Παπά μου, νομίζω πρέπει να ξαναδιαβάσεις τα ευαγγέλιά σου…

Είναι πολλές οι αφορμές τελευταία που δίνουν διάφοροι εκπρόσωποι της Εκκλησίας –άλλοι με αξιώματα κι άλλοι απλοί ιερείς- που θέλοντας και μη σε κάνουν να αναρωτηθείς για πολλά. Θρήσκα δε με λες, αλλά από τα λίγα που μου έχουν μείνει από το μάθημα των θρησκευτικών στο σχολείο, μπορώ με βεβαιότητα να σου πω πως οι ρασοφόροι της ορθοδοξίας κάτι δεν έχουν καταλάβει καλά, κάτι έχει πάει στραβά με την απόδοση των λόγων του Κυρίου τους.

Μας μάθαιναν χρόνια για το Χριστό που υπήρξε υπέρμαχος των αδυνάτων και των κατατρεγμένων (άρρωστοι, μοιχαλίδες, πόρνες, φτωχοί κ.ο.κ.), που έδωσε την ανώτερη «εντολή», καταρρίπτοντας όλες τις προηγούμενες 10 της Παλαιάς Διαθήκης, λέγοντας απλά «Αγαπάτε αλλήλους», που προέτρεπε αυτόν που έχει περίσσευμα στους χιτώνες να δώσει και στον μη έχοντα, που κατέκρινε και κατήγγειλε όσο κανείς την υποκρισία των ιερέων, που –πέρα και πάνω απ’ όλα- θυσιάστηκε για το όφελος της ανθρωπότητας.

Αν αυτό είναι η ορθοδοξία στην ουσία της, περιπτώσεις όπως  να αφορίζονται οι ομοφυλόφιλοι (Σεραφείμ Πειραιώς), να χτυπούν πένθιμα οι καμπάνες για μέρες ως ένδειξη διαμαρτυρίας για το προωθούμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο (Αμβρόσιος Καλαβρύτων), πως η Χρυσή Αυγή θα μπορούσε να αποτελέσει «γλυκιά ελπίδα» για τον τόπο αλλά κάπου εκεί έγινε η δολοφονία Φύσσα και χάλασε το γλυκό (Αμβρόσιος Καλαβρύτων, ξανά), παπάδες να φωνάζουν και να επικαλούνται τα σόδομα και τα γόμορα χέρι χέρι με βουλευτές της Χρυσής Αυγής έξω από το θέατρο Χυτήριο για την παράσταση «Corpus Christi», πού χωρούν μέσα στην ορθοδοξία, λοιπόν;

Αν πρέπει να μιλήσουμε με πολιτικούς όρους, η ορθοδοξία έχει αριστερές καταβολές με εκπροσώπους που στην λυπηρή πλειοψηφία τους έχουν δεξιές και ακροδεξιές πεποιθήσεις. Σε περίπτωση που δε θυμάσαι, να σου φρεσκάρω τη μνήμη και να σου πω ότι ο μακαριστός Χριστόδουλος δεν πήρε χαμπάρι πολλά θλιβερά που συνέβησαν επί χούντας των συνταγματαρχών γιατί…διάβαζε, ενώ πρωτοστάτησε στην πόλωση των σχέσεων κράτους και εκκλησίας, καλώντας σε συνεχείς διαμαρτυρίες τους πιστούς-πρόβατα για τη μη αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες. Γιατί αν είσαι χριστιανός, πρέπει να φαίνεται και με τη βούλα. Είναι επίσης γνωστές οι πάμπολλες παρεμβάσεις του Άνθιμου Θεσσαλονίκης για πολιτικής φύσεως ζητήματα όπως το Μακεδονικό, επενδύοντας στην έξαρση του εθνικού φρονήματος των απανταχού ελληναράδων νοικοκυραίων.

Ένας χαμηλών τόνων αρχιεπίσκοπος σαν τον Ιερώνυμο δεν αρκεί για να φέρει την ισορροπία. Η Εκκλησία μέσω των εκπροσώπων της έχει εδώ και καιρό απομακρυνθεί από το ποίμνιο και εξακολουθεί με ταχείς ρυθμούς. Δεν επιτελεί το έργο που θα όφειλε, ενώ αναλώνεται σε παρεμβάσεις στα πολιτικά τεκταινόμενα, με μόνο ορίζοντα την όξυνση των εθνικοφρόνων πεποιθήσεων όσων ακόμα την ακολουθούν. Αντί να χτίζει εκκλησίες-μεγαθήρια, να παρέχει κι από μια λιμουζίνα στον κάθε μητροπολίτη κι αρχιμανδρίτη, να επιτρέπει να φορούν οι ιερείς άμφια εκατομμυρίων και κάπου εκεί να οργανώνει και κανά συσσίτιο για ξεκάρφωμα και εξιλέωση μαζί, μπορεί να προσφέρει επί της ουσίας και να γυρίσει στις ρίζες της, από εκεί που ξεκίνησε: αγαπάτε αλλήλους. Έμπρακτα αυτή τη φορά, όχι μόνο στο κήρυγμα της Κυριακής. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο μήνυμα και μεγαλύτερη ανάγκη από αυτή, ειδικά στις μέρες μας.