Η δικαίωση άργησε μία μέρα

Δεν έχουν περάσει δύο μήνες από την υπόθεση της Μανωλάδας, γνωστή και ως οι «ματωμένες φράουλες». Ήταν στις 17 Απριλίου, όταν περίπου διακόσιοι αλλοδαποί καλλιεργητές φράουλας αποφάσισαν να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα έξι μηνών. Η μόνη «απάντηση» που πήραν από τους τρεις επιστάτες που πήγαν να συναντήσουν ήταν μερικές… σφαίρες, οι οποίες τραυμάτισαν περίπου 30 μετανάστες.

Σήμερα, λοιπόν, είχε προγραμματιστεί να γίνει η δίκη για τους πυροβολισμούς σε βάρος των εργατών στη Μανωλάδα. Για την υπόθεση κατηγορούνται τέσσερις ιδιοκτήτες γης, οι οποίοι είχαν συλληφθεί μετά τους πυροβολισμούς. Η σοβαρή αυτή δίκη, όμως, δεν αντιμετωπίζεται με την σοβαρότητα που της αρμόζει, καθώς ήδη ξεκίνησε με δύο διακοπές: την πρώτη φορά, επειδή δεν υπήρχε διερμηνέας για να μεταφράσει στους μετανάστες την ακροαματική διαδικασία και την δεύτερη, επειδή τελικά, βρέθηκε… λάθος διερμηνέας, αφού, σύμφωνα με τους συνηγόρους υπεράσπισης των κατηγορουμένων, ο διερμηνέας ήταν Πακιστανός, ενώ οι μετανάστες εργάτες είναι Μπαγκλαντεζιανοί. Εκτός αυτού, οι συνήγοροι υπεράσπισης κατέθεσαν έγγραφο, με το οποίο ζητείται από τους αλλοδαπούς, με ελληνική γραφή, να εκπροσωπηθούν στο δικαστήριο από συγκεκριμένους δικηγόρους. Οι συνήγοροι υπεράσπισης αμφισβητούν την προέλευση αυτού του εγγράφου, καθώς οι μετανάστες δεν γνωρίζουν ελληνικά.

Πρόκειται, λοιπόν, για μία δίκη τόσο προβληματική όσο και η υπόθεση η οποία εκδικάζεται, καθώς το ελληνικό κράτος δεν έχει μεριμνήσει ούτε καν για τα απαραίτητα, όπως για την ύπαρξη διερμηνέα. Παράλληλα, δεκάδες μετανάστες έχουν συγκεντρωθεί έξω από τα δικαστήρια της Πάτρας, οι οποίοι, παρά την διακοπή της δίκης, εξακολουθούν να διαμαρτύρονται, κρατώντας ένα πανό που γράφει: «Νίκη στους μετανάστες εργάτες της Μανωλάδας – Στη φυλακή οι ένοχοι».

Βέβαια, δεν πρέπει να βλέπουμε την υπόθεση με τις ματωμένες φράουλες ως ένα μεμονωμένο περιστατικό. Η Μανωλάδα υπήρχε από πριν, το ίδιο και η εκμετάλλευση των εργατών της περιοχής. Ας σκεφτούμε μόνο τις άθλιες συνθήκες κάτω από τις οποίες δουλεύουν οι εργαζόμενοι στα θερμοκήπια της φράουλας. Οι εργάτες αμείβονται με λιγότερα χρήματα από τον κατώτατο μισθό, ζουν σε παράγκες και αναγκάζονται να δίνουν περισσότερα από τα μισά χρήματα που κερδίζουν σε ενοίκιο στους εργοδότες τους. Η εκμετάλλευση και η βία δεν ξεκίνησαν στις 17 Απριλίου γι’ αυτούς: ήταν και είναι ένα καθημερινό φαινόμενο.

Αυτά ακριβώς είναι και τα αποτελέσματα της μαύρης εργασίας που αποτελεί πια ένα ανεξέλεγκτο φαινόμενο. Αρκεί να αναφερθούν τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, σύμφωνα με τα οποία, το ποσοστό ανασφάλιστων εργαζομένων παραμένει σε υψηλά επίπεδα άνω του 20%, ακόμα και μετά την υποτιθέμενη εντατικοποίηση των ελέγχων και την επιβολή υψηλών προστίμων. Κι όμως, δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει ότι το ποσοστό της μαύρης εργασίας του φετινού Απρίλη (21,65%) είναι αισθητά μικρότερο από αυτό του περυσινού (39,18!). Γενικότερα, τα ποσοστά της χώρας μας εξακολουθούν να μην είναι αισιόδοξα, με την ανεργία να παραμένει σε υψηλά επίπεδα (26,5%), καθιστώντας την Ελλάδα… πρώτη από τους τελευταίους.

Με βάση τα παραπάνω στοιχεία και επιστρέφοντας στην υπόθεση της Μανωλάδας, διαπιστώνουμε πως παρά το γεγονός ότι στο ακροατήριο θα καταθέσουν μόνο οι εργάτες που τραυματίστηκαν πριν περίπου ενάμιση μήνες, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι η συγκεκριμένη υπόθεση σχετίζεται με μία γενικότερη και μακρόχρονη παραβίαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου, με ένα ευρύτερο φαινόμενο, το οποίο έχει κουκουλωθεί εδώ και χρόνια – όπως κουκουλώνονται όλες οι αντίστοιχες υποθέσεις, άλλωστε. Από τη μεριά τους οι εργοδότες εξακολουθούν να δρουν ανενόχλητοι, και, εκμεταλλευόμενοι κρίση και ανεργία, βρίσκουν τα πιο αδύναμα θύματα και μετατρέπουν την εργασία σε σκλαβοπάζαρο.

Πάντως, αν και η δίκη ξεκίνησε με αδικαιολόγητες ελλείψεις και διακοπές, δεν παύει να είναι πρωτοφανές το γεγονός ότι μία τέτοια υπόθεση μαζικής εργασιακής βίας και εκμετάλλευσης τίθεται για πρώτη φορά ενώπιον της δικαιοσύνης. Κι αν αυτό από μόνο του δεν αποτελεί απάντηση στους εργοδότες, τότε ίσως η απάντηση είναι ο νέος Σύριος μετανάστης δήμαρχος Ανδραβίδας – Κυλλήνης, όπου ανήκει διοικητικά και η Μανωλάδα. Λίγο μετά την εκλογή του, μάλιστα, ο δήμαρχος Ναμπίλ Μοράντ δήλωσε ότι σκοπεύει να βρει λύσεις προκειμένου να εξασφαλιστεί η νόμιμη απασχόληση και η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των μεταναστών εργατών.

Άλλωστε, εξαρχής κανείς δεν κατάφερε να κλείσει τα στόματα των εργατών ούτε να σταματήσει την εκστρατεία – μποϊκοτάζ στις ματωμένες φράουλες της Μανωλάδας, η οποία κυκλοφόρησε και παγκόσμια, μέσω του διαδικτύου, με κεντρικό σύνθημα: «Πριν αγοράσεις ξανά φράουλες από τη Μανωλάδα, απλώς σκέψου πως είναι γεμάτες με το αίμα μεταναστών εργατών».