Η φετινή Premier είχε τα πάντα

Χωρίς κάποια έκπληξη ολοκληρώθηκε χθες (11/5) το πρωτάθλημα της Premier League, με την Μάντσεστερ Σίτι να στέφεται πρωταθλήτρια για 4η φορά στην ιστορία της και για 2η τα τελευταία τρία χρόνια. Πικρή γεύση για την Λίβερπουλ που έφτασε τόσο κοντά στον τίτλο μετά από 24 χρόνια, ωστόσο η ήττα που περίμενε από τους «πολίτες» δεν ήρθε ποτέ, με αποτέλεσμα να συμβιβασθεί με την δεύτερη θέση.

Ένα πρωτάθλημα που είχε ρεκόρ, συγκινήσεις και μια Λίβερπουλ βγαλμένη από παραμύθι (κι ας μην πήρε τον τίτλο, τελικά) έφτασε στο τέλος του αφήνοντάς μας με την προσμονή αυτούς τους τρείς μήνες μέχρι τα μέσα Αυγούστου που οι παίκτες θα επιστρέψουν ξανά στα γήπεδα της Premier. Ναι, σύμφωνοι έχουμε ένα Μουντιάλ μπροστά μας, εντούτοις αυτά που πρόσφερε την φετινή σεζόν και θα συνεχίσει να προσφέρει, όσα χρόνια και να περάσουν, το αγγλικό πρωτάθλημα δύσκολα θα βρεθούν σε κάποια άλλη γωνιά του ποδοσφαιρικού πλανήτη.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή και ας δούμε μερικά σημεία που δεν θα ξεχάσουμε εύκολα από την φετινή Premier.

Πρώτο και κύριο είναι η ατμόσφαιρα και το κλίμα μέσα στο οποίο παίζεται ποδόσφαιρο στην Αγγλία. Το έχω πει και θα το ξαναπώ, πουθένα σε κανένα άλλο πρωτάθλημα στον κόσμο δεν υπάρχει ιδανικότερο κλίμα για έναν ποδοσφαιριστή για να παίξει ποδόσφαιρο. Οι φίλαθλοι γνωρίζουν το πνεύμα και την ουσία του αθλήματος, το ίδιο και οι παίκτες. Η εικόνα των φίλων της Λίβερπουλ να τραγουδούν το “You’ll Never Walk Alone” με υψωμένα τα κασκόλ, με σημαίες να ανεμίζουν, πριν την έναρξη του ματς με την Μάντσεστερ Σίτι στο «Άνφιλντ», όλα αυτά υπό την σκιά της μαύρης επετείου του Χίλσμπορο, μένει στο μυαλό και δείχνει μια υγιή νοοτροπία, διαφορετική απ’ ότι έχουμε συνηθίσει στην χώρα μας.

Όσον αφορά στην πρωταθλήτρια Μάντσεστερ Σίτι, το ένα και μοναδικό σημείο που πρέπει να σταθούμε νομίζω είναι ένα και ακούει στο όνομα του Γιάγια Τουρέ. Ο πολυσύνθετος μέσος από την Ακτή Ελεφαντοστού ήταν το Α και το Ω της Σίτι την φετινή χρονιά, κάτι που φαίνεται και από τα 20 γκολ που πέτυχε, αριθμός εντυπωσιακός για έναν παίκτη που δεν είναι επιθετικός. Χωρίς αυτόν οι «πολίτες» θα ήταν άλλη ομάδα και τολμώ να το πω, πως το πρωτάθλημα θα ήταν δύσκολη υπόθεση για την ομάδα του Πελεγκρίνι. Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να πάρετε μια γεύση από… Τουρέ. Το τελευταίο του φετινό γκολ στο προτελευταίο ματς της σεζόν με την Άστον Βίλα. Εντυπωσιακός.

Και πάμε στην ευχάριστη έκπληξη της χρονιάς, την Λίβερπουλ. Η ομάδα του Μπρένταν Ρότζερς ξεκίνησε χωρίς ιδιαίτερες βλέψεις για τίτλο, με πρωταρχικό στόχο την έξοδο στο Champions League, μιας και φέτος ο ιστορικός σύλλογος από το Μέρσεϊσαϊντ απείχε από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ωστόσο, το ξεπέταγμα παικτών όπως ο Στάριτζ, ο Στέρλινγκ, ο Φλάναγκαν, ο Μινιολέ, ο Χέντερσον, καθώς και η εκπληκτική φόρμα του Σουάρες, αλλά και του Τζέραρντ, έδωσαν στην Λίβερπουλ την δυνατότητα να διεκδικήσει από το πουθενά τον τίτλο, παίζοντας παράλληλα και ένα ποδόσφαιρο που θα ζήλευαν πολλές ομάδες. Μετά την Σίτι που πέτυχε 102, η Λίβερπουλ είχε την δεύτερη παραγωγικότερη επίθεση στο πρωτάθλημα με 101 τέρματα έχοντας στις δύο πρώτες θέσεις των σκόρερ δύο δικούς της παίκτες.

