Είμαστε και εμείς οι αναποφάσιστοι… Ψηφοφόροι σε πλήρη σύγχυση

Βρέθηκα εχθές που λέτε, σε μια συζήτηση πολιτικού περιεχομένου μεταξύ φίλων με κύρια θετικά χαρακτηριστικά τους τη μόρφωση, το πάθος και το νεαρό της ηλικίας τους. Με αφορμή μια πολιτική διαφήμιση που διέκοψε το πρόγραμμα που παρακολουθούσαμε, μπήκαμε και εμείς στον χορό της ανταλλαγής πολιτικών απόψεων. Οι s.o.s. λέξεις γνωστές και μη εξαιρετέες: ψήφος, εκλογές, Σαμαράς, Τσίπρας, ευρώ, αστάθεια και πολλές άλλες ακόμα. Το επιθυμητό αποτέλεσμα κοινό, όπως επίσης και τα προβλήματα, ο τρόπος όμως επίλυσης πολύ διαφορετικός για τον καθένα. Έτσι αποφάσισα να κατατάσσω από τούδε και στο εξής, τέτοιου είδους συζητήσεις στον κοινωνιολογικό και όχι αυστηρά στον πολιτικό χώρο.

Όλοι σας φαντάζομαι έχετε βρεθεί τις τελευταίες βδομάδες σε τουλάχιστον μια αντίστοιχη συζήτηση με τις απόψεις να αποκλίνουν σημαντικά, τους τόνους να ανεβαίνουν σταδιακά και το αποτέλεσμα να είναι τελικά… ο μεγάλος χαμένος της βραδιάς αφού ο καθένας παίρνει πίσω τις απόψεις του, ίδιες και απαράλλαχτες και φεύγει. Αυτό όμως είναι το νόημα, η ανταλλαγή απόψεων αφού καθώς εξηγείς στους άλλους αυτό που πιστεύεις, ταυτόχρονα αντιλαμβάνεσαι και εσύ ο ίδιος κατά πόσο είσαι σε θέση να το υποστηρίξεις και αν σε εκφράζει. Έλα όμως που εμένα, και όσους ανήκουν στην ομάδα των αναποφάσιστων ψηφοφόρων, αυτές οι συζητήσεις μου κάνουν το κεφάλι καζάνι. Όλα μπερδεύονται ακόμα περισσότερο στο μυαλό μου. Εκτός των άλλων υπάρχει και ένα βασικό πρόβλημα: βρίσκω σε όλους (σχεδόν) ένα μέρος αλήθειας, ένα μέρος δίκαιου που δεν μπορώ να το παραβλέψω. Εχθές βρήκα την ιδανική λύση! Θέλω εκλογές (τουλάχιστον ευρωπαϊκές) που θα ψηφίζω μόνο πρόσωπα, έξω από κόμματα, παρατάξεις και περιορισμούς. Ξέρω πως είναι αδύνατο και ανώφελο επιπλέον όμως πρέπει να καταλάβετε και τη θέση μου.

Ο ένας δεν θα ψηφίσει ΚΚΕ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΙΡΥΖΑ μόνο και μόνο γιατί είναι κατεστημένο ενώ ο δεύτερος θα τα επιλέξει ακριβώς για αυτό το λόγο. Ένας τρίτος θα επιλέξει ένα κόμμα λόγω αντίδρασης προς ένα άλλο ενώ ένας τέταρτος θα ψηφίσει ένα κόμμα ισχυρό επειδή πρέπει και θέλει να πάρει θέση στα πολιτικά δρώμενα της χώρας. Οι απόψεις όμως δεν τελειώνουν εδώ αφού υπάρχει ακόμα ένας ο οποίος θα ψηφίσει με το κριτήριο των outsider προβάλλοντας έτσι την διαφοροποίηση του προς τα πολιτικά δρώμενα ενώ τελικά υπάρχει άλλος ένας ψηφοφόρος που είναι καχύποπτος απέναντι σε όλους. Το περίεργο και το μαγικό με αυτές τις συζητήσεις είναι πως καμία (σχεδόν) άποψη δεν μπορεί να θεωρηθεί σωστή ή λάθος, άξια ή μη λόγου. Εγώ όμως και πάλι δεν μπορώ να βρω την άκρη του νήματος.

Θα μου πεις «πολιτική άποψη δεν έχεις;» και θα σου απαντήσω «φυσικά και έχω», όμως και πάλι δεν έχω μια ξεκάθαρη εικόνα στο μυαλό μου για το τι θέλω να ψηφίσω. Το σκεφτόμουν λοιπόν εχθές όλη νύχτα και η δική μου κατάληξη ήταν η παρακάτω. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε μια πολύ κρίσιμη καμπή της ελληνικής πολιτικής σκηνής που θα καθοριστεί από τις μεθαυριανές και τις μελλοντικές εκλογές. Η ψήφος μας είναι σημαντική και ότι και αν εκφράζει, συνολικά θα δώσει μια εικόνα της ελληνικής κοινωνίας που έχει χαθεί στο λαβύρινθο της κρίσης. Η αποχή δεν είναι επιλογή, αφού θεωρώ πως η ψήφος είναι από τα λίγα δικαιώματα μας που έχουν παραμείνει ανέγγιχτα. Ας αφήσουμε λοιπόν κατά  μέρος τους προσωπικούς, πολιτικούς εγωισμούς και ας ψηφίσουμε ακόμα και με τη λογική του «μη χείρον, βέλτιστον». Ας ψάξουμε να βρούμε τον υποψήφιο που μας ταιριάζει και θεωρούμε πως αξίζει ένα πολιτικό βήμα και ας δώσουμε στους επαγγελματίες πολιτικούς την δυνατότητα να δράσουν με δυνατούς συμπαίκτες και συνεργάτες. Εγώ, ίσως η πιο αναποφάσιστη ψηφοφόρος της Αττικοβοιωτίας, ψηφίζω ψήφο για να μπορούμε να είμαστε εμείς υπεύθυνοι για τα καλά που θα γευτούν μελλοντικά, όσοι Έλληνες πολίτες δεν έχουν ακόμα το δικαίωμα να αποφασίσουν για το μέλλον τους.