Οι στιγμές που γράφεται ιστορία

Όλη η ένταση αποτυπωμένη στο πρόσωπο του αρχηγού. Η εμψυχωτική ομιλία του πλημμυρίζει από πάθος και τσαμπουκά. Το κλίμα φορτισμένο λόγω της επετείου του Χίλσμπορο. Η πεμπτουσία του ποδοσφαίρου μέσα από ένα και μοναδικό ματς. Την ώρα που εδώ στην Ελλάδα «χαρίζουμε» δεξιά και αριστερά παιχνίδια, στην Αγγλία παίζουν μπάλα. Και τι μπάλα. Όλα όσα θέλει να βλέπει κανείς κάθε Σαββατοκύριακο στα γήπεδα ήταν η εικόνα του γεμάτου «Άνφιλντ» την περασμένη Κυριακή. Το Λίβερπουλ – Μάντσεστερ Σίτι. Τα δάκρυα ενός σπουδαίου ποδοσφαιριστή. Του Στίβεν Τζέραρντ.

Στημένος μπροστά στην τηλεόραση ανατριχιάζω με την ατμόσφαιρα που έχουν δημιουργήσει οι φίλοι της Λίβερπουλ. Υψωμένα κασκόλ, σημαίες, πανό για την τραγωδία του Χίλσμπορο υπό τους ήχους του «You’ ll Never Walk Alone». Πραγματικά ζήλεψα την στιγμή εκείνη. Πόσο θα ήθελα να είμαι μέσα σε αυτές τις κερκίδες. Το ίδιο μου εκμυστηρεύθηκε και φίλος που παρακολουθούσαμε μαζί τον αγώνα. Ζήλεψα το πως βλέπουν το ποδόσφαιρο οι Άγγλοι. Ζήλεψα το κλίμα του «Άνφιλντ» και πόσο μακριά είμαστε εμείς από αυτό και πόσο μακριά θα παραμείνουμε για πολύ ακόμα.

Μην αποσπώμαι, όμως. Το θέμα μου είναι το ντέρμπι της Λίβερπουλ με την Μάντσεστερ Σίτι. Μετά από 24 χρόνια οι «κόκκινοι» του Μπρένταν Ρότζερς μπορούν και πάλι να ονειρεύονται το πρωτάθλημα της Premier League. Ναι, το μακρινό 1990 ήταν όταν η Λίβερπουλ πανηγύρισε τον τελευταίο τίτλο πρωταθλήματος.  Φέτος είναι πιο κοντά από ποτέ. Μια ομάδα που βγάζει υγεία, που παίζει την ομορφότερη μπάλα στο Νησί, μια ομάδα που παίζει για τον κόσμο, την ιστορία της, αλλά και για έναν άνθρωπο συγκεκριμένα. Το αρχηγό και «σημαία» της, τον Στίβεν Τζέραρντ.

Έναν άνθρωπο που διανύει το 34ο έτος της ηλικίας του, έχοντας κατακτήσει τα πάντα με την φανέλα της Λίβερπουλ εκτός του πρωταθλήματος. 1 Champions League, 1 Κύπελλο Uefa, 2 Super Cup Ευρώπης, 2 Κύπελλα Αγγλίας και 2 League Cup σε 17 χρόνια στην πρώτη ομάδα των «reds». Πιτσιρικάς ακόμα βίωσε στο πετσί του την τραγωδία του Χίλσμπορο, χάνοντας τον μικρό ξαδελφό του, Τζον Πολ. Μένει στην Λίβερπουλ μια ζωή και συνδέεται με την σύγχρονη ιστορία της. Η κατάθεση ψυχής που κάνει σε κάθε φετινό ματς της αγαπημένης του Λίβερπουλ δείχνει το πόσο πολύ θέλει τον πολυπόθητο τίτλο που λείπει από το παλμαρέ του.

Η Λίβερπουλ μετά από ένα ματς – διαφήμιση για το άθλημα επικρατεί της συνδιεκδικήτριας Μάντσεστερ Σίτι με 3-2 και η εικόνα με το δακρυσμένο πρόσωπο του Τζέραρντ εντυπώνεται στην μνήμη του κάθε ποδοσφαιρόφιλου. Μέσα στην χαρά του και την ανακούφισή του για την μεγάλη νίκη δράττει την στιγμή για μια συγκλονιστική ομιλία προς τους συμπαίκτες του που τον αγκαλιάζουν ξέροντας πόση μεγάλη είναι η επιθυμία του για τον τίτλο. «Ακούστε, αυτό τελείωσε. Πηγαίνουμε στη Νόριτς. Κάντε ακριβώς το ίδιο! Είμαστε μαζί. Πάμε», λέει ο προπονητής τους εντός γηπέδου, Στίβεν Τζέραρντ.

Δεν είναι τόσο το τι είπε, αλλά ο τρόπος που το είπε. Η καρδιά, το πάθος, η φλόγα για κάτι που θέλει πολύ. Αυτή ακριβώς η στιγμή, η στιγμή που ο αρχηγός δακρύζει και μιλάει στους συμπαίκτες του σα να είναι ο πατέρας τους, η στιγμή της εμψύχωσης, η στιγμή που ένα ολόκληρο «Άνφιλντ» χειροκροτά, είναι η στιγμή που καταλαβαίνεις το νόημα ενός αγώνα ποδοσφαίρου. Η ουσία βρίσκεται μέσα σε όλα τα παραπάνω. Η ιστορία γράφεται μέσα από τέτοιους αγώνες, μέσα από τέτοιες στιγμές. Πρόσωπα και ομάδες αλλάζουν την εξέλιξή της, συγκεντρώνουν πάνω τους το πνεύμα του αθλητισμού. Ένα από αυτά είναι και ο Στίβεν Τζέραρντ. Μία από αυτές η Λίβερπουλ. Μέσα σε όλα οι αντίπαλοι σηκώνουν ένα πανό με μήνυμα για τα 96 θύματα του Χίλσμπορο. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Δύο ώρες στο «Άνφιλντ». Δύο ώρες σε ένα γήπεδο στην Αγγλία. Δύο ώρες που αξίζουν.