Οι Λουίς Σουάρες και Ντάνιελ Στάριτζ σημείωσαν μαζί 53 γκολ την φετινή χρονιά (31 ο πρώτος, 22 ο δεύτερος) και έγιναν το παραγωγικότερο δίδυμο στην ιστορία των «κόκκινων». Ο Ουρουγουανός και ο Άγγλος είχαν αφήσει εδώ και καιρό πολύ πίσω τα δίδυμα των Ίαν Ρας και Κένι Νταλγκλίς  την σεζόν 1982/1983 (42 γκολ συνολικά οι δυο τους), των Τζον Όλτριτζ και Πίτερ Μπίρντσλι το 1987-1988 (41 γκολ), των Τζον Μπαρνς και Ίαν Ρας το 1989-1990 (40 γκολ) και των Ρόμπι Φάουλερ και Σταν Κόλιμορ το 1995-1996 (42 γκολ). Ταυτόχρονα η φετινή ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του αγγλικού πρωταθλήματος, όπου στις δύο πρώτες θέσεις των σκόρερ βρίσκονται παίκτες από την ίδια ομάδα.

Παράλληλα με αυτά τα εντυπωσιακά ρεκόρ ένας ποδοσφαιριστής των «κόκκινων» ο Μάρτιν Σκρτελ έκανε ρεκόρ… αυτογκόλ στην Premier League, πετυχαίνοντας τέσσερα (!). Αυτό είναι κάτι που καταδεικνύει και την άσχημη αμυντική λειτουργία της Λίβερπουλ την φετινή χρονιά (παθητικό 50 τερμάτων) που σε αρκετά παιχνίδια της στοίχισε.

Ξεχωριστή αναφορά πρέπει να γίνει στον αρχηγό Στίβεν Τζέραρντ και το πάθος που έβγαλε μέσα στο γήπεδο, παλεύοντας για έναν τίτλο που είναι ο μοναδικός που λείπει από την συλλογή του. Ο Τζέραρντ έκανε τα πάντα μέσα στο γήπεδο σε έναν ειδικό ρόλο μπροστά από τους δύο κεντρικούς αμυντικούς της Λίβερπουλ, ωστόσο η τραγική ειρωνεία είναι ότι το γλίστρημά του στο ματς με την Τσέλσι ήταν αυτό που στέρησε στην ομάδα του τον τίτλο. «Πίστευα ότι δεν θα μπορούσα ποτέ ξανά να διεκδικήσω τον τίτλο της Πρέμιερ Λιγκ, αλλά φέτος, μαζί με τους καταπληκτικούς συμπαίκτες μου, δείξαμε ότι μπορούμε να φτάσουμε στο όνειρο. Έχω ακόμα ένα – δυο χρόνια καριέρας και δεν θα σταματήσω ποτέ να διεκδικώ την κορυφή του πρωταθλήματος… Δεν θα το βάλω ποτέ κάτω», ήταν το σχόλιο του μεγάλου αρχηγού μετά το τέλος του τελευταίου αγώνα με την Νιουκάστλ. Σεβασμός.


Πανέμορφο animated video από τον Richard Swarbrick

Στα υπόλοιπα της Premier, η Τσέλσι του Μουρίνιο έμεινε στην τρίτη θέση χωρίς κάποιο τίτλο και με κακό ποδόσφαιρο. Βέβαια, η νίκη των «μπλε» επί της Λίβερπουλ μέσα στο «Άνφιλντ» είναι αυτή που καθόρισε το αποτέλεσμα του φετινού τίτλου στην Αγγλία. Μια από τα ίδια και για την Άρσεναλ που τερμάτισε στην 4η θέση, παρόλο που μέχρι ένα σημείο πάλεψε ακόμα και για το πρωτάθλημα, ενώ ευχάριστη νότα ήταν η εξαιρετική Έβερτον που κόντραρε στα ίσα όλους του μεγάλους, τερματίζοντας πέμπτη. Την τελευταία ευρωπαϊκή θέση πήρε η αλλοπρόσαλλη Τότεναμ (6η), αφήνοντας πίσω της το «φάντασμα» της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η οποία έμεινε εκτός ευρωπαϊκών διοργανώσεων για πρώτη φορά μετά το 1981. Ο διάδοχος του Φέργκιουσον, Ντέιβιντ Μόγιες, τα έκανε μαντάρα, έφυγε, και η κακή φετινή χρονιά των «κόκκινων διαβόλων» ολοκληρώθηκε με τον Ράιαν Γκιγκς να εκτελεί χρέη παίκτη-προπονητή. Highlight η τελευταία εμφάνιση του σπουδαίου Γκιγκς μπροστά στο κοινό της ομάδας.

Ευχάριστες εκπλήξεις οι Σαουθάμπτον και η Κρίσταλ Πάλας που έκαναν πορεία που κανείς δεν θα περίμενε, ενώ Νόριτς, Φούλαμ, Κάρντιφ αποχαιρέτησαν την κατηγορία.

Αυτή ήταν η φετινή Premier League, όσο μπορεί να περιγραφεί μέσα σε λίγες σειρές το μεγαλείο του ποδοσφαίρου στη Αγγλία. Ραντεβού ξανά σε τρεις μήνες, ποιος περιμένει μωρέ…