Η μέρα των Nirvana

Ο κέρσορας αναβοσβήνει περιμένοντας το πρώτο «χτύπημα» στο πληκτρολόγιο. Κάθομαι μπροστά στο ανοιχτό word και σκέφτομαι διάφορα. Το κρεβάτι που με «καλεί» να του κάνω παρέα, τον ζεστό καφέ που με περιμένει πάνω στο γραφείο, την Christina Hendricks από το Mad Men (τι ωραία σειρά, ε)…  Για άλλο λόγο όμως έχω στηθεί μπροστά στο laptop. «Άντε μωρέ γράψε κάτι, ο Kurt θα είχε γράψει ολόκληρο τραγούδι τόση ώρα», φωνάζει μια φωνή μέσα στο κεφάλι μου. Σκύβω το κεφάλι και αρχίζω.

Κάτι είχε πάρει το αυτί μου, αλλά δεν είχα πολυασχοληθεί τότε. Περίμενα βλέπετε και κάτι πιο επίσημο. Κι εκεί που έψαχνα στο διαδίκτυο, είδα την είδηση. Η 10η Απριλίου του 2014 είναι η μέρα τους. Η μέρα που οι θρυλικοί Nirvana θα εισαχθούν στο Rock And Roll Hall Of Fame, κάτι που έπρεπε να έχει γίνει αρκετά νωρίτερα. Ναι ήθελα να πω κάτι γι’ αυτό. Ίσως ο Kurt Cobain να ήθελε να μείνει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά είναι κάτι που άξιζε μαζί με τους συνοδοιπόρους του Dave Grohl και Krist Novoselic μέχρι την τελική πτώση του το 1994.

Άλλωστε όσο ζούσε ένιωθε πάντα κατατρεγμένος από τα ΜΜΕ και τυφλωμένος από την αγάπη του για την Courtney Love. Μια αγάπη που τον παρέσυρε ακόμα περισσότερο στον βούρκο της ηρωίνης, στην εξάρτηση από κάθε λογής ουσία και στην κατάθλιψη που τον συντρόφευε μέχρι το τελευταίο «αντίο» του.

Διαβάζω το ημερολόγιό του. Μου μοιάζει βυθισμένος στις σκέψεις του, σα να σκεφτόταν χρόνια να βάλει τέλος ο ίδιος στην ζωή του. Ο στίχος από το “Come As You Are”, “and I swear that I don’t have a gun” μαρτυρά πολλά για τις σκέψεις του και την σύγχυση που μπορεί να υπήρχε μέσα στο μυαλό του. Αυτή η σύγχυση βγήκε προς τα έξω. Αποτυπώθηκε σε πολλά κομμάτια και έφερε τους Nirvana στην θέση που είναι τώρα. Μια θέση που δικαιούταν, καθώς άλλαξαν μια ολόκληρη γενιά μουσικής.

Τα τρία άλμπουμ της δισκογραφίας τους, τα Bleach, Nevermind και In Utero πρόλαβαν να επηρεάσουν τόσο πολύ τον χώρο της μουσικής που θεωρήθηκαν σταθμός στο να μεταβεί η ροκ σε ένα άλλο επίπεδο, να απαγκιστρωθεί από τις επιταγές των ‘80s και να μεταλλαχθεί σε κάτι πιο εναλλακτικό, την grunge. Η μπάντα θεωρήθηκε ο κύριος εκφραστής της λεγόμενης Generation X, ενώ το “Smells Like Teen Spirit” έμελλε να αποτελέσει το σήμα κατατεθέν μιας ολόκληρης γενιάς.

Ξεκίνησαν να ακούν Melvins, ψάχτηκαν με τον ήχο των Led Zeppelin, των Black Sabbath, των Pixies, των Smithereens, της punk rock και αρκετών ακόμα συγκροτημάτων μέχρι να φτάσουν και να αναδείξουν τον δικό τους ήχο. Κομμάτια όπως το “In Bloom”, το “About A Girl”, το “Lithium”, το “Drain You”, το “Come As You Are”, το “Dumb” και πολλά ακόμα έχουν αποκτήσει ξεχωριστή θέση στην ιστορία των Nirvana και γενικότερα στην ιστορία της μουσικής.

