906 ημέρες καθαρός

Mία αλυσίδα στο αριστερό μέρος του ενός χεριού. Η λέξη “ελευθερία” να ξεχωρίζει γύρω από το λαιμό του, δίνοντας με μια χούφτα μελάνι το στίγμα της ζωής του. Δυο γράμματα, αρχικά για την ακρίβεια στο μπράτσο. Ποτέ δεν κατάλαβα τι σήμαιναν, ποτέ δεν ρώτησα, τάχα από διακριτικότητα. Όλα αυτά είναι λίγα μονάχα από τις ζωγραφιές που είχε στο κορμί του. Το κάθε σχήμα περίτεχνο, με προσοχή χαραγμένο. Κάθε ανεξίτηλο σημάδι, μια δική του ιστορία στο ταξίδι που λέγεται ζωή. Η μελαγχολική φιγούρα, η αινιγματική εκείνη μορφή λάτρευε τα ταξίδια. Τόσο που στα τριάντα του μόλις χρόνια είχε κάνει τόσα όσα αρκούσαν για να καθορίσουν το πνεύμα του.

Ταξίδι, μου είχε πει κάποτε, είναι η πρόκληση που σε φτάνει στα άκρα του εαυτού σου. Αργότερα κατάλαβα. Ο ρόλος εκείνος που σου ταιριάζει, γι’ αυτόν που σε έφερε ο Θεός στο μάταιο τούτο κόσμο, θα μου εξηγούσε γνέφοντας με ένα ύφος διδακτικό. Τα γενέθλια του τον βρήκαν σε ένα από αυτά τα ταξίδια. Μια ζωή αλλού. Μια ζωή μόλις τριάντα ετών, μα έχοντας βιώσει γεγονότα διπλάσιων. Πρώτη στάση, σκοτάδι. Ναρκωτικά. Δεύτερος γύρος, πόνος. Εθισμός. Πολλή θλίψη, συναίσθημα ενδότερο. Και κάπου εκεί ανάμεσα να χάνει το δρόμο. Ναι, η οριογραμμή είναι λεπτή και εύκολα αφανίζεται.

Πονούσε. Το σκεφτόμουν έντονα. Πόνος σφοδρός. Όχι μόνο σωματικός μα και ψυχικός. Εκείνο που θαύμαζα σ’ αυτόν ήταν πως ακόμα και σ’ αυτές τις σκοτεινές περιπλανήσεις της ζωής του, δεν τ’ άφηνε να χαθεί εκείνο το ταλέντο, εκείνη την κινητήρια δημιουργικότητα που λειτουργεί σαν έμπνευση ακόμα κι όταν η δίνη των χαμένων σου σκέψεων σε παρασύρει. Kαι θα μου πεις, είναι το όνειρο εκείνο των δεκαοχτώ που όσες φορές και να πέσεις σου δίνει δύναμη να σηκωθείς. Δεν αντιλέγω, μην απελπίζεσαι.

Σήμερα, κάποια χρόνια μετά τον έκλυτο βίο του, ζει μια φυσιολογική κατά τα άλλα ζωή, βρίσκοντας έκφραση και νόημα μέσα από τη βουβή ποίηση του, αποτυπώνοντας σχέδια και χρώματα πάνω σε καμβάδες. Εξακολουθεί να δημιουργεί, μόνο που αυτή τη φορά πηγή έμπνευσης είναι η ομορφιά της ζωής. Ποτέ δεν κατάλαβα αν συμβιβάστηκε ή αν η στροφή ήταν συνειδητοποιημένη. Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι ο μόνος. Ταυτίζεται με άλλους εκατοντάδες κι η ταύτιση αυτή δίνει πνοή όταν ο τάδε σκέφτεται πως θα τα καταφέρει όπως τα κατάφερε κι ο δείνα.

Στο κέντρο της Αθήνας, κάποτε δίπλα από το Πολυτεχνείο ναρκομανείς έψαχναν τον ντίλερ τους για να αγοράσουν τη δόση τους. Οι περισσότεροι χρήστες βρέθηκαν στο στόχαστρο της Αστυνομίας η οποία εφάρμοζε κατά γράμμα το σχέδιο για την απομάκρυνση τους από το κέντρο. Παίρνει χρόνια λένε η απεξάρτηση. Κι αυτά τα χρόνια έχουν πισωγυρίσματα πολλά. “Είμαστε άνθρωποι που φτάσαμε στα όριά μας και τελικά τα ξεπεράσαμε”, είπε ο Μάριος, 906 ημέρες καθαρός. Η υπέρβαση αυτή των ορίων, η μεγαλύτερη μάχη θέλει πείσμα γερό και επιμονή για να σε κρατήσει άθικτο και ζωντανό.

Χθες κυκλοφόρησε η είδηση πως η μεγαλύτερη Μονάδα απεξάρτησης του ΕΣΥ οδεύει προς την κατάρρευση. Oι μεγάλες υλικές ελλείψεις αλλά και οι κενές θέσεις επιδεινώνουν το πρόβλημα την ώρα που οι εξαρτημένοι που έχουν ανάγκη τη στήριξη των ειδικών αυξάνονται καθημερινά. Η απειλή για οριστικό λουκέτο μοιάζει μεγάλη, καθώς το 18 ΑΝΩ διοικητικά ανήκει στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής, το οποίο βάσει των εξαγγελιών το 2015 πρόκειται να κλείσει, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Καθημερινής. Αφορμή για τη δημοσιοποίηση των προβλημάτων στάθηκε η απόφαση του υπουργείου Υγείας (19-03-2014) που αφορά τη Συγκρότηση της Εθνικής Επιτροπής Σχεδιασμού για την αντιμετώπιση των ναρκωτικών.

Να σημειωθεί στο μεταξύ πως ο ΟΗΕ πριν από περίπου ένα μήνα είχε συστήσει στις κυβερνήσεις να εξασφαλίσουν επαρκή χρηματοδότηση για τα προγράμματα πρόληψης, θεραπείας και επανένταξης, ακόμα και σε περιόδους οικονομικής λιτότητας. Η σύσταση έρχεται σε μία εποχή όπου στην Ελλάδα και το ΚΕΘΕΑ αντιμετωπίζει περικοπές στον προϋπολογισμό και στο προσωπικό -η μείωση και στις δύο περιπτώσεις φτάνει το 25% κατά την τελευταία τριετία. Να προσθέσουμε επίσης πως σύμφωνα με τη φετινή έκθεση, που παρουσιάστηκε στην Αθήνα από το ΚΕΘΕΑ τον περασμένο μήνα, για κάθε ένα δολάριο που ξοδεύεται σε προγράμματα θεραπείας και πρόληψης εξοικονομούνται μέχρι και δέκα δολάρια. Η εξοικονόμηση προκύπτει από τη μείωση του κόστους των υπηρεσιών υγείας, δίωξης, απονομής της ποινικής δικαιοσύνης, σωφρονισμού, καθώς και άλλων δαπανών που συνδέονται με τα άτομα σε χρήση.