Και το Όσκαρ πάει στον Παναθηναϊκό

Αυτό που συνέβη χθες το βράδυ στο γήπεδο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» ελάχιστοι το πίστευαν. Ή μάλλον το πίστευαν αυτοί που είναι κοντά στην ομάδα, την στηρίζουν και την παρακολουθούν ευλαβικά από την αρχή της χρονιάς παρά τα όποια προβλήματά της. Όσοι έδιναν βάση έστω και λίγο στην δουλειά που γίνεται από το καλοκαίρι και στην υγεία που βγάζει αυτή η ομάδα μέσα στον αγωνιστικό χώρο δεν θα ήταν τόσο σίγουροι για το χθεσινό αποτέλεσμα που καταδεικνύει ότι η υπεροψία δεν είναι καλό πράγμα στον αθλητισμό.

Και τι δεν είχα ακούσει από τον κοινωνικό μου περίγυρο, τους φίλους, τους γνωστούς. Υπέρμετρη σιγουριά πως ο Παναθηναϊκός θα ηττηθεί εύκολα, ότι θα «φάει» πολλά γκολ, ότι ο Ολυμπιακός θα κάνει «πάρτι» όπως με την Γιουνάιτεντ. Υπεροψία που ούτε καν οι παίκτες της ομάδας τους δεν έδειξαν, τουλάχιστον πριν τον αγώνα. Αυτό το 0-3 του Παναθηναϊκού επί του «αιωνίου» αντιπάλου του ήρθε να βάλει φρένο στα λόγια, λόγια, λόγια της πλειοψηφίας των «ερυθρόλευκων» οπαδών που μιλούσαν για άνετη επικράτηση.

Ο τεχνικός των «πρασίνων», Γιάννης Αναστασίου, χλευάστηκε όσο λίγοι στην αρχή της χρονιάς, αλλά αποφάσισε να μιλήσει και να απαντήσει με πράξεις μέσα στο γήπεδο. Με πολλή δουλειά και μελέτη του κάθε αντίπαλου. Αυτό έκανε όλη την προηγούμενη εβδομάδα στο προπονητικό της ομάδας. Προετοίμασε κατάλληλα τους παίκτες του, τους έβαλε στην ψυχοσύνθεση του ντέρμπι και τους έστειλε να παλέψουν με αυτά που τους δίδαξε.

Δεν θυμάμαι πολλές φορές τον Παναθηναϊκό να είναι τόσο αυτοσυγκεντρωμένος σε ματς με τον Ολυμπιακό από την αρχή μέχρι το τέλος. Άριστα διαβασμένος και οργανωμένος έκλεισε όλα τα ατού του αντιπάλου του και δεν του άφησε τον παραμικρό χώρο να εκδηλώσει το παιχνίδι που ξέρει. Με ασφυκτικό πρέσινγκ παντού, ειδικά στην πρώτη πάσα, με ασταμάτητο τρέξιμο, με πολύ πάθος και δύναμη οι παίκτες του «τριφυλλιού» υπνώτισαν τους Πειραιώτες που έδειξαν να έχουν μείνει στην μεγάλη επιτυχία επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Ο Αναστασίου κέρδισε κατά κράτος τον Μίτσελ στο παιχνίδι των προπονητών. Η τακτική με την οποία παρατάχθηκε ο Παναθηναϊκός ήταν σεμιναριακού επιπέδου απέναντι σε έναν αντίπαλο ο οποίος δεν είχε υποστεί εγχώρια ήττα μέσα στην χρονιά. Ο 40χρονος προπονητής των «πρασίνων» επέλεξε να κλείσει το παιχνίδι από τον άξονα του Ολυμπιακού και να μην του επιτρέψει να παίξει κάθετα, βγάζοντας μπαλιές στην πλάτη της άμυνάς του. Οι Λαγός, Πράνιτς, Ζέκα, Αμπέντ «έσβησαν» τον κύριο μοχλό στο κέντρο των «ερυθρόλευκων», «Τσόρι» Ντομίνγκες, «έσκασαν» στο τρέξιμο τους κουρασμένους Μανιάτη και Εντινγκά και είχαν απίστευτες αλληλοκαλύψεις όταν οι γηπεδούχοι αποφάσιζαν να επιτεθούν από τα άκρα με τους Κάμπελ και Πέρες.

