Υπόθεση Σακκά: η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο

Χθες το απόγευμα η αντιτρομοκρατική υπηρεσία προχώρησε σε νέα σύλληψη του Κώστα Σακκά, φέροντας ως αιτιολογία την ταυτοποίηση αποτυπωμάτων του συλληφθέντα σε διαμέρισμα στο Χαλάνδρι που κατά τις αρχές χρησιμοποιούσαν μέλη της «Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς». Είχε προηγηθεί η άσκηση έφεσης από την εισαγγελία κατά της αθωωτικής απόφασης του αυτόφωρου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου ως προς το αδίκημα του περιοριστικού όρου της διαμονής στην κατοικία του, γιατί είχε διανυκτερεύσει στις 7 Ιανουαρίου στο σπίτι της φίλης του.

Πολύ σύντομα να θυμίσουμε εδώ ότι ο Σακκάς είχε συλληφθεί το Δεκέμβριο του 2010 με την κατηγορία της συμμετοχής στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς», κατηγορία που ποτέ δεν αποδέχθηκε. Δύο μήνες πριν λήξει το 18μηνο της πρώτης προφυλάκισής του και ενώ η δίκη του βρισκόταν σε εξέλιξη του αποδόθηκε νέα κατηγορία για συμμετοχή σε ενέργειες της οργάνωσης και νέα προφυλάκιση 12 μηνών, το ανώτατο όριο που ορίζει η νομοθεσία για κάποιον ήδη προφυλακισμένο (18+12 μήνες). Στις αρχές Ιουνίου το Συμβούλιο Εφετών αποφάσισε την παράταση της προφυλάκισής του για άλλους 6 μήνες, κατά παράβαση της νομοθεσίας.

Έπειτα από δυόμιση χρόνια προφυλάκισης και 38 ημέρες απεργίας πείνας ο Κώστας Σακκάς αποφυλακίστηκε στις 11 Ιουλίου 2013 με απόφαση του Συμβουλίου Εφετών, το οποίο όρισε ως ποσό εγγύησης τις 30 000 ευρώ. Το ποσό αυτό συγκεντρώθηκε μετά από μια αυτό-οργανωμένη κίνηση αλληλέγγυων στο Σακκά πολιτών. Αν το θέμα έληγε εκεί, θα μπορούσαμε να μιλάμε για «happy end» και για ιδανική έκβαση του αγώνα μέχρι τέλους (στη διάρκεια της απεργίας πείνας, έχασε  16 κιλά ενώ σύμφωνα με τους γιατρούς που τον παρακολουθούσαν, υπήρξε σημαντική καταστολή των μυών του, εξασθένηση των οργάνων του και κινδύνευσε με ανεπάρκεια οργάνων, εγκεφαλοπάθεια, τύφλωση και εσωτερικές αιμορραγίες) ενός ανθρώπου για τη διεκδίκηση των συνταγματικώς διασφαλισμένων δικαιωμάτων του.

Ωστόσο, φαίνεται πως η υπόθεση Σακκά δε θεωρήθηκε ποτέ λήξασα για τις αρχές. Εξάλλου, πώς να αφήσεις να κλείσει μια υπόθεση που αργότερα μπορεί να αποτελέσει «προηγούμενο» σε μια αντίστοιχη περίπτωση; Γιατί να αφήσεις τον καθένα να πιστεύει πως, αν αγωνιστεί μέχρι τέλους, μπορεί να κερδίσει αυτό που συνταγματικά δικαιούται; Και, πολύ περισσότερο, για ποιο λόγο να αφήσεις τους πολίτες να πιστεύουν ότι η αλληλεγγύη, η οποία υπήρξε καταλυτική στην εν λόγω υπόθεση, είναι πραγματικά το «όπλο» των λαών; Κι αν δεν πρόκειται για «αναδρομική εκδίκηση» στο πρόσωπο ενός ανθρώπου που κρατώντας τα κάγκελα του παραθύρου του για να μπορέσει να σταθεί όρθιος στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν φώναζε στον κόσμο που είχε μαζευτεί προς ένδειξη συμπαράστασης και αλληλεγγύης «Πάμε μέχρι τη νίκη, μέχρι το τέλος», εννοώντας ως «τέλος» το θάνατό του και το ήξερε και δεν τον ένοιαζε, τότε τι είναι;

Η κατηγορία περί αλλαγής της μόνιμης κατοικίας που είχε δηλώσει στις αρχές όταν διανυκτέρευσε για ένα βράδυ στη φίλη του δεν καρποφόρησε, καθώς το δικαστήριο είχε δεχτεί το επιχείρημα του Σακκά, κατά το οποίο έμεινε στη φίλη του το εν λόγω βράδυ για να μην οδηγήσει, έπειτα από υπέρμετρη κατανάλωση αλκοόλ. Έπρεπε, λοιπόν, να βρεθεί κάποιος άλλος τρόπος ώστε ο Σακκάς να συλληφθεί ξανά. Και βρέθηκε. «Ορφανά αποτυπώματα» στο διαμέρισμα στο Χαλάνδρι έψαχναν τον πατέρα τους. Και τον βρήκαν. Το ότι τον βρήκαν τώρα είναι μια απλή σύμπτωση.

Ο Κώστας Σακκάς εξαρχής δήλωσε αναρχικός και δραστηριοποιούμενος στον αντιεξουσιαστικό χώρο. Το αν συμφωνεί ο καθένας μας με αυτή του την τοποθέτηση είναι ήσσονος σημασίας και δεν είναι ο σκοπός αυτού του κειμένου. Αντ’ αυτού, αυτό που πρέπει να σου μείνει από αυτό το άρθρο είναι ότι ο Σακκάς προφυλακίστηκε με ελλιπή σχετικά με τις κατηγορίες που του απέδωσαν δικογραφία, παρέμεινε για δυόμιση χρόνια παράνομα προφυλακισμένος, αντέδρασε με όποια μέσα διέθετε και γι’ αυτό διώκεται ακόμα. Τι άλλο χρειάζεσαι για να δεις ότι το κράτος δε “συγχωρεί” όσους αντιστέκονται και ότι τελικά για εκείνο η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο;