Όταν λογοκρίθηκε ο Paul McCartney

Άκουγα που λέτε χθες το βράδυ ένα από τα πιο ξεχασμένα και παραμελημένα τραγούδια του Paul McCartney. Ένα τραγούδι διαμαρτυρίας με ξεκάθαρο πολιτικό σχόλιο που έγραψε παρέα με την γυναίκα του, Linda McCartney, και το κυκλοφόρησε ως σινγκλ μαζί με τους Wings. Ο λόγος για το «σκονισμένο» “Give Ireland Back To The Irish” που βγήκε στην κυκλοφορία σαν σήμερα το 1972 και λογοκρίθηκε έντονα για το μήνυμα που ήθελε να περάσει.

Καθότι ξεχασμένο αποφάσισα να το ψάξω και να γράψω μερικές αράδες γι αυτό, γιατί και μόνο η ιστορία με την οποία συνδέεται είναι ικανή να συγκινήσει και να αποτελέσει πηγή μελέτης.

30 Ιανουαρίου 1972 ήταν όταν 26 άτομα πυροβολήθηκαν από τα μέλη του 1ου Τάγματος του Βρετανικού Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών στην περιοχή Μπόγκσαϊντ, στο Ντέρι της Βόρειας Ιρλανδίας κατά την διάρκεια μιας πορείας διαμαρτυρίας σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Από τους 26 αυτούς ανθρώπους οι 13 χάνουν την ζωή τους (έξι ανήλικοι), ενώ άλλος ένας υποκύπτει στα τραύματά του μερικούς μήνες αργότερα. Είναι η λεγόμενη «Ματωμένη Κυριακή».

Δυο ημέρες μετά ο Paul McCartney επηρεασμένος από την μεγάλη τραγωδία, έχοντας και ιρλανδικές ρίζες, μπαίνει στο στούντιο για να γράψει το “Give Ireland Back To The Irish”. Μέσα σε λίγες ώρες γράφει τους στίχους μαζί με την γυναίκα του Linda και ηχογραφούν το κομμάτι εμφανώς σοκαρισμένοι από το τραγικό γεγονός της 30ης Ιανουαρίου. Με ξεκάθαρη αναφορά στο γεγονός της «Ματωμένης Κυριακής» ο McCartney δημιουργεί ένα κομμάτι για την ελευθερία με ολοφάνερο το πολιτικό σχόλιο για τις τότε τακτικές της Μεγάλης Βρετανίας.

Στις 25 Φεβρουαρίου του 1972 το περιβόητο κομμάτι κυκλοφορεί ως σινγκλ με το συγκρότημα του Paul τους Wings, το οποίο είχε για πρώτη φορά στην σύνθεσή του έναν Ιρλανδό κιθαρίστα, τον Henry McCullough. Όπως ήταν λογικό φτάνει στο νούμερο ένα των charts στην Ιρλανδία, αλλά και στην Ισπανία. Ωστόσο, ο χαρακτήρας διαμαρτυρίας και η ολόκληρη ιδεολογία για την ελευθερία που αντιπροσώπευε το τραγούδι οδήγησαν στην λογοκρισία του και στην απαγόρευσή του στο Ηνωμένο Βασίλειο από το BBC, το Independent Television Authority, καθώς και το Radio Luxembourg του Λουξεμβούργου. Ο θόρυβος που δημιουργήθηκε ήταν τόσο μεγάλος που ο παρουσιαστής του “Top of the Tops”, Alan Freeman, δεν ανέφερε καν το όνομα του τραγουδιού αναφερόμενος σε αυτό ως «ένα τραγούδι από ένα γκρουπ που ονομάζεται Wings».

«Από τη δική μας άποψη ήταν η πρώτη φορά που οι άνθρωποι ερωτήθηκαν τι κάναμε στην Ιρλανδία. Ήταν τόσο συγκλονιστικό. Έγραψα το “Give Ireland Back To The Irish”, το ηχογραφήσαμε και αμέσως μου τηλεφώνησε ο πρόεδρος της EMI, Sir Joseph Lockwood, εξηγώντας ότι δεν θα το κυκλοφορήσει. Νόμιζε ότι ήταν πολύ «εμπρηστικό». Του είπα ότι αισθανόμουν έντονα γι αυτό και ότι έπρεπε να το αφήσουν να κυκλοφορήσει», ήταν τα λόγια του Paul στον Mark Lewisohn.

Παρά την απαγόρευσή του από τα ραδιόφωνα το τραγούδι έφτασε στο νούμερο 16 των σινγκλ charts του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ αγαπήθηκε και από τους Βάσκους αυτονομιστές της Ισπανίας, όπως δήλωσε και ο ίδιος ο McCartney.  Πολλοί το χαρακτήρισαν ως ένα από τα πιο γενναία κομμάτια του, ενώ ο μουσικός δημοσιογράφος του BBC Radio Ulster, Stuart Bailie, τόνισε ότι η λογοκρισία στο κομμάτι βοήθησε στο να γιγαντωθεί η φήμη του, καθώς από πλευράς στίχων και μουσικής ήταν πολύ «φτωχό».

Σημασία εντούτοις δεν έχει το αν το “Give Ireland Back To The Irish” είχε αδύναμο στίχο ή μελωδία ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Σημασία έχει η όλη ιδέα που αντιπροσωπεύει, το γεγονός που εξιστορεί, το μήνυμα που περνά, και το «ταρακούνημα» που θέλει να προκαλέσει.

Παρεμφερείς αναφορές στην «Ματωμένη Κυριακή» έχει να μας προσφέρει και το έταιρο «σκαθάρι» ο John Lennon με τα τραγούδια του “The Luck of the Irish” και “Sunday, Bloody Sunday”, ο Christy Moore με το “Minds Locked Shut”, καθώς και οι U2 με το ιστορικό “Sunday, Bloody Sunday” του 1983.

Το “Give Ireland Back To The Irish” με τους στίχους:

Και μια σπάνια πρόβα του τραγουδιού: