Empty Frame: Ένα αγγλόφωνο ελληνικό συγκρότημα που κινείται εκτός των “πλαισίων”

Ένα συγκρότημα που δεν έχω ξανακούσει αλλά με κάνει να θέλω να τραγουδήσω μαζί τους. Αυτή ήταν η πρώτη μου σκέψη όταν είδα live τους Empty Frame στο 3ο Highway Festival.

Μετρώντας ήδη εννέα χρόνια ζωής, το συγκρότημα με τις λυρικές μελωδίες και τη θεατρική σκηνική παρουσία έχει κάνει δυναμική είσοδο στην αγγλόφωνη ελληνική σκηνή και ετοιμάζεται να παρουσιάσει τον δεύτερο δίσκο του «The Βlackbird Flies», στις 9 Μαΐου στον κινηματογράφο Τριανόν (Κοδριγκτώνος 21, Αθήνα).

Η ιστορία των Empty Frame ξεκινάει από το 2005, όταν τα πέντε μέλη του αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις, τις κιθάρες, το βιολί, το τσέλο και τα ντραμς τους δημιουργώντας ένα συγκρότημα αυθεντικό, το οποίο αρνείται πεισματικά να μπει σε ένα «πλαίσιο».

Έτσι κι αλλιώς γνωρίζονταν σαν παρέα από πριν, γεγονός που βοήθησε την μπάντα να δεθεί και να γίνει αυτό που είναι, όπως μας λένε. Η αρχή έγινε με αρκετά live, συμμετοχές σε φεστιβάλ και διασκευές κλασικών κομματιών, παρά το ότι οι ίδιοι τις αποφεύγουν προσπαθώντας να προβάλλουν τη δική τους ταυτότητα, η οποία παραμένει αδιευκρίνιστη.

Αν και κάποιος θα μπορούσε να τους χαρακτηρίσει alternative, indie, ή rock οι ίδιοι επιμένουν ότι δεν θέλουν «ταμπέλες» και δέχονται κάθε πρόσκληση και… πρόκληση για να παίξουν τη μουσική τους.

«Μπορούμε να ανταπεξέλθουμε το ίδιο σε ένα hard rock φεστιβάλ αλλά και σε ένα πιάνο μπαρ. Για εμάς το ότι παίζουμε διαφορετικά πράγματα και δεν έχουμε ταμπέλα είναι μεγάλο πλεονέκτημα. Αλλά σίγουρα για κάποιους μετράει και ως μειονέκτημα και είναι λίγο άβολο. Περιμένουν ότι θα παίζεις ένα συγκεκριμένο είδος και όλος ο δίσκος θα είναι έτσι».

Αλλά ακόμα κι αν κάποιος προσπαθήσει να τους προσδιορίσει με βάση τις επιρροές τους δεν θα τα καταφέρει αφού η μουσική τους είναι τελικά ένα συνονθύλευμα όλων αυτών, «φιλτραρισμένο» μέσα από την δική τους οπτική.

«Ο καθένας έφερε τις δικές του εμπειρίες, το δικό του background. Δεν είχαμε συγκεκριμένες επιρροές. Αυτό είναι ευχή και κατάρα, μπορεί να βρεις πόρτες κλειστές, επειδή δεν έχεις ομοιομορφία, κάτι το συγκεκριμένο και τακτοποιημένο, και αντίστοιχα ανοιχτές γιατί μπορεί ο άλλος να το γουστάρει αυτό. Παίζουμε με βάση αυτά που ακούμε, οι επιρροές μας είναι από Βeatles, Nick Cave, Queens of the Stone Age, Tom Waits, Radiohead, Queen… αλλά χωρίς ιδιαίτερη προσήλωση σε κανέναν», υποστηρίζουν, κάτι που φαίνεται και από τον πρώτο τους δίσκο “Τhey think we are Eskimos” που κυκλοφόρησε το 2011 και μας παρουσίασε έναν κόσμο σκοτεινό, μελαγχολικό αλλά με αρκετές δόσεις έντασης ταυτόχρονα.

Το δεύτερο άλμπουμ τους, του οποίου μια πρόγευση πήραμε με το “Helicopter” υπόσχεται μια ακόμα πιο δεμένη ομάδα, με πιο ζωντανό ηλεκτρικό ήχο και μια γυναικεία φωνή – έκπληξη.

«Ο δεύτερος δίσκος έχει βγει πιο ζωντανός δεν είναι τόσο συγκρατημένος, βγήκε αυθόρμητα, ήμασταν περισσότερο προετοιμασμένοι. Έχουν μεγάλη διαφορά οι συνθήκες δημιουργίας του πρώτου δίσκου με τον δεύτερο. Στον πρώτο είχαμε άγχος, κάναμε πολλές αλλαγές στα κομμάτια, ήμασταν σφιγμένοι. Στον δεύτερο ήμασταν πιο άνετοι, κι αυτό μας βοήθησε να πειραματιστούμε. Βάλαμε σε πολλά τραγούδια γυναικεία φωνή. Σαν διαδικασία ήταν πολύ διαφορετική και θα φανεί. Είναι γενικά πιο δυνατός, πιο άμεσος και ηλεκτρικός ήχος».

Τα επόμενα σχέδιά τους περιλαμβάνουν φυσικά πολλή μουσική αλλά και μια μουσικοχορευτική παράσταση στην οποία θα αναλάβουν την ενορχήστρωση κάνοντας αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα: να δημιουργούν «μαγικές», λυρικές μελωδίες από το πουθενά.

Οι Empty Frame είναι οι:

Αντώνης Βαβαγιάννης: Κιθάρα, πιάνο, φωνητικά

Παναγιώτης Φέτσης: Μπάσο, φωνητικά

Χρήστος Καλλιμάνης: Κιθάρα

Μπάμπης Βασιλειάδης: Ντραμς

Καίτη Πάντζαρη: Τσέλο

Νίκος Σολωμός: Βιολί

Ο δίσκος “The Blackbird Flies” κυκλοφορεί διαδικτυακά και από την πλατφόρμα bandcamp