Ο δεξιοτέχνης Jimmy Page

Πόσες φορές έχω πιάσει τον εαυτό μου να κάνει πως παίζει κιθάρα στον αέρα υπό τους ήχους του “How Many More Times ” ή του “Whole Lotta Love”, πραγματικά δεν μπορώ να θυμηθώ. Το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι κάθε φορά που βάζω να ακούσω  Led Zeppelin βρίσκομαι σε έκσταση. Ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη κυριολεκτικά μέσα στο δωμάτιο. Φαντάζομαι τον Jimmy Page με την διπλή Gibson EDS-1275 περασμένη στον λαιμό να εκτελεί live το “Stairway To Heaven” και όχι μόνο.

Κάποιος φωνάζει απέξω. Τηλέφωνα νομίζω πως χτυπούν. Δύσκολα θα μου αποσπάσουν την προσοχή. Αυτή είναι στραμμένη στον Jimmy. Δεν ακούγονται χαμηλά αυτά τα κομμάτια. Το ξέρετε αυτό. Είναι η μέρα του σήμερα. Σήμερα κλείνει τα 70 του χρόνια ο γερόλυκος της ροκ. Ο σχεδόν αυτοδίδακτος Jimmy Page έκανε –και ακόμα μπορεί να το κάνει- τους πάντες να «λιώνουν» με το παίξιμο της κιθάρας του. Είτε αυτή ήταν μια Gibson Les Paul, είτε μια Fender Telecaster, είτε μια Harmony Sovereign.

Πάντα «ερέθιζε» και «μαγνήτιζε» το κοινό. Μετά το πέρασμά του από τους Yardbirds (1966-1968) βρέθηκε στους Led Zeppelin μαζί με τρεις τεράστιους μουσικούς, τους Robert Plant, John Bonham και John Paul Jones. Λίγο πολύ γνωστά όμως αυτά, ε. Ξεκίνησε ακούγοντας Scotty Moore και James Burton, ενώ το τραγούδι “Baby Let’s Play House” που ερμήνευσε ο Elvis Presley ήταν από τα πρώτα του «ερεθίσματα» που τον έσπρωξαν στο ενδιαφέρον του για την κιθάρα.

Ο ήχος του πηγάζει από διάφορα είδη, κάτι που παρατηρείται σε όλη την δισκογραφία των Led Zeppelin. Από το rockabilly, την country και την folk μέχρι την blues, την hard rock και την heavy metal. Grunge, indie, phsychedelic και progressive στοιχεία κάνουν την εμφάνισή τους σε διάφορες στιγμές του συγκροτήματος και του παιξίματος του Page.

pageplant
“I wanted Zeppelin to be a marriage of blues, hard rock and acoustic music topped with heavy choruses – a combination that had never been done before. Lots of light and shade in the music”,
είχε πει κάποτε. Πράγματι οι Led Zeppelin ήταν ένας συνδυασμός όλων των παραπάνω. Ένας συνδυασμός δυναμικός που απογειωνόταν στην σκηνή με τους μουσικούς αυτοσχεδιασμούς του Page. Συνεργάζεται με μέγιστους καλλιτέχνες όπως οι Eric Clapton, The Who, The Rolling Stones, Marianne Faithfull και πολλούς ακόμα.

Ο θάνατος του Bonham που επέφερε και την διάλυση των Led Zeppelin το 1980 κόντεψε να τον αποκόψει οριστικά από τον χώρο της μουσικής. Η κατάθλιψη που ένιωθε για τον θάνατο του φίλου του τον απέτρεπε από το να δημιουργήσει και μάλιστα δεν ήθελε ούτε να αγγίξει την κιθάρα του. Ευτυχώς για την μουσική αποφάσισε να επιστρέψει και να ασχοληθεί με προσωπικά άλμπουμ και συνεργασίες με μουσικούς όπως οι Paul Rodgers, Roy Harper, Graham Nash, Stephen Stills και David Coverdale.

Ένας από τους πιο επιδραστικούς κιθαρίστες στην ιστορία της μουσικής δεν ήταν δυνατόν να μην επηρεάσει και πολλούς του είδους του. Ritchie Blackmore, Yngwie Malmsteen, Joe Satriani, John Frusciante, Angus Young, Richie Sambora είναι μερικοί που εμπνεύστηκαν από το παίξιμο και τις εκπληκτικές, δημιουργικές ικανότητες του Page.

Ένα σόλο στο “Stairway To Heaven”. Η εισαγωγή στο “You Shook Me”. Η blues χροιά στο “I Can’t Quit You Babe” και όχι μόνο. Το εξωφρενικό παίξιμο στο “Dazed And Confused”. Η κόντρα με τα drums στο “Nobody’s Fault But Mine”. Το «ηλεκτρισμένο» σόλο στο “Whole Lotta Love”. Το ερωτικό tempo στο “Since I’ve Been Loving You”. Όλα αυτά είναι μόνο μερικά δείγματα που αντιπροσωπεύουν την ικανότητα και την δεξιοτεχνία ενός από τους πιο ευφυείς κιθαρίστες όλων των εποχών.

“Music should be like making love. Sometimes you want it soft and tender, another time you want it hard and aggressive”. Σοφά λόγια από έναν γνώστη της μουσικής. Αυτός είναι ο Jimmy Page.

Ας τον θαυμάσουμε μαζί με τους τεράστιους Led Zeppelin και όχι μόνο…

“Dazed And Confused”

“I Can’t Quit You Babe”

“Hearbreaker”

“Whole Lotta Love”

“Since I’ve Been Loving You”

“Stairway To Heaven”

“Nobody’s Fault But Mine”

“In My Time Of Dying”

“Midnight Moonlight” με Paul Rodgers

“Take Me For A Little While” με David Coverdale

Bonus track:

“Stairway To Heaven” από Nancy και Ann Wilson των Heart στο Kennedy Center Opera House