Σαν βγεις στον πηγαιμό για το interview…

Για όλα φταίει ο Κύριος Κ.Π. Καβάφης. Ναι, ναι όπως τ’ ακούσατε. Αυτός ο γραφικός, με την καλή έννοια, και πολυγραφότατος κύριος που συμβαίνει, ευτυχώς για εμάς, να είναι ένας από τους εθνικούς μας ποιητές. Κλασσικός πλέον, αν και αρκετά σύγχρονος, ο αξιότιμος ποιητής μου τα έχει χαλάσει με την γνωστή του Ιθάκη. Ναι, το ξακουστό αυτό νησί που έχει συνδεθεί αλληγορικά με τη χαρά του ταξιδιού. Δεν λέω, η όμορφη νήσος οφείλει αρκετή από τη φήμη της στον ποιητή μας όμως διαδίδει ανά τον κόσμο ένα αίσθημα αισιοδοξίας για του οποίου την ύπαρξη δεν είμαι και τόσο σίγουρη.

Η οικονομική κρίση ήρθε και έφερε μαζί της φτώχεια, χαράτσια, αποκάλυψη σκανδάλων και πολλά-πολλά άλλα. Βασικά όμως μας έκανε τις απαιτούμενες συστάσεις με την δεσποινίς Ανεργία, η οποία δεν μας είχε ξεχάσει και ποτέ αλλά όπως φαίνεται τώρα μας κατσικώθηκε για τα καλά και εγώ σαν χαρακτηριστικό δείγμα της νέας γενιάς και ανήκοντας στο ηλικιακό κουτάκι 18-25 τρέχω αλαφιασμένη δεξιά και αριστερά για να βρω μια δουλίτσα της προκοπής. Όμως, σαν βγεις στον πηγαιμό για το interview, να εύχεσαι να ΜΗΝ είναι μακρύς ο δρόμος γιατί την έβαψες!

Αυτό είναι λοιπόν το δράμα μου και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας μήπως και το ξορκίσουμε να πάει από κει που ‘ρθε. Το ταξίδι μου λοιπόν ξεκίνησε από τον Ιούνιο και μπορώ να πω ότι έχω επισκεφθεί κάθε γωνιά της όμορφης Αθήνας χωρίς εξαιρέσεις. Έχω κατεβάσει κάθε mobile application για εύρεση εργασίας και έχω αγοράσει σχεδόν κάθε εφημερίδα που υπάρχει με αποτέλεσμα 1.να έχει γεμίσει η μνήμη του κινητού μου και 2. να χαλάω όλα τα ανύπαρκτα λεφτά μου σε εφημερίδες.

Οι αγγελίες αναρίθμητες και τον πρώτο καιρό έλεγα «μα πως δεν υπάρχουν δουλειές; Τόσος κόσμος ζητάει εργαζόμενους». Μετά από λίγο όμως κατέληξα στο συμπέρασμα πως μάλλον οι περισσότεροι από αυτούς σπάνε πλάκα με τα νεύρα μας. Όχι δεν είμαι αφοριστική, μιλάω με γεγονότα και παραδείγματα. Οι μισές αγγελίες δεν σου απαντούν ποτέ ενώ οι άλλες μισές σε κάνουν να αμφισβητείς τις δυνατότητες σου και ενίοτε τον ίδιο σου τον εαυτό. Ζητείται νεαρή κοπέλα με γνώσεις word και excel για γραμματειακή υποστήριξη σε εταιρεία. Πολύ ωραία! Ωραία δεν είναι, αφού έχεις ήδη ρίξει τα στάνταρ σου στο τι ψάχνεις αλλά ας είμαστε ρεαλιστές, δεν υπάρχουν και πολλές πιο ενδιαφέρουσες αγγελίες. Κουβαλιέσαι λοιπόν από τη Βούλα στους Αμπελόκηπους, παραθέτεις τα πτυχία, τα μεταπτυχιακά και όλες σου τις γνώσεις, σε ρωτάνε και ένα γιατί θέλετε να δουλέψετε εδώ και μετά ούτε φωνή, ούτε ακρόαση. Κάτσε ρε κύριε, δηλαδή δεν έχουμε την ικανότητα να οργανώσουμε το γραφείο σου; Και μην ακούσω ξανά αυτή την παρηγοριά στον άρρωστο «είσαι overqualified». Αφού είμαι, σημαίνει δηλαδή ότι μπορώ να ασχοληθώ με την πυρηνική φυσική και όχι με τα τηλέφωνα και τα randez-vous ενός γραφείου; Γιατί αν αυτό σημαίνει να στείλω κατευθείαν βιογραφικό στη NASA και να με φιλοξενήσουν στις στήλες τους οι φίλτατοι συνάδελφοι ως την πρώτη ελληνίδα επικοινωνιολόγο στο διάστημα.

