ΕΛ.ΑΣ το μεγαλείο σου

Είναι Κυριακή απόγευμα και ο αγώνας του Παναθηναϊκού κόντρα στον Εργοτέλη έχει μόλις τελειώσει. Το γήπεδο είναι ακόμα γεμάτο από φιλάθλους των «πρασίνων», στην συντριπτική τους πλειοψηφία οικογένειες, που αποφάσισαν να απολαύσουν ένα κυριακάτικο ποδοσφαιρικό παιχνίδι στην ηλιόλουστη «Λεωφόρο».

Στην πίσω πλευρά του γηπέδου του Παναθηναϊκού, έξω από τη θύρα 10 είναι συγκεντρωμένοι περίπου 100 φίλοι του «τριφυλλιού» με στόχο να αποδοκιμάσουν τον διαιτητή Δελφάκη. Γύρω από το συγκεντρωμένο πλήθος επί της οδού Τσόχα περπατάει αρκετός κόσμος, ο οποίος είτε φεύγει σιγά-σιγά από το γήπεδο, είτε πάει στη μπουτίκ του γηπέδου να ψωνίσει.

Δεν περνάει πολλή ώρα και μία διμοιρία με άνδρες των ΜΑΤ κάνει την εμφάνιση της, ορισμένοι από τους φιλάθλους αρχίζουν να «μιλάνε σε έντονο ύφος» με τους αστυνομικούς και τότε τα πιο θερμόαιμα μέλη των δυνάμεων καταστολής επιτίθενται κατά του συγκεντρωμένου πλήθους!

«!!! Μία γυναίκα που μόλις είχε βγει από τη μπουτίκ με το παιδί της στην αγκαλιά, δέχεται επίθεση από έναν άνδρα των ΜΑΤ και πέφτει κάτω αιμόφυρτη, ενώ την ίδια στιγμή ένας ηλικιωμένος φίλαθλος που βρίσκεται λίγο παραπέρα, έχει λιποθυμήσει από τα δακρυγόνα…

Εγώ προλαβαίνω να μπω στην καφετέρια που βρίσκεται στην είσοδο της θύρας 7 και έτσι τη γλιτώνω… Οι άνδρες των δυνάμεων καταστολής στέκονται έξω από την καφετέρια και πανηγυρίζουν τη «νίκη τους», κραδαίνοντας τα γκλομπ τους. Μία «νίκη» που οδήγησε σε τραυματισμό γυναικών και ηλικιωμένων βέβαια, αλλά δεν βαριέσαι, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα…

Σε λίγα λεπτά έρχεται ο αξιωματικός της διμοιρίας και τα ΜΑΤ αποχωρούν. Πηγαίνω στον αξιωματικό εμφανώς εκνευρισμένος και του λέω:

Δεν  ντρέπεστε να χτυπάτε γυναίκες και παιδιά; Είναι δυνατόν να επιτίθεστε σε γέρους;

– Καμιά φορά τα πράγματα ξεφεύγουν. Άνθρωποι είμαστε και εμείς, μου απαντάει.

Είστε εκπαιδευμένοι για να διατηρείτε την ψυχραιμία σας. Αν δεν την διατηρείτε εσείς πως απαιτείτε από τον απλό κόσμο να μείνει ψύχραιμος;

Δεν μου απαντάει, ξεφυσάει και φεύγει ενοχλημένος…

Το ερώτημα όμως, παραμένει αμείλικτο «Αν οι ίδιοι οι αστυνομικοί δεν μπορούν να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους, πως θα την κρατήσει ο απλός κόσμος; Και εάν αυτή η έλλειψη ψυχραιμίας οδηγήσει σε νεκρό ποιος θα αναλάβει τις ευθύνες»;

Η Ελλάδα βρίσκεται σε μία δύσκολη φάση, ίσως στην πιο δύσκολη της σύγχρονης ιστορίας της και όπως δείχνουν οι πρόσφατες εξελίξεις ανά την υφήλιο, δεν χρειάζονται πολλά για να γίνει μία χώρα Ουκρανία. Μονάχα μία σπίθα…