Τα Blues του John Mayall

«Νέα δισκογραφική δουλειά για τον John Mayall μετά από πέντε χρόνια», διαβάζω και βρίσκω αφορμή για το θέμα μου. Από κάτι τέτοιες ειδήσεις δράττομαι για να θυμηθώ πράγματα, τραγούδια, καταστάσεις. Και στην περίπτωση του John Mayall έπρεπε να κάνω ένα refresh γιατί τον είχα αφήσει ξεχασμένο. Οπότε έφερα σε πρώτο πλάνο τους δίσκους του (είναι και αρκετοί, βλέπετε ο πατέρας μου είχε ιδιαίτερη αγάπη στον John), έβγαλα το cd από την θήκη και όλα μπήκαν σε μια σειρά.

Ο 80χρονος, πλέον, John Mayall, αυτός ο σπουδαίος bluesman, θεωρείται και δικαίως ένας από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες της blues μουσικής, επηρεάζοντας μεγάλο αριθμό μουσικών και διαμορφώνοντας κατά πολύ το ρεύμα της ροκ, ειδικά μετά το άλμπουμ του 1966 μαζί με τον Eric Clapton. Οι Bluesbreakers, όπως ονόμαζε την μπάντα του, ήταν το σημείο συνάντησης τεράστιων ονομάτων όπως του Peter Green, του John McVie και του Mick Fleetwood που αργότερα δημιούργησαν τους Fleetwood Mac, τον Mick Taylor τον μετέπειτα κιθαρίστα τον Rolling Stones, τον Jack Bruce των Cream, καθώς και τον προαναφερθέντα Eric Clapton (μετέπειτα μέλος των Cream και αυτός) που είχε φύγει από τους Yardbirds για να δώσει έναν πιο σκληρό και έντονο ήχο στα blues του Mayall.

Όλοι αυτοί μαζί με άλλους μουσικούς όπως ο Andy Fraser, o Johnny Almond, ο Aynsley Dunbar, o Larry Taylor, o Walter Trout, ο Harvey Mandel και ο Randy Resnick, πρόσφεραν μερικές από τις ομορφότερες στιγμές των blues και ταρακούνησαν το rock όσο λίγοι. Κάτι που έκαναν σε μέγιστο βαθμό -και για να αποδίδουμε «τα του Καίσαρος τω  Καίσαρι»- οι Bo Diddley, Albert King, B.B. King, Buddy Guy, Muddy Waters, Freddie King, Elmore James, John Lee Hooker, Junior Wells και Howlin’ Wolf.

Bluesbreakers
Σας «βομβάρδισα» με ονόματα, αλλά πως θα μπορούσα να κάνω και αλλιώς, όταν έχουμε να κάνουμε με «ιερά» τέρατα της μουσικής και φυσιογνωμίες που αποτέλεσαν πηγές για τους σπουδαίους της ροκ, όπως οι Rolling Stones, ο Jimi Hendrix, οι Allman Brothers, o Eric Burdon, οι Stooges, οι Who, οι Led Zeppelin, οι Animals, οι Doors, ο Jeff Beck, οι Grateful Dead, οι ZZ Top, οι Free, o Stevie Ray Vaughn, o Gary Moore και η λίστα είναι ατελείωτη.

Όσον αφορά στους Bluesbreakers και τον John Mayall, λοιπόν, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους single το 1964, το “Crawling Up A Hill” με b-side το εξαιρετικό “Mr.James” με τον Bernie Watson στην κιθάρα, ενώ το 1965 έφτασε στο σχήμα ο νεαρός Eric Clapton που έμελε να αλλάξει τον ήχο του συγκροτήματος και να του προσδώσει μια σκληράδα, μια ένταση, ένα παίξιμο που έδειχνε πολλά, μα πάρα πολλά για το τεράστιο ταλέντο του Clapton. Τα “Lonely Years” και “Bernard Jenkins” από το άλμπουμ του 1966 Blues Breakers with Eric Clapton καταδεικνύουν πολλά για το ποιόν της μουσικής του Mayall και των συνοδοιπόρων του. Το παίξιμο του Clapton στην κιθάρα σε συνδυασμό με την φυσαρμόνικα και το πιάνο του Mayall δίνουν μια αίσθηση της country μέσα στα blues, μια αίσθηση «ηλεκτρισμού».

Στην συνέχεια την κιθάρα αναλαμβάνει ο Peter Green με το άλμπουμ Hard Road το 1967 και την ίδια χρονιά τον διαδέχεται ο 18χρονος τότε Mick Taylor για το άλμπουμ Crusade. Το “The Death Of J.B. Lenoir” είναι από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα της δουλειάς του Mayall με τον Taylor. Αφιερωμένο στον Αφροαμερικανό κιθαρίστα των blues, J.B. Lenoir που είχε χάσει την ζωή του εκείνη την χρονιά (1967), ένα τραγούδι που εξυψώνει την τονικότητα του τζαζ στοιχείου και δίνει στα blues την μορφή που έχουν πραγματικά. Συνδυασμός πιάνου, σαξοφώνου, κιθάρας και φυσαρμόνικας σε ένα αριστούργημα, το οποίο δεν ήταν το μόνο φυσικά. To “Me And My Woman” και το “Hard Road” ήταν κομμάτια που επηρέασαν την εξέλιξη των blues rock, ενώ τραγούδια όπως το “All Your Love” του Otis Rush και το instrumental “Hide Away” του Freddie King ξανά παίχτηκαν εκ νέου από την παρέα του Mayall ως ένας φόρος τιμής στα αγνά blues του Σικάγο.

Θα χρειαστούν πολλές σελίδες και ασταμάτητο χτύπημα στο πληκτρολόγιο για να αποδοθεί η ιστορία των blues και πως αυτή συνέβαλε στην αλλαγή της ροκ και του τρόπου που σκέφτονταν μεταγενέστεροι μουσικοί. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τα λόγια και ας πάμε να ακούσουμε μερικά τραγούδια-ορόσημα της εποχής που ο Mayall και οι Bluesbreakers έγραφαν, μαζί με άλλους κορυφαίους, την ιστορία της μουσικής.

Υ.Γ.: Ο νέος δίσκος του John Mayall ονομάζετα “A Special Life” και αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Μάιο από την Forty Below Records.

“Crawling Up A Hill”

“Mr. James”

“Lonely Years” (Με Eric Clapton)

“Bernard Jenkins” (Με Eric Clapton)

“Double Crossing Time” (Με Eric Clapton)

“Steppin’ Out” (Με Eric Clapton)

“A Hard Road” (Με Peter Green)

“Living Alone” (Με Peter Green)

“The Death Of J.B. Lenoir” (Με Mick Taylor)

“Me And My Woman” (Με Mick Taylor)