Η αργία, η απεργία και η εργασία

Πρώτη του Μάη σήμερα και η ημέρα αυτή είναι ανεπίτρεπτο να περνάει απαρατήρητη στη Ελλάδα της κρίσης. Η εργατική Πρωτομαγιά είναι συνώνυμη της εξέγερσης, του αγώνα και της αξιοπρεπούς εργασίας. Πάραυτα, στη χώρα μας φαίνεται πως η ανασφάλιστη εργασία και οι μειώσεις μισθών προχωρούν χέρι – χέρι πρωταγωνιστώντας στις νέες εργασιακές εξελίξεις.

Πριν μερικά χρόνια λοιπόν, το 1886, πραγματοποιήθηκε η μεγάλη εργατική εξέγερση στο Σικάγο που μέτρησε πολλά θύματα. Μια εργάσιμη ημέρα, το Σάββατο 1 Μαΐου, διάλεξαν οι 80.000 και πλέον εργάτες του Σικάγο για να διεκδικήσουν την ευκαιρία να μπει η εργασία σε συγκεκριμένα πλαίσια με δικαιώματα και υποχρεώσεις.  Τα αιτήματα ήταν απλά και ξεκάθαρα: «Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο». Εκείνη την εποχή, οι εργοδότες στις ΗΠΑ δεν τηρούσαν κάποιο οράριο και απασχολούσαν τους εργαζόμενους κατά το δοκούν άκουσον, άκουσον ακόμα και Κυριακές. Κατά τη διάρκεια των ολιγοήμερων διαδηλώσεων, άγνωστος πέταξε δυναμίτη στις αστυνομικές δυνάμεις με αποτέλεσμα να υπάρξουν θύματα και από τις δύο πλευρές καθώς και αρκετοί τραυματίες (περί τους 70) από την έκρηξη και τις συγκρούσεις που ακολούθησαν με την αστυνομία. Η εργατική γιορτή καθιερώθηκε λίγα χρόνια αργότερα, το 1889, στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Διεθνούς. Όσο για την Ελλάδα, η πρώτη εργατική διαδήλωση της Πρωτομαγιάς πραγματοποιήθηκε αρκετά αργότερα το 1893 στην Αθήνα. Τα αιτήματα εκεί ήταν το 8ωρο, η αργία της Κυριακής και η κρατική ασφάλιση των εργατικών ατυχημάτων.

Μερικά χρόνια αργότερα λοιπόν, το 2014, η Ελλάδα και η Ευρώπη, αντιμετωπίζουν μια εντελώς νέα εργασιακή πραγματικότητα. Στην Ελλάδα του μνημονίου ευδοκιμούν η ανεργία, η ανασφάλιστη εργασία και τα ευέλικτα ωράρια ενώ οι κατώτατοι μισθοί παίρνουν συνεχώς την κατηφόρα. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, έχουν οδηγηθεί τα οποιαδήποτε εργασιακά δικαιώματα στο απόσπασμα παίρνοντας μαζί τους τα όνειρα των νέων και τους κόπους των μεγαλύτερων. Ας μιλήσουμε όμως με νούμερα. Το 2012, ο κατώτατος εγγυημένος μισθός μειώνεται κατά 22% και κατά 32% για τους νέους έως 25 ετών. Στα 586 ευρώ μικτά το μήνα λοιπόν ο κατώτατος μισθός και στα 511 ευρώ για τους νέους. Επίσης, ο δημόσιος τομέας δέχθηκε μείωση της τάξεως του 35% και καταργήθηκαν δια νόμου οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Να μην ξεχάσω να αναφέρω τις Κυριακάτικες αργίες οι οποίες τείνουν να γίνουν παρελθόν στην χώρα μας. Μια Κυριακή το μήνα, τα καταστήματα παραμένουν «προαιρετικά» ανοικτά προκειμένου να «κινηθεί» λέει η αγορά και όλα αυτά με τις ευλογίες τις Ευρωπαϊκής Ένωσης τα μέλη της οποίας εφαρμόζουν στην πλειοψηφία τους την παρακάτω τακτική.

Ας μην γελιόμαστε όμως, όλα αυτά δεν έγιναν σε μια νύχτα, γίνονται αργά και σταθερά. Έτσι, φέτος εν έτη 2014, στην Ελλάδα θα γιορτάσουμε την εργατική Πρωτομαγιά κρατώντας τα καταστήματα ανοιχτά την Κυριακή 4 Μαΐου, πάντα όμως «προαιρετικά»! Όταν ακόμα πήγαινα σχολείο, θυμάμαι τους δασκάλους μου να λένε «Όσα εμείς σήμερα θεωρούμε δεδομένα, άλλαξαν με αγώνες και θυσίες». Πριν λίγα χρόνια η αργία της Κυριακής ήταν δεδομένη και σαν παιδιά περιμέναμε να ξημερώσει Κυριακή προκειμένου να χαρούμε και να χορτάσουμε τους γονείς μας που όλη την εβδομάδα έλειπαν ώρες από το σπίτι. Σήμερα λοιπόν, αυτή η Κυριακάτικη χαρά είναι «προαιρετική». Και το χειρότερο είναι ότι ίσως πάμε και εμείς για ψώνια. Καλή Πρωτομαγιά!