All-in στο φόβο

Πόσες «συμπτώσεις» και συγκυριακές προφάσεις μπορείς να διαχειριστείς; Ποτέ δεν ήμουν υπέρ των συνωμοσιολογιών. Κι αυτό γιατί θεωρούσα πάντα πως οι συζητήσεις γύρω από «συνωμοσίες» είναι ένα ακόμα όπλο της καθεστηκυίας τάξης για να «κοιμίζει» (και χωρίς εισαγωγικά αν θες) το λαό. Ωστόσο, έχω ανάγκη να σου πω πως τα τελευταία γεγονότα με ξεπερνούν σε προβλεψιμότητα.

Ο Χριστόδουλος Ξηρός δραπέτευσε. Αρχικά, μέσω του δικηγόρου του, μιλά για συνειδητή απόφαση, στα πλαίσια της πολιτικής του δράσης. Έπειτα, εμφανίζεται με βίντεο και επιστολή στο Indymedia. Την επιστολή την υπογράφει ως «Ελεύθερο Μέλος της 17Ν». Κάπου στη διάρκεια της επιστολής αναφέρει και το εξής: «Θα κλείσω με ένα κομμάτι από την πολιτική μου δήλωση αντί απολογίας στο εφετείο, τον Νοέμβρη του 2006: “Δεν είμαι σε καμιά περίπτωση αυτό που περιγράφετε, σίγουρα όμως είμαι αυτό που φοβάστε”». Είναι πραγματικά, πλέον, ο Χριστόδουλος Ξηρός αυτό που φοβούνται οι αρχές; Μήπως, τελικά, είναι αυτός που τους βολεύει τη δεδομένη περίοδο;

Όπως ήταν αναμενόμενο, το όλο περιστατικό με την απόδραση Ξηρού και όσα ακολούθησαν αυτής, δεν έμεινε αναπάντητο από άλλα μέλη και μάλιστα, κατά τη δικογραφία, ηγετικά της 17Ν. Πρώτος απ’ όλους, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος στέλνει επιστολή στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», όπου μεταξύ άλλων θέτει εύλογα, κατ΄εμέ, ερωτήματα για το εάν και κατά πόσο πρέπει να μιλάμε για «απόδραση» Ξηρού, δεδομένου ότι έτυχε χαλαρότερης μεταχείρισης εντός της φυλακής, σε σχέση με τους συγκρατούμενούς του για την ίδια υπόθεση.

Ακολούθησε ο Δημήτρης Κουφοντίνας στην «Εφημερίδα των Συντακτών». Με μια λιτή και ξεκάθαρη δήλωση, ο Κουφοντίνας τονίζει ότι η 17Ν ως οργάνωση έχει τελειώσει από το 2002 οπότε και εξαρθρώθηκε κι επιπλέον πως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί το όνομα και την ιστορία της, πολύ περισσότερο να δηλώνει συνεχιστής της. Είναι προφανές πως όχι μόνο δεν αναγνωρίζει και δεν αποδέχεται τον αυτοπροσδιορισμό του Χριστόδουλου Ξηρού ως «ελεύθερου μέλους της 17Ν» αλλά τον «αδειάζει» και προκαταβάλει την όποια αξίωσή του για σφετερισμό της ιστορίας της οργάνωσης.

Το σημαντικότερο, ίσως, όλων των προηγουμένων, είναι πως ο αδερφός του Χριστόδουλου, ο Σάββας Ξηρός, σε δηλώσεις που έκανε στο ραδιοφωνικό σταθμό «Alpha 98,9», ενισχύει την άποψη Κουφοντίνα για το οριστικό τέλος της 17Ν το 2002, λέγοντας συγκεκριμένα «Τέλειωσε αυτό το παραμύθι, σκόρπισε, δεν υπάρχει αυτή η ομάδα που είχε μια συγκεκριμένη ψυχοσύνθεση», ενώ αναφορικά με το βίντεο που συνόδευε την επιστολή του αδερφού του είπε τα εξής «Είναι ένα ζήτημα που με έχει πικράνει, δεν μπορώ να πω τους λόγους ούτε να κρίνω».

Τον τελευταίο χρόνο, τουλάχιστον, η συγκυβέρνηση επενδύει όσο τίποτα στη θεωρία των δύο άκρων, στην τρομοκρατία και την τρομολαγνεία. Όταν επιβάλλεις μια οικονομική πολιτική της εξαθλίωσης, πρέπει και κάπως να τη συνοδεύσεις. Τι καλύτερο, λοιπόν, από τον ανεξάντλητο φόβο; Οι λαοί για να παραμένουν ήσυχοι και βολικοί πρέπει να έχουν κάτι να φοβούνται πως θα τους διαταράξει το νοικοκυριό τους και αυτήν ακριβώς τη βολή τους: μετανάστες, τοξικομανείς, οροθετικές ιερόδουλες, ομοφυλόφιλοι, απεργοί παντός τύπου, διαδηλωτές, ο Σακκάς, οι άθεοι, ο Ξηρός. Κι όλα αυτά ξαφνικά αποτέλεσαν «απειλή» για το ελληνικό κράτος και για την πατρίδα όλως τυχαίως σε περιόδους κομβικές για τη χώρα και το λαό της, περιόδους που ψηφίζονταν μέτρα και παίρνονταν αποφάσεις για την περαιτέρω κατάντια μας.

Ξέρεις κάτι; Από μια ηλικία και μετά παύεις να πιστεύεις σε συμπτώσεις, όπως παύεις να πιστεύεις και στον άγιο Βασίλη. Δυσκολεύομαι πολύ να δεχτώ ότι ο Χριστόδουλος Ξηρός αποφάσισε εντελώς τυχαία τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή για να «αποδράσει» (βάλτο και χωρίς εισαγωγικά αν θες, το νόημα είναι το ίδιο). Μία απόδραση που συνέβη με αξιοσημείωτη ευκολία, κυριολεκτικά «κάτω από τη μύτη» των αρχών, γιατί όταν δίνεις άδεια σε βαρυποινίτη και μάλιστα σε υπόθεση τρομοκρατίας είθισται να τον παρακολουθείς στη διάρκεια της άδειάς του, κάτι που δε συνέβη ποτέ.

Στο μεταξύ μια κυβέρνηση που καταρρέει ζητά απεγνωσμένα να πιαστεί από κάπου για να εντείνει την αυθαιρεσία, τη βία και την καταστολή και κάπου εκεί, μέσα σε όλο αυτό, ένα ακόμα ναυάγιο με νεκρούς μετανάστες στο Φαρμακονήσι περνά στα αζήτητα, γιατί τώρα πάνω απ’ όλα προέχει η σύλληψη του τρομοκράτη, δια να επανέλθει η τάξις κι η ασφάλεια εις την πατρίδα. Όποιος κατέχει κάποια χρήσιμη πληροφορία τόσο για τον Ξηρό όσο και για το Μαζιώτη μετά της συντρόφου του και για τους δολοφόνους των χρυσαυγιτών στο Νέο Ηράκλειο θα αμειφθεί με 4.000.000 ευρώ. Γιατί, τώρα, λεφτά υπάρχουν. Είναι που έχουμε και πρωτογενές πλεόνασμα και την προεδρία σε εξέλιξη. Όλα μαζί κι all-in στο φόβο, στην τελική…