Ανθρωπισμός είναι ένα θύμα της κρίσης

Το θέμα των πανελληνίων στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας με έκανε να σκεφτώ τι σημαίνει ανθρωπισμός για εμένα. Φαινόμενα που αποδεικνύουν το έλλειμμα ανθρωπιάς στην εποχή μας ζητήθηκαν από τους τελειόφοιτους μαθητές και κατά τη γνώμη μου η λίστα, ειδικά στην εποχή μας, δεν έχει τελειωμό. Πάραυτα, πρόκειται για ένα εξαίσιο θέμα, επίκαιρο, μεστό και ευρύ. Πραγματικά ό,τι πρέπει για έκθεση ιδεών. Σκέψεις, λέξεις και εικόνες πέρασαν πολλές από το μυαλό μου και όταν το πάζλ ενώθηκε, έγινε κείμενο.

Ενόσω περπατούσα λοιπόν στο κέντρο της όμορφης και καλοκαιρινής πλέον πρωτεύουσας, άκουγα στα ακουστικά μου να ανακοινώνεται, από τον ραδιοφωνικό εκφωνητή, το θέμα της έκθεσης: ανθρωπισμός και ανθρωπιά. Δεκάδες συνειρμοί πέρασαν από το μυαλό μου, πόλεμος, ρατσισμός, ανθρώπινα δικαιώματα. Οι ρεαλιστικές εικόνες όμως ήταν πολύ πιο δυνατές από τις λέξεις.

Αναρωτιέμαι που μπορεί να χωρέσει ο όρος ανθρωπισμός στη νέα ελληνική κοινωνία, την απάνθρωπη κοινωνία της κρίσης όπου όνειρα, σχέδια και ζωές είναι παρατημένα κυριολεκτικά στο δρόμο. Το απόλυτο φαινόμενο της απανθρωπιάς περιφέρεται στους δρόμους της Αθήνας, και όχι μόνο, με εκατοντάδες άστεγους να το ακολουθούν. Δρόμοι, πλατείες, παγκάκια και σκαλιά γίνονται το καταφύγιο για προσωπικά όνειρα και αξιώσεις για μια καλύτερη ζωή ντυμένη με αξιοπρέπεια. Κάδοι απορριμμάτων έχουν μετατραπεί σε παντοπωλεία για κάποιους συμπολίτες μας που πασχίζουν να επιβιώσουν. Ηλικιωμένοι ζητιανεύουν για να πάρουν το φάρμακό τους που επείγει και οι ζητιάνοι νέας γενιάς που ντρέπονται μέχρι και να ζητήσουν οτιδήποτε, στέκονται υπομονετικά έξω από το super market της γειτονιάς περιμένοντας κάποιον να τους προσέξει. Δεν μπορεί σε κάποιον θα έχει απομείνει λίγη ανθρωπιά, ένα ψήγμα ανθρωπισμού που θα τον κάνει να ενδιαφερθεί για τον διπλανό του που υποφέρει λίγο περισσότερο από τον ίδιο. Σχεδόν πάντα όμως τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά.

Ευτυχώς ή δυστυχώς, το δικό μου κείμενο δεν θα υποστεί διορθώσεις οπότε δεν χρειάζεται να σκεφτώ αν το ύφος μου είναι υπέρ το δέον συναισθηματικό ή καταστροφολογικό. Προσωπικά πιστεύω, αν με ρωτάτε, πως ανθρωπισμός και ανθρωπιά είναι δυο όροι σχεδόν ταυτόσημοι οι οποίοι αποτελούν τα βασικά μας όπλα απέναντι σε κάθε δεινό που θυματοποιεί το ανθρώπινο είδος, όπως το χρήμα για παράδειγμα. Είμαι ρεαλίστρια και γνωρίζω καλά πως δεν μπορούμε να σώσουμε τον κόσμο από την φτώχεια, την κακία και τον πόνο. Ταυτόχρονα όμως θαυμάζω τους ρομαντικούς ανθρώπους και έτσι υποστηρίζω σθεναρά πως μπορούμε να σώσουμε την ανθρωπιά σαν έννοια και τον ανθρωπισμό σαν στάση ζωής. Καλή μας επιτυχία!