έχει μια εταιρεία από πίσω του να προωθήσει τη δουλειά του και να γίνει γνωστός;
Δεν είναι καθόλου εύκολο. Θα παίξεις παντού όπου μπορείς. Θα σε ακούσει κόσμος, θα σε ξανακούσει αλλά όπως και να ‘χει όσο χρόνο χαλάς στη μουσική άλλο τόσο χρόνο πρέπει να χαλάσεις και στο προμόσιον ο ίδιος. Κι εγώ έχω αυτόν το ρόλο κιόλας. Έχω γίνει μάστερ στατιστικών στοιχείων, διαφημίσεων, κοινωνικών μέσων δικτύωσης, Youtube και όλα αυτά γιατί δεν γίνεται διαφορετικά! Βέβαια πρέπει να έχεις λεφτά να δίνεις συνέχεια και εκεί είναι το μπάτζετ που θα σου έδινε κάποτε μια εταιρεία που και τώρα να υπογράψεις δεν έχει μπάτζετ να σου δώσει, οπότε δεν έχει μεγάλη διαφορά. Έχει βέβαια κάποιες πόρτες που θα σου ανοίξει σε κάποια πράγματα τα οποία θα σου φάνε πολύ περισσότερο χρόνο όταν είσαι μόνος σου. Όχι ότι δε μπορείς αλλά δε μπορεί ένας άνθρωπος να τρέξει παντού. Δεν έχεις χρόνο να τα κάνεις όλα. Είναι πάρα πολύ δύσκολα όσον αφορά το ότι υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα εκεί έξω, συνέχεια, και τώρα που όλοι γράφουν μουσική σπίτι τους, όλοι έχουν κάτι να δείξουν, το οποίο δεν είναι απαραίτητα άσχημο αλλά είμαστε λίγο στην εποχή του απ’όλα γενικά. Είναι λίγο κουραστικό. Είναι κουραστικό και για τον ακροατή που δεν ξέρει που να πρωτοπάει και δεν πολυπάει κιόλας γιατί σε πόσα πράγματα να πάει;

Είναι και η εποχή του ίντερνετ που για ένα είδος μπορείς να βρεις άπειρα πράγματα.
Μπορεί να υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα αλλά δεν κρατάνε πολύ. Μέσα σε 1-2 χρόνια τα περισσότερα σχήματα σπάνε. Είναι πολύ δελεαστικό να το ξεκινήσεις αλλά είναι και πολύ κουραστικό να το συνεχίσεις. Αυτή που δεν το θέλουν πραγματικά θα κάνουν τον κύκλο τους γρήγορα.

Έχεις φτάσει ποτέ στο σημείο να πεις ότι δεν θέλεις να ασχοληθείς άλλο;
Το ηθικό είναι κάτι το οποίο ανεβοκατεβαίνει γενικά στη ζωή. Στα πάντα όμως. Αυτό είναι καθαρά υπαρξιακό το θέμα κι εγώ το έχω λύσει πολύ καιρό τώρα, οπότε δεν έχω τέτοια θέματα, όχι. Ξέρω πολύ καλά τι κάνω και γιατί το κάνω. Δεν περίμενα να γίνει κάτι για να το ευχαριστηθώ, το ευχαριστιέμαι ήδη. Δεν είναι κάτι το οποίο θα το ευχαριστηθώ άμα γίνω γνωστός ή άμα βγάλω λεφτά. Βρίσκω την απόλαυση στη διαδικασία κι εμένα αυτό μου φτάνει. Το παλεύω με ό,τι έχω και δεν έχω αλλά ήδη για εμένα είναι οκ.

10308550_10152960269913312_1154498079388459509_n

 

Πες μας για τις καλοκαιρινές σου περιοδείες
Είναι ένα mini tour στο οποίο με έχουν δεχτεί από ένα φεστιβάλ στην Ολλανδία* που είναι το παγκόσμιο φεστιβάλ singer/songwriter.  Μαζεύονται τραγουδοποιοί  από όλο τον κόσμο για να παίξουνε μόνο τα δικά τους κομμάτια. Γίνεται σε διάφορες πόλεις της Ολλανδίας, κρατάει μια εβδομάδα και εγώ παίζω στη Χάγη και στο Χάρλεμ και πιο μετά στο Άμστερνταμ σε μια τελευταία συναυλία. Από Ελλάδα είναι και η Ναλίσα Γκριν και ο LogOut (Χρήστος Λαϊνάς) σε αυτό. Έλληνες καλλιτέχνες με τους οποίους μπορεί να παίξουμε και κάτι όλοι μαζί εκεί πέρα. Μετά θα πάω στην Ιταλία για μουσική του δρόμου και μετά θα γυρίσω.

*το φεστιβάλ διεξάγεται αυτήν την εβδομάδα

 

Που θα εμφανίζεσαι τη νέα σαιζόν με τους Dazzlers;
Το χειμώνα παίξαμε στο Faust και πήγε πάρα πολύ καλά όλη τη σαιζόν. Θέλω να πιστεύω ότι θα είμαστε και στη 2η σαιζόν αρκετά εκεί πέρα. Φέτος θέλω να περιοδεύσουμε λίγο παραπάνω με τη μπάντα, να παίξουμε παντού στην Ελλάδα, κάτι το οποίο το καταφέραμε μόνο σε λίγα μέρη μέχρι τώρα. Είναι αρκετά δύσκολο στην εποχή μας ειδικά με μεγάλο σχήμα. Μαζί με τους χορευτές είμαστε 9 άτομα και είναι δύσκολο να μετακινηθούμε.

Remi official site: http://www.remiband.com/
Ακούστε τη μουσική του Remi εδώ: http://remiband.bandcamp.com