Μεγάλη ένταση διέτρεχε τα τραγούδια και τους στίχους του συγκροτήματος. Στίχοι που ήταν το σημαντικότερο σημείο ενός τραγουδιού για τον Cobain, που όπως είχε υποστηρίξει και παλιότερα σε δηλώσεις του ο τίτλος ενός κομματιού δεν έχει καμία σημασία αν οι στίχοι δεν έχουν κάτι να πουν. Πόσο δίκιο είχε.

Κάπου εδώ θυμάμαι ότι το πρώτο άκουσμά μου από Nirvana είναι από το “Unplugged In New York”. Ακουστικές εκτελέσεις των τραγουδιών. Μετά άκουσα και τις original. Είτε έτσι είτε αλλιώς ήταν κορυφή οι τύποι. Απόκοσμος ήχος σε μερικά κομμάτια, σκοτεινός και μυστήριος σαν τις σκέψεις του Cobain.

Η ηρωίνη, η κατάθλιψη, ακόμα και η Love των ώθησαν στο τέλος. Ένα τέλος που όπως συμβαίνει με τους περισσότερους μεγάλους που χάνονται νωρίς, ενέπνευσε μια ολόκληρη γενιά fans, έφερε ακόμα μεγαλύτερη καταξίωση στο brand name των Nirvana παρά την αναμενόμενη –μετά τον θάνατο του Cobain- διάλυσή τους και καθιέρωσε την μπάντα ως μια από τις επιδραστικότερες στην ιστορία της ροκ μουσικής.

Όπως είπε και ο Grohl  για την είσοδο των Nirvana στο Rock And Roll Hall Of Fame: «Έστω και για πρώτη φορά, είμαι άφωνος! Από τα υπόγεια, στα κακόφημα κλαμπ, στα χαλασμένα βανάκια και …στο Rock And Roll Hall Of Fame. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την επιτροπή, όχι μόνο για την είσοδό μας, αλλά και για το ότι αναγνώρισαν τους Nirvana γι’ αυτό που ήταν: αγνό rock and roll. Κυρίως, όμως, ευχαριστώ όλους τους οπαδούς που μας στήριξαν όλα τα χρόνια. Ευχαριστώ και τον Kurt και τον Krist, χωρίς τους οποίους δεν θα ήμουν εδώ σήμερα».

Στις 10 Απριλίου λοιπόν του χρόνου που μας έρχεται σε λίγες μέρες οι Nirvana μαζί με άλλους μεγάλους όπως ο Peter Gabriel και οι Kiss θα μπουν στο Hall Of Fame της Rock. Δίπλα σε κορυφαίους δημουργούς που είχαν την μουσική ως τρόπο ζωής. Όπως πραγματικά δηλαδή πρέπει να είναι η μουσική. Σκέψη, στοχασμός, δημιουργικότητα, έκφραση ζωής. Αυτό έκανε και ο Kurt Cobain με τους Nirvana και έστω και καθυστερημένα κέρδισε αυτό που δικαιωματικά άξιζε.

Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας θα είναι ο «άντρας που πούλησε τον κόσμο»… Κι επειδή χορτάσαμε με τα λόγια πάμε να εισέλθουμε στην ιδεολογία των Nirvana μέσα από 10 λιγότερο γνωστά τραγούδια τους… Αγνό rock and roll, λοιπόν!

“Mr.Moustache”

“Swap Meet”

“Lounge Act”

“Very Ape”

“Gallons of Rubbing Alcohol Flow Through the Strip”

“Radio Friendly Unit Shifter”

“Territorial Pissings”

“Εndless, Nameless”

“Tourette’s”

“Forgotten Tune”