Η ανάπτυξη είναι προ των πυλών

Ο καταιγισμός κατασχέσεων μετεκλογικά έχει κάνει τους έλληνες πολίτες να αναρωτιούνται. Τελικά οι εκλογές όντως έδωσαν κάποιο, οποιοδήποτε, μήνυμα σε κάποιον, οποιονδήποτε; Τελικά η ανάπτυξη που κρύβεται; Αυτά και άλλα τόσα ερωτήματα πέρασαν πρόσφατα από το μυαλό μου με αφορμή μια συνηθισμένη συζήτηση.

Λίγες ημέρες πριν, παραβρέθηκα λοιπόν σε μια συζήτηση όπου ένας εκ των παρευρισκόμενων ήθελε να μοιραστεί τα προσωπικά του βάσανα της κρίσης. Μίλησε για χαρτιά κατάσχεσης, για δικαστικούς επιμελητές, για άγχος, για ψυχολογική βία. Όχι με αυτά τα λόγια αφού η δική του προσωπική σύγχυση δεν άφηνε περιθώρια για στοχασμούς, όμως όλα αυτά κρύβονταν πίσω από τα τρεμάμενα λόγια του. Ακούγαμε όλοι με πολύ προσοχή ενώ μόλις τελείωσε, μετά κόπων και βασάνων, η εξιστόρηση κάποιος άλλος πετάχτηκε και είπε: «Ρε παιδιά είναι δυνατόν; Συμβαίνουν ακόμα κατασχέσεις και διακοπές ρεύματος; Αφού ξεπεράσαμε τα προβλήματα, η ανάπτυξη είναι εδώ». Τελικά τα δικά του λόγια ήταν ακόμα πιο τραγικά από τα προηγούμενα αφού τα πίστευε και επιχειρηματολογούσε υπέρ τους. Πλεόνασμα, ανάπτυξη, αγορές και άλλες τέτοιες λέξεις περιφέρονταν στο τραπέζι  με νόημα και χλευασμό από τους υπόλοιπους. Μάταιη όμως η προσπάθεια. Δεν γίνονται πια τέτοια βάναυσα πράγματα εν καιρώ πλεονάσματος. Α, την ανάπτυξη μην ξεχάσω και την έξοδο στις αγορές! Βέβαια, τα είπε ο πρωθυπουργός μας, τα τόνισε ξανά και ξανά, τώρα αν εσύ δεν ακούς είναι γιατί μένεις εγκλωβισμένος στα μικρό προβλήματά σου. Πόσο εγωιστής!

Προς ενημέρωση όλων μας, μετεκλογικά, η κυβέρνηση προωθεί δυναμικά τις ηλεκτρονικές διαδικασίες. Έτσι, μπαίνουν σύντομα στη ζωή μας όροι όπως ηλεκτρονικό περιουσιολόγιο για έλεγχο του «πόθεν έσχες», ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και κατασχέσεις. Αμέ, εκσυγχρονιζόμαστε! Την ίδια στιγμή η γειτονική Ισπανία αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα με χιλιάδες κατασχέσεις να έχουν πραγματοποιηθεί και άλλες τόσες να βρίσκονται προ των πυλών. Η κινητοποίηση του κοινωνικού συνόλου, η ομόνοια και η σύμπνοια έχουν καταλήξει στην παύση δεκάδων κατασχέσεων λόγω αντιδράσεων.

Που θέλω να καταλήξω; Ό,τι και αν γίνει, όση «ανάπτυξη» και αν επωμιστούμε, όσο πλεόνασμα και αν μπορέσουμε να αντέξουμε, το μεγάλο μας όπλο δεν μπορεί να μας το κατασχέσει κανείς. Τα έχουμε ξαναπεί, ανθρωπιά λέγεται. Ας ακούσουμε ο ένας τον άλλο, ας μοιραστούμε τον πόνο και το πρόβλημα του διπλανού μας, ας σπάσουμε σε πολλά κομμάτια το άγχος, τις έγνοιες και τις υποχρεώσεις μας. Έχει αποτέλεσμα! Είναι αβάσταχτο να εξαρτάται η διάθεση και η καθημερινότητά μας, ενίοτε και η υγεία μας (ψυχική και σωματική), από τα χρήματα. Κυρίως είναι απάνθρωπο! Συζητήστε, εκφραστείτε, επικοινωνήστε. Ας μην παραδίδουμε τα μόνα μας όπλα αμαχητί.