Σενάριο τρίτο και κωμικοτραγικό. Αφού ξεπέρασα τον αριθμό των 20 συνεντεύξεων, το άγχος έδωσε τη θέση του στη βαρεμάρα και ενίοτε στον θυμό. Πλέον ήξερα τι θα ακούσω ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα. Μόλις χαλάρωσα και πήγαινα στις πολυπόθητες συναντήσεις με περισσότερη αυτοπεποίθηση, το σύμπαν θέλησε να σπάσει πλάκα μαζί μου. Τότε ήταν που άρχισα να γίνομαι δέκτης της ανθρώπινης βλακείας και ταυτόχρονα έπρεπε να την αντιμετωπίζω σοβαρά και να απαντάω ευγενικά. Ιδού μερικές από τις πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις που έγιναν: -«Είστε η κατάλληλη για αυτή τη θέση. Εμείς είμαστε μια σοβαρή εταιρεία που εκτιμάμε τις προσπάθειες του προσωπικού μας. Έχετε αυτοκίνητο; Σας ρωτάω γιατί θα πρέπει να πηγαίνετε με δικά σας έξοδα στις συναντήσεις που είναι άλλοτε στο Κορωπί και άλλοτε στον Άγιο Στέφανο. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει». Κάποιος μου κάνει πλάκα!  –«Πολύ θα χαρώ να συνεργαστούμε. Πρέπει να σας ενημερώσω πως ο μισθός σας θα κυμαίνεται στα 300 ευρώ μηνιαίως αφού θα δουλεύετε part time: Δευτέρα- Τετάρτη 09.00- 15.00, Πέμπτη- Σάββατο 10.00 18.00 και Τρίτη και Πέμπτη 18.00-20.00. Φυσικά αν θέλετε να συμπληρώσετε το εισόδημά σας με μια άλλη δουλειά κανένα θέμα». Φυσικά αφού θα έχω άπλετο χρόνο. Πως δεν το σκέφτηκα! – «Το γραφείο μου σας χρειάζεται και σίγουρα θα τα πάμε άψογα. Να σας ρωτήσω έχετε μεταφορικό μέσο; Εγώ ξέρετε δεν οδηγώ και θέλω κάποιον να με μεταφέρει από και προς το νοσοκομείο τις μέρες που δουλεύω εκεί γιατί τα ταξί δεν τα συμπαθώ. Όσο για τα έξοδα κίνησης θα τα βρίσκουμε». Ε, enough is enough.

Και γυρίζω πάλι στο αρχικό μου συμπέρασμα, για όλα φταίει ο εντιμότατος Κ.Π. Καβάφης! Μην ξεχνάμε βέβαια και τις σοφές παροιμίες και γνωμικά ανά τον κόσμο που μεταξύ μας μόνο σοφά δεν βρίσκω. «Αγαθά κώποις κτώνται», «όταν θες κάτι πολύ όλο το σύμπαν συνωμοτεί προκειμένου να το αποκτήσεις» μπλα, μπλα, μπλα. «Κολοκύθια με τη ρίγανη», «Παραμύθια της Χαλιμάς» και βασικά «μη χειρότερα» έχω να προσθέσω εγώ! Βεβαίως μη χειρότερα, γιατί πάντα μπορούν να γίνουν και χειρότερα!! Καλό μας μήνα και μην εξαντλείται τα αποθεματικά της υπομονής σας. Μπορεί να σας χρειαστούν.