«Κάθε βράδυ κάνω έρωτα με 25.000 ανθρώπους στη σκηνή, μετά όμως γυρίζω σπίτι μόνη»

71 χρόνια από την γέννηση της Janis Joplin (19 Ιανουαρίου 1943 – 4 Οκτωβρίου 1970) έκλεισαν την Κυριακή που μας πέρασε. Πρόκειται, βέβαια, για μία αθάνατη παρουσία της ροκ και μπλουζ σκηνής, ακόμα και 44 χρόνια μετά τον θάνατό της. Πρωτοεμφανίστηκε ως τραγουδίστρια των Big Brother and the Holding Company στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ανατρέποντας την μέχρι τότε ανδροκρατούμενη μουσική της ροκ. Αργότερα, συνέχισε με σόλο καριέρα, με συγκροτήματα όπως οι Fult Tilt Boogie Band καθώς και με συνεργασίες με γνωστούς μουσικούς και παραγωγούς.


Η τραγουδίστρια γεννήθηκε στο Πορτ Άρθουρ του Τέξας. Στα σχολικά της χρόνια, βίωσε τον χλευασμό συμμαθητών της που συνοδευόταν από χαρακτηρισμούς όπως «φρικιό» και «γουρούνι», λόγω της εξωτερικής της εμφάνισης.

Ξεκίνησε να τραγουδάει στην εφηβεία της, αρχικά στην τοπική χορωδία, ενώ τα μουσικά της ακούσματα ήταν κυρίως μπλουζ (Odetta, Billie Holiday, Big Mama Thornton). Συνέχισε, τραγουδώντας παρέα με φίλους. Στα 20 χρόνια της έφυγε για το Σαν Φρανσίσκο, όπου συνέθεσε και ηχογράφησε  τα πρώτα της blues. Παράλληλα, έμπλεξε με όλων των ειδών τα ναρκωτικά, ιδιαίτερα με αμφεταμίνες, LSD και ηρωίνη.

Το 1965 επέστρεψε στην πόλη της, όχι όμως για πολύ, καθώς το 1966 ξεκίνησε την συνεργασία της με τους ψυχεδελικούς – μπλουζ Big Brother and the Holding Company και επέστρεψε στα ναρκωτικά αλλά και το αλκοόλ. Μία από τις πρώτες μεγάλες παραστάσεις της, το ”Mantra-Rock Dance” πραγματοποιήθηκε στις 29 Ιανουαρίου του 1967 στο Avalon Ballroom. Εκεί γνώρισε τον Country Joe McDonald (των Country Joe and the Fish), με τον οποίο απόκτησε μία σχέση με πολλά σκαμπανεβάσματα.

Την ίδια εποχή, η επαγγελματική της επιτυχία αυξανόταν ολοένα και περισσότερο. Οι Big Brother ξεκίνησαν την πρώτη τους περιοδεία στην Ανατολική Ακτή και στις 16 Φεβρουαρίου του 1968, έδωσαν συναυλία στη Φιλαδέλφεια. Την επομένη, εμφανίσθηκαν στο Θέατρο Άντερσον, στη Νέα Υόρκη. Την τελευταία μέρα της περιοδείας τους (7 Απριλίου), εμφανίσθηκαν στη συναυλία προς τιμήν του Martin Luther King Junior με τίτλο “Wake for Martin Luther King Jr”.   Στην πρώτη της μεγάλη συμμετοχή σε στούντιο ηχογράφηση, η Joplin έπαιξε σημαντικό ρόλο στην παραγωγή του δεύτερου άλμπουμ των Big Brother, Cheap Thrills. Πλάνα από τις ηχογραφήσεις δείχνουν την Janis ως τη μεγάλη μορφή, η οποία ανέλαβε όλη την ευθύνη για την καταγραφή του θρυλικού κομματιού “Summertime”.

Το 1969, η Joplin και οι Kozmic Blues Band έκαναν περιοδεία σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας τους εμφανίσθηκαν στο Woodstock το βράδυ του Σαββάτου της 16ης Αυγούστου. Παρέμειναν εκεί έως τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 17 Αυγούστου. Οι εμπειρίες της Joplin στο Woodstock δεν ήταν ευχάριστες, καθώς περίμενε δέκα ώρες μέχρι να ανέβει στη σκηνή και στο διάστημα αυτό, έκανε χρήση ηρωίνης.

Οι Kozmic Blues διαλύθηκαν με το τέλος του 1969. Η τελευταία τους εμφάνιση με την Joplin έγινε στο Madison Square Garden, το βράδυ της 19ης Δεκεμβρίου. Τον Μάιο του 1970, η Joplin άρχισε τις εμφανίσεις της με τους Full Tilt Boogie Band. Το περιοδικό TIME, τής έδωσε τον τίτλο της “πιθανότατα ισχυρότερης τραγουδίστριας που είχε να επιδείξει το κίνημα των λευκών της ροκ μουσικής”, ενώ ο Richard Goldstein έγραψε για εκείνη στο περιοδικό Vogue: «Είναι η πιο συγκλονιστική ροκ γυναίκα».

Η Janis πέθανε την Κυριακή της 4ης Οκτωβρίου 1970, δύο εβδομάδες μετά τον θάνατο του Jimmy Hendrix, συγκλονίζοντας τους θαυμαστές της. Η επίσημη αιτία θανάτου της ήταν η υπερβολική δόση ηρωίνης, ενδεχομένως σε συνδυασμό με τις παρενέργειες του αλκοόλ.  Το σώμα της αποτεφρώθηκε και οι στάχτες της σκορπίστηκαν από ένα αεροπλάνο στον Ειρηνικό Ωκεανό και στο Στίνσον Μπιτς. Στη διαθήκη της, άφηνε 1.500 δολάρια για τη διοργάνωση μιας αποχαιρετιστήριας γιορτής, στην περίπτωση που πέθαινε. Η γιορτή αυτή έλαβε χώρα στις 26 Οκτωβρίου του 1970 στο Σαν Ανσέλμο της Καλιφόρνια.

“…Είμαι θύμα του ίδιου μου του εαυτού. Υπήρξε ένα διάστημα, που ήθελα να γνωρίζω τα πάντα. Αυτό το συναίσθημα με έκανε συνήθως να νοιώθω δυστυχισμένη. Απλά, δεν ήξερα πώς να το χρησιμοποιήσω. Τώρα, όμως, έχω μάθει να χρησιμοποιώ το συναίσθημα αυτό προς όφελός μου. Είμαι γεμάτη συγκίνηση και θέλω να απελευθερωθώ. Εάν είσαι επάνω στη σκηνή και(το συναίσθημα αυτό) λειτουργεί πραγματικά και έχεις το κοινό μαζί σου, αισθάνεσαι μια ενότητα…”