Ο Παναθηναϊκός χθες ήταν για Όσκαρ. Με πίεση σε όλους τους χώρους και πολλά κλεψίματα της μπάλας έπαιξε με υποδειγματικό τρόπο το παιχνίδι των αντεπιθέσεων με τους γρήγορους Μπέργκ και Ατζαγκούν να ταλαιπωρούν την «ερυθρόλευκη» άμυνα. Μάλιστα και τα δύο πρώτα γκολ προέρχονται από φάσεις αντεπίθεσης, ενώ το πρώτο είναι και λάθος του Μανωλά στην μεσαία γραμμή ύστερα από «τρελό» πρέσινγκ των «πρασίνων».

Σε αντίθεση με τους φιλοξενούμενους ο Ολυμπιακός ήταν σκιά του καλού εαυτού που παρουσίασε στο Champions League προ λίγων ημερών. Ο Μίτσελ αποφάσισε να παρατάξει την ίδια ενδεκάδα με αυτή που υπέταξε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ωστόσο οι παίκτες του φάνηκαν να μην έχουν «ξεμεθύσει» από το «νέκταρ» εκείνης της επιτυχίας. Φάνηκαν άδειοι, χωρίς ιδέες και με καμία φαντασία στο παιχνίδι τους. Το στήσιμο του Παναθηναϊκού μπέρδεψε τους Πειραιώτες που από ένα σημείο κι έπειτα έπεσαν θύμα του έξυπνου παιχνιδιού του «τριφυλλιού». Φυσικά ο Ισπανός τεχνικός είχε να αντιμετωπίσει και τις ατυχίες που παρουσιάστηκαν κατά την διάρκεια του ματς με τις αναγκαστικές αλλαγές των Ολαϊτάν και Μαρκάνο που δεν του επέτρεψαν να αλλάξει κάτι δραστικά όταν το χρειαζόταν.

Αυτή η ήττα δεν στερεί στον Ολυμπιακό το πρωτάθλημα, ωστόσο του διαλύει σε απίστευτο βαθμό την ψυχολογία και το γόητρο μετά από μια μεγάλη νίκη, ενώ του στερεί το δικαίωμα να κατακτήσει αήττητος ένα πρωτάθλημα, κάτι που έχει καταφέρει μόνο ο Παναθηναϊκός την χρονιά 1963-1964. Αυτήν την ήττα πρέπει να την διαχειριστεί καταλλήλως ο Μίτσελ, έτσι ώστε να μην πάρει από κάτω τους παίκτες του που παλεύουν για την πρόκριση στην οκτάδα του Champions League.

Απ’ την άλλη ο Παναθηναϊκός δείχνει να βαδίζει σε σωστά μονοπάτια. Δεν έγινε ξαφνικά ομαδάρα, αλλά οι εμφανίσεις του απέναντι σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ, όπου και στα τέσσερα φετινά ματς ήταν καλύτερος, δείχνουν την δουλειά που γίνεται και την ελπίδα που γεννιέται για το μέλλον. Οι «πράσινοι» απέδειξαν ότι όταν παίξουν σύμφωνα με τις δυνατότητές τους δεν έχουν να φοβηθούν κανέναν. Με ωραία μπάλα και ποδοσφαιριστές με κίνητρο μπορεί να κάνει μεγάλα πράγματα. Αρκεί να συνεχίσει στον δρόμο που βρίσκεται και να μην παρεκκλίνει στην πορεία.

ΥΓ. 1: Για ακόμη μία φορά ένα ντέρμπι στιγματίστηκε από «μαύρες» στιγμές όπως αυτή του τραυματισμού στο πρόσωπο του Γιάννη Αναστασίου. Πόσο θα ήθελα αυτός ο «φωστήρας» που πέταξε αυτό το ποτήρι να μην ξαναπατήσει ποτέ ξανά στην ζωή του σε γήπεδο. Αλλά θα μου πείτε τι λέω τώρα, πολλά ζητάω.

ΥΓ. 2: Καλά στην υγεία του φαίνεται να είναι ο επιθετικός του Ολυμπιακού, Μάικλ Ολαϊτάν, που έχασε τις αισθήσεις του σε μια ανύποπτη φάση στο πρώτο ημίχρονο του ντέρμπι. Η πρώτη διάγνωση έκανε λόγο για φλεγμονή του μυοκαρδίου που οφείλεται σε μια ίωση που πέρασε πρόσφατα ο παίκτης, ωστόσο όλα δείχνουν ότι δεν πρόκειται για κάτι το ανησυχητικό. Ας ελπίσουμε να γίνει καλά το παλληκάρι και να επιστρέψει δριμύτερος στα γήπεδα.